۱۵۳ مطلب
هر سال که از جشن هنر شیراز میگذشت، اهداف آن آشکارتر میشد تا جایی که تصمیم گرفتند برنامه اذان مغرب را از بلندگوی مسجد بازار شیراز که قرار بود تئاتری در نزدیکی آن در داخل بازار اجرا شود قطع کنند تا صدای اذان مزاحم برنامهای که یک گروه خارجی اجرا میکردند، نشود.
ارتشبد فردوست در خاطراتش نوشته است: در دوران ۱۳ ساله نخستوزیری هویدا، همه میچاپیدند و هویدا کاملا نسبت به این وضع بیتفاوت بود. در هیچ زمانی بهاندازه دوران نخستوزیری هویدا فساد گسترده نبود و او، چون رضایت محمدرضا را میطلبید، نمیخواست کسی و در نهایت محمدرضا را از خود ناراضی کند.
جدایی بحرین یکی از حسرتهای تاریخی است که به ویژه با توجه به اهمیت قلمرو در ملیت ایرانی، طی ۲۰۰ سال گذشته بر دل ما ایرانیان نشسته است.
در نظامهای سیاسی غیردموکراتیک که رژیم از حمایت تودههای مردم برخوردار نیست، بروکراسی به یک بازیگر سیاسی مهم تبدیل میشود که نقش کلیدی آن حفظ مشروعیت و در عین حال توانمندی حرفهای نظام است.
جنازه رضاخان پس از مرگ وی به مصر منتقل و در آنجا مومیایی و شش سال به امانت در مسجد رفاعی نگهداری شد تا در اردیبهشت سال ۱۳۲۹ به ایران آمد و در مقبرهای که برای او ساخته بودند در جوار حرم حضرت شاهعبدالعظیم به خاک سپرده شد.
ارتش ایران از دوران مشروطیت تا پیروزی انقلاب، جز آلت بیاراده و اطاعتپیشه شخص پادشاه چیز دیگری نبود. نولیبرالهای ما شاید ندانند، اما توقعشان از مداخله نظامیان در سیاست ایران، همان توقعی است که ناتو و هنری کیسینجر وزیر خارجه وقت آمریکا از انتخاب ژنرال اینش به ریاستجمهوری پرتغال در سال ۱۹۷۶ داشتند و او نیز دستاورد انقلاب گل میخک پرتغال را که با صراحت در قانون اساسی جدید پرتغال، استقرار سوسیالیسم تعریف شده بود، به استقرار لیبرالیسم تبدیل کرد.
در دوران پهلوی ادعاهایی جهت بازگرداندن عزت و آبروی تاریخ پرافتخار کشورمان میشد و از حق نگذریم توفیقاتی هم در زمینه مسایل اقتصادی و نوسازی در کشور صورت گرفت که در رابطه با آن بزرگنمایی هم میشود، چرا که با یک تحقیق میدانی ساده متوجه خواهیم شد در آن دوران هم اکثریتی در فقر و فاقد امکانات بودند.
ملکی شکست مصدق و مدافعانش را در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، شکستی اجتنابناپذیر میدانست. او دلایل این شکست را در «خیانت» حزب توده جستوجو کرد؛ خیانتی که به گمان او با سیاستهای نادرست حزب توده، به نگرانی و هراس آمریکا از رشد کمونیسم در ایران دامن زده و سیاستمداران آن کشور را به این نتیجه رسانده بود که با دنبالهروی از بریتانیا راهی جز کنار زدن مصدق نبینند.
پشتیبانی رضاشاه از خوانندگی زنان که برخلاف خواستههای آشکار طبقه مذهبی و روحانیت بود موجب شد تا ملوک ضرابی (متولد ۱۲۸۶ کاشان)، ایرانالدوله هلن، اخترخانم و روحانگیز (متولد ۱۲۸۳ شیراز) هم به جرگه خوانندگان زن اضافه شوند و بعدها در دوران رادیو به چهرههای محبوبی بدل شوند. جالب اینجاست که ملوک ضرابی تا سال ۱۳۷۳ زنده بود و در ۱۰۷ سالگی در تهران درگذشت.
چرچیل، نخستوزیر وقت بریتانیا، فردای حمله هیتلر به خاک شوروی، دست دوستی به سوی استالین دراز کرد و رضاخان، اولین قربانی این دوستی بین دو دشمن بود. با این که دولتهای انگلیس و فرانسه از خردشدن شوروی با حمله آلمان خوشحال بودند، اما به علت پیشرفتهای آلمان و به خطر افتادن منافع غرب در خاورمیانه، تصمیم گرفتند به حمایت از شوروی بشتابند و ایران بهترین راه کمک بود.
