۷۳ مطلب
آنچه در این فاجعه بیشترین ضربه را زد، نوعی پنهانکاری، یعنی سادهپندار فرض کردن مردم به عمد یا به سهو، بود که در شرایط مدرن قابل تحمل نیست/ امروز دروغ گوییها و پنهانکاریها هر اندازه هم پیچیده باشند، به فاصله شاید چند روز و یا حتی چند ساعت بر روی شبکههای متفاوت اجتماعی و اینترنتی رو خواهند شد؛ بنابراین تفسیر من از این فاجعه آن است که بزرگترین اشتباه، عدم هماهنگی میان برنامه نظامی و موقعیتهای مدنی در مدیریت بوده است/ وقتی کسی عزیزی را از دست بدهد، هر اندازه هم از خودش کارهای خشن نشان دهد،…
بزرگترین ضربهای که امروز میتوان به حکومت ترامپ زد و بزرگترین درسی که به هر حکومتی به جای او بیاید، داد، پاسخی قاطع، سخت اما به دور از رویکردهای جنگ طلبانه و کاملا در چارچوب های دیپلماتیک قانونی است. حکومت استیضاح شده ترامپ زیر فشار داخلی و بین المللی شدیدی است و از این رو بیرون راندن این قدرت ِ نظامی خطرناک از خاور میانه (که فرماندهی نیمه دیوانه در راسش قرار گرفته) بزرگترین و مهم ترین پاسخ استراتژیکی است که می توان به او داد و برای این کار باید یک اتحاد منطقهای و جهانی علیه قانون شکنی…
شعار معروف انتخاباتی ترامپ یعنی «آمریکا را دوباره به عظمت برسانیم»، بسیاری به «آمریکا را دوباره سفید پوست کنیم» تعبیر میکنند. از این رو دفاع از حقوق جماعتها یا هویتهای فرهنگی، رفتاری و زبانی (واژگانی که میتوان به جای اقلیت به کار برد) یا در یک کلام دفاع از دموکراسی فرودستان و پایه در برابر «دموکراسی» فرودستان که در حقیقت چیزی جز سیستمهای الیگارشیک بزکشده با لایههای سطحی و مناسکی دموکراتیک نیست، امروز از مهمترین اهداف استراتژیک برای رشد و توسعه نظامهای مدرن شهری به حساب میآیند.
"خود من شاهد بودم که چگونه شبکههای بین المللی، با مضحکه نشان میدادند که برای «رقصیدن» که نوعی فعالیت آزاد و پیش پا افتاده به حساب میآید و حتی در قبایل اولیه انسانی نیز وجود دارد، یک نوجوان را چنان دستگیر و چنان برنامهای تهیه و اجرا میکنند که گویی بزرگترین جاسوسی قرن و تبهکاری خطرناک کشف و دستگیر شده است"
عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران میگوید: منشا دقیق الگوی اقتصادی ایران در دو دهه و نیم اخیر، آمریکا یعنی اقتصاد نخبهگرای نولیبرال بوده. ما هشدار داده بودیم پیشبرد چنین سیاستی چه وضعی را برای آموزش، بهداشت و... ایجاد خواهد کرد ولی مسئولان هیچ توجهی به این هشدارها نکردند.
وقتی کسی در هر کجای دنیا دستگیر میشود از لحظه دستگیری، محافظت از جان او حتی در برابر خودش، بر عهده نهادهایی است که وی را شایسته دستگیری دانستهاند و بنابراین، چنین نهادهایی باید پاسخگو باشند. آیا باز هم باید یادآور شد که اصل در سیستم قضایی ایران بر بیگناهی افراد تا هنگام اثبات جرم است و بنابراین باید هر گونه مشکلی که ممکن است این اصل را به خطر بیاندازد را از میان برداشت؟
در سالهای دهه ١٣٥٠، سازمان برنامهوبودجه طرحی را با همکاری دولت فرانسه و شرکت مهندسین مشاور «ستیران» به اجرا درآورد که گزارش آن در سال ١٣٥٥ با عنوان «گزارش مطالعه استراتژی درازمدت طرح آمایش سرزمین» منتشر شد.
یک واقعیت اساسی و درازمدت و پایهای وجود دارد که براساس مطالعات انجامشده در دو دهه اخیر قابل نفی نیست؛ سیاستهایی که نقطه آغاز آنها پس از جنگ تحمیلی رقم خورد، در دولتهای نهم و دهم به اوج خود رسیدند و در دولت یازدهم با وجود سخنان زیاد در تریبونهای سیاسی و اجتماعی و باوجود برخی کوششها در عمل هنوز نشانهای اساسی از کنارگذاشتن آنها مشاهده نمیشود، نتیجهای دربر نداشتهاند.
در کوتاه مدت: اولا آزادی تمام بازداشت شدگان با اولویت دادن به نوجوانان و جوانان و عدم تشکیل پرونده قضایی برای آنها است/ از طرف دیگر گشایش فضا از طریق نه فقط به رسمیت پذیرفتن حق اعتراض، که امری بدیهی و قانونی و روشن است و اگر اجرا نمیشود باز از سوء مدیریت است، بلکه، ایجاد امکان عملی و بدون خطر انجام اعتراضات به صورت قانونی مثلا برگزاری تجمعهای قانونی است// در بلند مدت: اولا سیاستهای اقتصادی به صورت رادیکال تغییر کرده و به گونهای دربیاید که مردم انتظار دارند و حق دارند انتظار داشته باشند…
در این روزها که برخی ناآرامیها و اعتراضات پیشبینیپذیر اتفاق افتاد، کافی نیست فقط حق اعتراض را به رسمیت بشناسیم؛ موضوعی که به خودی خود بدیهی و قانونی است. بلکه باید به پرسشهایی از این دست پاسخ دهیم؛ چگونه باید به این حق، تحقق و ضمانتی عملی و چنان حدی از تأثیرگذاری داد که مانع آسیبزاشدن آن شود؟ چرا اعتراضات به شکلی خاص پدید آمده و رادیکالیزه میشوند؟ از آنجا که هنوز فرصت و دادههای کافی برای تحلیل این امر وجود ندارد، نگارنده چارچوب نظری بحث را صرفا اندکی در قالب شهر سیاسی باز میکند.
