سازمانها زمانی به ورطۀ رکود و ایستایی میافتند که همگان به شیوهای یکسان اندیشیده و پایبند هنجارهای غالب باشند. مقابلۀ موثر با سکون و ترغیب نوآوری، مستلزم نهادینهساختن تفکر نوآفرینانه توسط رهبران سازمان است. چنین هدفی با پیمودن مسیر مشابهی که کولمن در ارتش پیاده کرد محقق میشود و آن ایجاد فرهنگ ناهمرنگی است. من بیش از پنجسال را صرف مطالعه دربارۀ این موضوع کردهام و برایم روشن شده که ایجاد چنین فرهنگی آسانتر از چیزی است که تصور میکنیم.