در روش لرزه نگاری، رشتهای از ژئوفونهای متصل به هم و متصل به لرزه نگار روی زمین قرار داده میشوند. هر چه عمق کاوش مدنظر بیشتر باشد فاصله ژئوفونها از هم بیشتر در نظر گرفته میشود. بسته به عمق کاوش از منابع تولید موج مختلفی از جمله ضربه چکش روی زمین، استفاده از ویبراتور و یا انفجار دینامیت استفاده می گردد.
