دفعه اولي نبود كه به خيابان سهروردي و كوچه لشگري ميرفتيم تا پاي صحبتهاي مرد نقاش و روشنفكر زمانه بنشينيم، دفعه اولي نبود كه راه پلهها را پايين ميرفتيم و در مسيرش پرترههاي جواني «آيدين آغداشلو» و «شميم بهار» را تماشا ميكرديم تا مردي كه هميشه محبوب هنرمندان بوده در را باز كند و پذيرايمان شود، ما روي صندليهاي روبه روي ميز و او پشتِ ميزِ كارش بنشيند و گفتوگو كنيم.