طبق اعلام سازمان بهزیستی کشور، بالاترین میزان ترومای روانی جنگ در استان تهران با شیوع بیش از ۲۰ درصدی و کمترین میزان در استان خراسان شمالی با شیوع ۰.۹۱ درصدی بوده است.
۱۸ مطلب
طبق اعلام سازمان بهزیستی کشور، بالاترین میزان ترومای روانی جنگ در استان تهران با شیوع بیش از ۲۰ درصدی و کمترین میزان در استان خراسان شمالی با شیوع ۰.۹۱ درصدی بوده است.
طبق بررسی‌ها استان تهران در ردیف اول ترومای روانی جنگ قرار گرفته و ردیف دوم این جدول، مربوط به شمار افراد پرخطر در استان خراسان رضوی است.
کافی است صدای بلندی بیاید؛ صدای هواپیما، هلیکوپتر، ترقه، ماشین حمل زباله یا حتی صدایی که فقط کمی شبیه آن روزها باشد چشم‌هایش درشت می‌شوندو بدون فکر کردن، خودش را در آغوشم می‌اندازد.
یک کودک سه‌ساله در این خانه زندگی می‌کند؛ کودکی که جنگ را نمی‌تواند توضیح دهد. نمی‌تواند بگوید: «من یک تجربه تروماتیک داشته‌ام.» نمی‌تواند درباره اضطرابش حرف بزند.
مدارس باید به «پناهگاه عاطفی» تبدیل شوند. دانش‌آموزان بیش از فرمول‌های ریاضی، به «بازی‌درمانی»، «تخلیه هیجانی» و «هنردرمانی» نیاز دارند. معلمان باید آموزش ببینند که در ماه‌های پیش رو، سخت‌گیری‌های آموزشی را به نفع «حمایت روانی» کاهش دهند.
برخلاف تصور عمومی، «تروما» یا آسیب روانی تاریخ انقضا ندارد و فرآیند بهبودی از آن، نه یک خط مستقیم، بلکه مسیری پیچیده و فردی است.
برخی الگوهای رفتاری خاموش در بزرگسالی، از دشواری در اعتماد و تنظیم هیجانات گرفته تا کمال‌گرایی می‌توانند بازتاب تجربه‌های یک کودکی دشوار باشند.
«با تکیه بر میراث فرهنگی غنی ایران و بهره‌گیری از دستاوردهای علمی معاصر و نیز ترکیب قصه‌گویی فارسی، بازی‌های سنتی، موسیقی‌درمانی و سیستم‌های حمایت خانوادگی و اجتماعی، می‌توان امیدوار بود که کودکان ایرانی نه تنها از آثار روان‌شناختی این جنگ بهبود یابند، بلکه قوی‌تر و مقاوم‌تر نیز شوند. زخم‌های ناپیدا امروز می‌توانند با مراقبت مناسب، به منبع قدرت و مقاومت فردا تبدیل شوند.»
فیلم سینمایی«باهم»، زمانی که درباره زندگی زوج صحبت می‌کند، لحن صریحی دارد و به خوبی لایه‌هایی از ترومای خانوادگی را به نمایش می‌گذارد. در عین حال علاقه‌‌ای برای فروبردن مخاطب در یک فضای افسرده و تاریک ندارد.
یکی از ساکنان پلاک ۴ خیابان احمدپور، که در ساختمانی با ۲۶ واحد در ۹ طبقه زندگی می‌کند، می‌گوید: «ساختمان ما به دلیل مجاورت با زندان اوین، بیشترین خسارت را متحمل شد؛ درها، سقف‌ها، شیشه‌ها، پارکینگ‌ها، آسانسور و خودروهای اکثر همسایه‌ها تخریب شده‌اند.»
