۹۱ مطلب
«این روزها حوادث برقآسای سوریه، چشم جهانیان را خیره کرده و چشم ما را بیشتر. این اتفاقات بزرگ که در کنار ما شکل میگیرند، در سرنوشت ما تأثیر میگذارند. پس باید دقت داشت ایران بسیار مهم است، مراقب ایران باشیم. در این راستا، ادبیات و عمل دولتمردان هرچه بلندمرتبهتر بایستی در همان چارچوب امر ملی، آشتی ملی، وفاق ملی و تقویت مبانی ملی ایران باشد و لازمه آن مشارکت واقعی و حداکثری همه ایرانیان در هر کجای کشور و با هر زبان و هر آداب و رسوم در اداره امور از بالاترین سطوح تا سطوح میانی و پس از آن است.»
«به هرچه میخواهیم دست بزنیم، میگویند به این دست نزن، در برق مشکل داریم، در آب مشکل داریم، در گاز مشکل داریم... همه چیز پر از مشکل است. به هر جا دست بزنیم، یک جا دردش میآید.» این نوع ادبیات شاید اشی از آن است که وقتی جایی که میخواهیم برویم، جز به رؤیا نمیماند و اینکه چرا باید به آنجا برویم، هم اصولاً مشخص نیست، طبعاً سازمان اداری و اجرائی هم خود را بیگانه احساس کرده و کاری جز گذران امور روزمره نمیکند و انواع چشماندازها و سیاستهای کلان و... روی کاغذ میمانند.
علی ربیعی دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اجتماعی گفت: یکی از برنامههای مهم دولت افزایش و بهبود وضعیت سازمانهای مردم نهاد است و در این مسیر برای تسهیل صدور مجوزها و حفظ بقای نهادهای پیشین، برنامهریزی و سیاستگذاری میشود.
«محمدجواد ظریف» درخصوص تحقق شعار وفاق ملی رئیس جمهور، گفت: ۱۰۰ روز اول دولت چهاردهم با مدیریت خوب، صریح و صادقانه دکتر پزشکیان دستاوردهای خوبی به ویژه در زمینه «وفاق» داشته است.
ایمان شمسایی به اتفاقات اخیر دولت و مجلس واکنش نشان داد.
کیست که نداند نقش ظریف در پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات دو مرحلهای تیرماه ۱۴۰۳ و حذف باقر قالیباف در همان مرحله اول تا چه حد بوده و خشم او از حسن روحانی که ظریف ۸ سال وزیر و معتمد او بوده تا چه اندازه است.
«معنای سخنان استاندار جدید مازندران این میشود که او خودش در حالی استاندار دولت شده که به اصلیترین شعار و سیاست رئیسجمهور اعتقاد ندارد و در عین حال میگوید نباید افرادی در سمتهای اجرایی استانی منصوب شوند که اعتقادی به گفتمان پزشکیان ندارند!»
رئیسجمهور گفت: «انتقادها را با جان و دل میپذیریم، اما معتقدم اگر اختلاف را کنار بگذاریم و بهجای بهانهجوییها دست در دست هم بدهیم، قطعاً خواهیم توانست بر همه مشکلات غلبه کنیم.»
«پیشبرد سیاست وفاق دو وجه دارد: یکی، مواجهه با رادیکالیسم و بهویژه کنترل بازوی پارلمانی آن در برابر اقداماتی، چون مذاکرات، رفع فیلترینگ و آزادسازی اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی؛ و دوم، مواجهه با پوپولیسم که از برخورد با رادیکالیسم دشوارتر و پیچیدهتر است و آفات و آثار آن برای ملک و ملت افزونتر و درازدامنتر.»
ظریف، اما جایگاه ویژهای در فضای سیاسی دارد. او در ایران و حتی در سطح بینالمللی، مخالفانی سرسخت دارد. این مسئله نه تنها به نقش او در برجام بازمیگردد، بلکه به توانایی ظریف در پیشبرد دیپلماسی و تأثیرگذاری بر روندهای سیاسی نیز مربوط است.
