زیدآبادی نوشت: توافق یا عدم توافق چیزی نیست که سود و زیانش فقط متوجه حکومت باشد. این موضوع برای کشور و جامعه سرنوشت‌ساز است.
۱۴۳۴ مطلب
زیدآبادی نوشت: توافق یا عدم توافق چیزی نیست که سود و زیانش فقط متوجه حکومت باشد. این موضوع برای کشور و جامعه سرنوشت‌ساز است.
حقیقت این است که در شرایط حساس و لغزنده فعلی هر گزینه ای از احتمال تشدید تنش تا شکل گیری توافق، محتمل است و باید برای هر بخش، آماده بود.آنطور که از صحبت های روزهای گذشته مقامات ایرانی بر می آید، این احتمال پررنگ تر شده که طرفین به یک توافق مشترک برسند. باید دید پس از مذاکرات ژنو، واکنش های طرفین چه خواهد بود. پیش از این، صحبت های آقای لاریجانی کاملا سمت و سوی مثبت داشت و حتی ایشان منعی برای بازرسی آژانس قائل نشد. این موضوع بسیار مثبت است. بخشی از مسیر توافق از حل و فصل مشکلات با آژانس می گذرد…
امروز خاورمیانه در میانه یک «ابهام استراتژیک» ایستاده است. پیچیدگی اصلی به مدل رفتاری امریکا و دیپلماسی چدنی مربوط است. ما شاهد وضعیتی هستیم که طرفین در پشت میز مذاکره، با همان زرهی حاضر می‌شوند که در میدان نبرد بر تن دارند. در این فضا، مذاکره نه برای «تفاهم» بلکه برای «تحمیل اراده» است.
دونالد ترامپ از یک سو تأکید می‌کند مذاکرات برای توافق «هسته‌ای» و عدم دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است و از سوی دیگر، هم‌زمان با اعزام ناوهای هواپیمابر و تقویت آرایش دریایی آمریکا در غرب آسیا، از «پیامدهای بسیار سنگین» شکست دیپلماسی سخن می‌گوید.
فعال سیاسی گفت: در مورد آمریکا اراده را جدی می‌بینم چراکه ترامپ می‌خواهد این را یک موفقیت بزرگ برای خود منظور کند و بگوید که من سرانجام توانستم بعد از ۴۷ سال، ایران را به راه راست هدایت کنم. این غایت آرزوی ترامپ است. جمهوری اسلامی هم می‌داند که در نبرد با آمریکا برایش موفقیت و پیروزی نیست.
ایران و آمریکا در موقعیت پرتگاه قرار دارند.
ترامپ طی چند روز اخیر تهدید کرد که اگر ایران به «معامله‌ای فوری» تن ندهد با «حمله‌ای بسیار شدیدتر» مواجه خواهد شد.
اظهارات ترامپ در کاخ سفید: ایرانی ها نیز به دنبال توافق هستند. من از آنها تشکر می‌کنم، چون به آنها گفتن افراد زندانی را اعدام نکنید و آنها نیز این کار را نکردند!
ترامپ به‌طور شخصی از پوتین خواسته است تا به مدت یک هفته، تا اول فوریه، از اقدام نظامی خودداری کند.
وقتی ایالات متحده در سال ۱۹۵۱ با مذاکره‌کنندگان دانمارکی دیدار کرد، آمریکایی‌ها پیش‌نویس توافق‌نامه دفاعی گرینلند را ارائه دادند که در آن تقریباً هیچ اشاره‌ای به پادشاهی دانمارک نشده بود. مذاکره‌کنندگان آمریکایی آن‌قدر بر هدف ناگفته خود، یعنی ساخت پایگاه توله (Thule)، متمرکز بودند که ادعاهای مشروع دانمارک درباره حاکمیت بر گرینلند را نادیده گرفتند.
