یک پارادوکس تاریخی است که در لحظاتی که به نظر میرسد دیپلماسی متعارف متوقف شده است، بار صلحسازی بر دوش کسانی میافتد که برای جنگ آموزش دیدهاند. سپهبد عاصم منیر، فرمانده ارتش، به هماهنگی یک آتشبس شکننده کمک کرد و مذاکرات در اسلامآباد در ۱۲ و ۱۳ آوریل را تسهیل کرد.