یکی از متداولترین گزارههایی که هر دانشجوی علوم سیاسی در طول تحصیل در ایران میشنود آن است که «چرا در ایران تحزب و فعالیتهای حزبی جا نیفتاده و کم و بیش وجود ندارد؟»، «چرا در ایران احزاب نیرومند و قوی وجود ندارند؟»، «چرا مردم ایران حزبی رأی نمیدهند؟»، «چرا احزاب و تشکلهای سیاسی رسمی در انتخابات در ایران خیلی نقش و جایگاهی ندارند؟» و گزارههای مشابهی که خلاصه همه آنها هم این است: «چرا در ایران فعالیتهای حزبی وجود ندارد؟ چرا در ایران احزاب بزرگ و نیرومند وجود ندارند؟»
