دو خاطره تلخ هم از حضرت امام در ذهن من حک شده است؛ یکی مربوط به زمانی است که ایشان قطعنامه 598 پایان جنگ را پذیرفتند که برای ما هم سخت بود؛ فرمایشات ایشان را گوش می کردیم و اشک می ریختیم. تلخ ترین خاطره هم مربوط به روز رحلت ایشان در سال 68 بود که اگر خودکشی جرم شرعی و حرام نبود، خودم را می کشتم. بی اختیار گریه می کردیم و بی قرار بودیم. این تنها من نبودم که این حال را داشتم بلکه همه جانان اینگونه بودند.