۷ مطلب
یک روانشناس گفت: فعلاً همگی در وضعیت «بقا» هستیم و حداقل تا سه ماه دیگر، نمیتوان به صورت دقیق گفت که زخمی که این جنگ به مغز و قلب و روان و جسممان زد، چه عمقی دارد و مرهم درمانش، چیست؛ زیرا آسیبهای روانی جنگ را خیلی خیلی ماندگارتر از زخم زلزله و سیل و آتشسوزی است، چون جنگ، محصولی است که میتوانست تولید نشود.
برخلاف تصور عمومی، «تروما» یا آسیب روانی تاریخ انقضا ندارد و فرآیند بهبودی از آن، نه یک خط مستقیم، بلکه مسیری پیچیده و فردی است.
هر چقدر هم که بزرگسالان سعی کنند از موضوعات دشوار اجتناب کنند، کودکان اغلب یاد میگیرند یا متوجه میشوند چه زمانی اتفاق غمانگیز یا ترسناکی رخ میدهد. بنابراین، اولین کسی باشید که موضوعات دشوار را مطرح میکند.
این حقیقت تلخ است که کودک در دنیای کودکی خود نمیتواند تصوری از جنگ داشته باشد و گاه خستگی والدین و دغدغههای ذهنی و شغلی مانع توجه والدین به این مسئله خواهد شد.
مدیرکل دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت گفت: قرارگیری در معرض تصاویر و صحنههای دلخراش میتواند باعث بروز اختلالات روانی جدی از جمله «اختلال استرس پس از سانحه» شود.
پدیده «خودبهبودی سمی» حالتی است که در آن تلاش افراطی برای رشد فردی و کامل بودن، بهجای بهبود زندگی، منجر به اضطراب، فرسودگی و احساس ناکافی بودن میشود.
مجتبی شیرازی با اشاره به این نکته که بوکس یکی از سنگینترین و خشنترین ورزشهای رزمی است که به رده سنی نوجوانان توصیه نمیشود، افزود: بوکس ورزشی با میزان ریسک آسیب دیدگی بالا و خشن است و چون انتقامجویی حرف نخست را در این رشته میزند، نیاز است بوکسور در ابتدا به بلوغ فکری برسد و سپس وارد این رشته شود.
