متولیان امر، میگویند مردم نباید امیدشان را از دست بدهند و رسانهها مسوولیت مهمی در بذل نشاط اجتماعی بر دوششان است. واقعیت، اما چیز دیگری است؛ نمیتوان بدون پشتوانه، امید داد؛ تکرار کلیدواژههایی که روزگاری شور و هیجان و نشاط تغییر را در مردم برانگیخته، ممکن است منجر به دلزدگی آنها شود و شاید در چنین جوی، بیان یک واقعیت تلخ از هزار وعده و وعید خوشرنگ، پسندیدهتر و حتی همدلانهتر باشد.