سیمین کاظمی در گفتوگو با «اعتماد»: ازدواج و فرزندآوری موضوعی نیست که افراد آن را با یک فرمان از بالا بپذیرند
۱۳۶۹ مطلب
سیمین کاظمی در گفتوگو با «اعتماد»: ازدواج و فرزندآوری موضوعی نیست که افراد آن را با یک فرمان از بالا بپذیرند
راز دوام عشق در انتخاب آگاهانه و تلاش روزانه است، نه در جستوجوی یک نیمه گمشده.
«ما سه تا بچه داریم. خودمون هیچ وقت با هم دعوا نکردیم. البته باید بگم خانمم چون نماز و روزهاش تا همین ۷۸ سالگی قطع نشده است به من قول داده است سر پل صراط هوای منو داشته باشد.»
چند روز پیش خبری منتشر شد که تام کروز و آنا د آرماس بزودی با یکدیگر پیمان زناشویی خواهند بست و مراسم عروسی پرریخت وپاشی را تام کروز برای همراه جدید زندگی خود تدارک میبینید.
طبیعت ازدواج که مدتی است در ایران از روال خارج شده، این روزها با یک حفره دیگر روبهرو شده است؛ شوگرددی. رخدادی نوظهور که هشداری آشکار درباره مفهوم خوشبختی است.
ازدواجهایی با فاصله سنی زیاد همواره در معرض نگاه قضاوتگرانه جامعه قرار دارند. خانوادهها، دوستان و حتی محیط کاری ممکن است این رابطه را «ناجور» یا «غیرطبیعی» تلقی کنند. این فشارها میتواند به تنهایی برای ایجاد استرس مزمن در زندگی مشترک کافی باشد و زوج را از داشتن یک پیوند آرام باز دارد.
از دهه شصتیها تا دهه هفتادیها، فشار اقتصادی، توقعات فرهنگی و پیچیدگیهای اجتماعی موجب شده است که بسیاری از جوانان، ورود به زندگی مشترک را به تعویق بیندازند یا ترجیح دهند به شکل آگاهانه مجرد بمانند. روایت این نسلها، از زنان و مردان مجرد تا چالش وام ازدواج و امنیت مالی، تصویری از یک بحران اجتماعی در حال شکلگیری ارائه میدهد.
وقتی ۹/۵ میلیون مرد و ۷/۵ میلیون زن زیر ۴۵ سال وارد زندگی مشترک نشدهاند، باید پرسید چه عواملی مانع از این انتخاب طبیعی و سنتی شده است. بخش مهمی از این وضعیت به مشکلات اقتصادی، اشتغال و مسکن بازمیگردد، اما لایههای فرهنگی و تغییر سبک زندگی نیز نقشی اساسی دارند.
معاون امور جوانان وزارت ورزش و جوانان ضمن بیان اینکه نرخ ازدواج از ۴/۲۵ درصد در سال ۱۴۰۱ به ۳/۸۵ درصد در سال ۱۴۰۲ کاهش یافته است، به روند افزایشی تجرد قطعی اشاره کرد و گفت: ۱۴ درصد از زنان و ۴ درصد از مردان بالای ۴۵ سال هرگز ازدواج نکردهاند که نشاندهنده روند افزایش تجرد قطعی است.
تالارهای عروسی که زمانی پر از جشن و هیاهو برای مراسم ازدواج بودند، حالا به طور چشمگیری خلوت شدهاند. این تالارها بیش از هر زمان دیگری میزبان مراسمهای ختماند؛ نشانهای از تغییر ارزشها و اولویتهای زندگی جوانان در مواجهه با واقعیتهای اقتصادی و اجتماعی.