امضای یادداشت تفاهم ایران و آمریکا در ژنو، نه پایان کار که نقطه آغاز روبرو شدن با چالشهای پیش روی تهران و واشنگتن است. دورانی که دو کشور باید تلاش کنند به راهی میانه برای حل مشکلاتشان برسند در حالی که پیش از این دو بار در جریان مذاکرات به نقطه درگیری نظامی رسیدند.
ترامپ در عین حال گفت که هرچند این تفاهمنامه «بسیار مهم» است، اما شاید «از آن نوع سندی نباشد» که او بهعنوان رئیسجمهور ایالات متحده باید آن را امضا کند.
وحید شقاقی شهری، اقتصاددان:«مردم بدانند که ثروت ترامپ در این مدت 3 برابر شد. او در حال فشار بر ایران و حتی مردم خود است اما ثروت خود را چند برابر کرده است. یکی از کثیف ترین رهبران دنیا در طول تاریخ همین آدم است که دنیا را بازیچه منافع شخصی خود کرده است و این در حالیست که ادعای جایزه صلح نوبل را هم دارد.من نگرانم به خاطر جام جهانی و کنترل بازار، اتش بس را تمدید کنند و دوباره در آبان ماه، تنش های نظامی را با بهانه ای ادامه دهند. اگر در سناریویی بسیار خوشبینانه، مذاکرات به نتیجه برسد و به آتش بس…
«لازم نیست هر بار که دنبال یک نفر میگردید، یک ساختمان مسکونی را با خاک یکسان کنید.
در این ساختمانها آدمهای زیادی زندگی میکنند و همه آنها هم عضو حزبالله نیستند، این را مطمئنم.»
جک سالیوان، سناتور آمریکایی:
اگر من جای اپوزیسیون ایرانی بودم جایی غیر از آمریکا را برای زندگی انتخاب می کردم. آمریکای ترامپ آمریکای گذشته نیست. و همه چیز در آن میتواند کارت معامله باشد.
آیا توافق میتواند مانع جنگ شود؟ تاریخ پاسخ قطعی به این سؤال نمیدهد. در دو قرن گذشته، کشورهایی بودهاند که پس از امضای توافقنامههای صلح، چند سال بعد دوباره وارد جنگ شدهاند و در مقابل، کشورهایی نیز وجود دارند که دشمنیهای تاریخی خود را برای همیشه کنار گذاشتهاند.