سیاره مشتری میتواند ۱۳۰۰ زمین را در خود جای دهد. گرچه حتی مشتری در برابر بزرگترین سیاره جهان هستی حرفی برای گفتن ندارد. این سیاره کجاست و چه ابعادی دارد؟
۱۳۱ مطلب
سیاره مشتری میتواند ۱۳۰۰ زمین را در خود جای دهد. گرچه حتی مشتری در برابر بزرگترین سیاره جهان هستی حرفی برای گفتن ندارد. این سیاره کجاست و چه ابعادی دارد؟
ستاره بارنارد را حدود یک قرن پیش (۱۹۱۶ میلادی) «E. E. Barnard» در رصدخانه «یرکس» شناسایی کرد و حالا میدانیم نزدیکترین منظومه تکستارهای به زمین است. در نظر بگیرید که نزدیکترین منظومه ستارهای به زمین، پروکسیما قنطورس است که در آن ۳ ستاره دور یکدیگر میچرخند، اما بارنارد نزدیکترین منظومه تکستارهای به زمین است.
عطارد، نپتون و زحل همگی در اوایل غروب بسیار نزدیک به افق هستند و به برای دیدن نپتون و زحل، در هوای گرگ و میش باید تلاش کرد. علاوه بر این، اورانوس، مانند نپتون، بسیار کم نور است و یافتن آن بدون دوربین دوچشمی یا تلسکوپ تقریبا غیرممکن است. با این حال، زهره، مشتری و مریخ با چشم غیرمسلح به راحتی قابل مشاهده هستند.
کاهش مصرف دیاکسید کربن توسط گیاهان علاوه بر اینکه تاثیرات آب و هوایی قابل توجهی خواهد داشت، به فتوسنتز آنها نیز آسیب میزند که خود باعث کمبود غذا برای خود گیاهان و سایر ارگانیسمهای متکی به آنها میشود.
دانشمندان تودههای مرموزی در اعماق زمین کشف کردهاند که میتوانند تأثیرات عمیقی بر آینده زمین، از جمله تغییرات قطبهای مغناطیسی، بگذارند.
اگر میتوانستیم به پلوتون سفر کنیم، با تصویر زیر مواجه میشدیم. رنگهای طبیعی پلوتون، که قبلاً سیاره نهم محسوب میشد، مانند رنگهای تصویر زیر به نظر میرسد. تصویر از فاصله ۳۵ هزار کیلومتری ثبت شده که با ارتفاع مداری ماهوارههای زمینثابت مقایسهشدنی است.
حفرههای تاجی منبع اصلی بادهای خورشیدی با سرعت بالا هستند. این بادهای خورشیدی از طریق میدان مغناطیسی خورشید به فضا آزاد شده و در صورت برخورد با میدان مغناطیسی زمین، میتوانند تأثیراتی همچون ایجاد شفقهای قطبی، اختلال در ماهوارهها و تغییرات در میدان مغناطیسی زمین را به همراه داشته باشند.
دانشمندان یک «اَبَر زمین» کشف کردهاند که ممکن است برای زندگی مناسب باشد. این سیاره در منظومه ستارهای خود که مشابه خورشید است، میچرخد و در فاصله ۲۰ سال نوری از زمین قرار دارد.
تصویری از سیارهها که به ترتیب شروع از خورشید: زحل، زهره، نپتون، اورانوس، مشتری و مریخ در رسانهها منتشر شد.
اندازهگیریهای جدیدی که در طول موج متفاوت ۱۲.۸ میکرومتری جمعآوری شدهاند، نه تنها جوّی غلیظ و غنی از دیاکسید کربن، بلکه جوّی حاوی مه بسیار بازتابنده، شبیه مهدود دیدهشده در زمین را نشان میدهند. محققان میگویند این مه سبب میشود جوّ فوقانی سیاره گرمتر از لایههای زیرین باشد و محیطی را ایجاد کند که در آن، دیاکسیدکربن به جای جذب نور، آن را ساطع کند.