آنچه در ماجرای خودداری حکومت خودخوانده طالبان از دادن حقابه ایران از هیرمند و هریرود مهم است و باید مورد توجه دولتمردان ایرانی باشد اینست که برخورد طالبان با ایران یک برخورد خصمانه است و هیچ دولتی حاضر نیست در برابر برخورد خصمانه سکوت کند و حتی امتیاز هم بدهد.
نیروهای امنیتی طالبان در کابل در جریان جشن چهارمین سالگرد بازگشت خود به قدرت، برخی ظرفهای زردرنگ پلاستیکی را حمل میکردند که در جنگ ۲۰ ساله علیه نیروهای تحت رهبری آمریکا معمولاً بهعنوان بمبهای دستساز استفاده میشد. این مراسم همزمان با نخستین بهرسمیتشناسی رسمی دولت طالبان توسط روسیه برگزار شد.
بازگشت اجباری زنان افغان از ایران به افغانستان، شبکههای اجتماعی و حمایتی زنان را قطع و آنان را به چرخه فقر مطلق، ازدواج اجباری، حبس خانگی و پوشش اجباری برقع سوق میدهد. فعالان حقوق زنان در افغانستان میگویند محرومیت از تحصیل، بیکاری، ازدواجهای اجباری، خشونت خانگی، تجاوز، قتلهای منتسب به ناموس و خودسوزی نتیجه بازگرداندن این زنان به افغانستان است و از ازدواج اجباری زنان با نیروهای طالبان، از آتشزدن خود، از دخترانی که خودکشی میکنند یا در سکوت به مردگانی متحرک بدل میشوند در مناطق مختلف…
منصور افزود که پاکستان بهویژه از استقلال و خودکفایی افغانستان، تحت ریاست هر دولتی، بیم دارد بنابراین اسلامآباد با دامن زدن به بحران و اختلافات داخلی، تلاش میکند اهداف اقتصادی و سیاسی خود را در افغانستان محقق کند.
در حالی که نظام آموزشی افغانستان با کمبود منابع، نبود معلمان و آثار سالها جنگ دستوپنجه نرم میکند، خانوادههای زیادی برای تحصیل فرزندان خود به مدارس دینی روی آوردهاند.
«تصمیمگیری درباره به رسمیت شناختن سایر کشورها و حکومتها تصمیم مستقل هر کشور است. به عنوان جمهوری اسلامی ایران براساس منافع و مصالح خودمان در این خصوص تصمیمگیری میکنیم.»
اتل مشوانی سخنگوی اداره ورزش طالبان، در اواسط ماه مه به خبرنگاران گفت که شطرنج در سراسر افغانستان ممنوع خواهد ماند تا زمانی که این ملاحظات برطرف شوند. تقریباً سه ماه گذشته است، مقامات طالبان اعلام نکردهاند که آیا به تصمیم نهایی رسیدهاند یا خیر.