۲۵ مطلب
نشریه «کانترپانچ» در گزارشی نوشت: ماه گذشته، اندیشکده میانهرو «راه سوم» متعهد شد ۱۵ میلیون دلار برای پر کردن امواج رادیویی و تلویزیونی با کمپینهای تبلیغاتی ضد کمونیستی اختصاص دهد که به طور خاص سوسیالیستهای دموکرات آمریکا (DSA) را تا سال ۲۰۲۸ هدف قرار میدهند.
تصویری که در ادامه میبینید متعلق به حضور فیدل کاسترو در کنار خروشچف در سال ۱۳۴۲ در مسکو است.
اشکودا فلیشیا، نمونه بارز این وضعیت بود. تقریباً ۱۵ هزار دستگاه از این خودرو بین سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ ساخته شد که بیشتر آنها به خارج از کشور، از جمله بریتانیا و آمریکا صادر شدند.
لیبرالیسم غربی که پس از جنگ سرد بهعنوان نظم غالب شناخته میشد، اکنون با چالشهای جدی از سوی جریانهای پوپولیستی راستگرا، سیاستهای حمایتی ترامپ و قدرتیابی مدلهای غیردموکراتیک مانند چین مواجه است. در حالی که کاهش دموکراسی جهانی، بحران اقتصادی ۲۰۰۸ و جنگ تعرفهای آمریکا ضربههایی اساسی به آن وارد کرده، برخی کشورها مانند اسپانیا و ایرلند همچنان مدل لیبرالی را پیش میبرند. با این حال، بازگشت ترامپ نظم لیبرال را در موقعیت شکنندهای قرار داده است.
فیلم «انقلاب خاموش»، به کارگردانی لارس کراومه ازجمله آثار سینمایی است که به روایت داستانی واقعی در آلمان شرقی در بحبوحه روزهای داغ انقلاب مجارستان میپردازد.
مهشید معیری و موسی غنی نژاد اثر پر تامل سوتلانا الکسیویچ را به فارسی برگرداند تا یک گزارش مصاحبهای و توصیفی از زندگی زیر سایه اندیشه کمونیستی و چالشهای رهایی پس از فروپاشی آن را در اختیار مخاطب پارسی زبان بگذارد.
به مسلمانان چین گفته شد که در مساجد کمونیسم را تبلیغ کنند. مقامات به امامان جماعات مساجد گفته اند که باید مؤمنان را به عشق به حزب، عشق به کشور و رعایت قوانین و مقررات راهنمایی کنند.
محمدرضا تاجیک نوشت: اسلاونا دراکولیچ دراکولیچ در کتابِ «کمونیسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم»، مینویسد: «آنجایی که کمونیسم واقعا شکست خورد، در حیطه اداره امور پیشپاافتاده زندگی روزمره بود، نه در حیطه ایدئولوژیک.» اما آنچه وی از آن غافل است این واقعیت است که آنچه موجب ندیدن امور پیشپاافتاده توسط اربابان قدرت و سیاست میشود، در واقع همان ایدئولوژی (در معنای ارتدکس آن) است.
افراط گرایان از کسانی که با آنان مخالفت میکردند تحت عنوان «متحدان مرتجع امپریالیسم» یاد کرده بودند و آنان را مطرود از فرقه کمونیستی میدانستند همان طور که ما آنان را غربی، مدرنیست و سکولار توصیف کردند. مقامهای حکومتی پس از آن که سالها جامعه را به پیروی از یک سبک زندگی خاص عادت داده بودند تا آن را از سایر نقاط جهان متمایز سازند و تنها پیراهنهای یکدست و ساده را به فروش میرساندند در سالیان پس از آن از دخالت در زندگی اجتماعی مردم و تحمیل انتخاب در مورد نوع پوشش لباس خودداری ورزیدند.
پیش از این، شرکت کنندگان در یک رویداد بزرگ ورزشی در ابعاد المپیک هرگز تا این اندازه تحت نظارت و کنترل دقیق از سوی یک حکومت قرار نگرفته بودند. حکومت چین در المپیک زمستانی کنونی سخت گیرانهترین نظارتها را بر ورزشکاران شرکت کننده اعمال میکند.
