۲۲ مطلب
«تحریم ها نتوانسته اند در نوع خود ایجاد بازدارندگی کنند زیرا اگر چنین بود، نباید شاهد چند برابر شدنِ شمار بازیگرهایی می بودیم که در طی دهه های گذشته، علیه آنها اِعمال تحریم شده است. روندی که به نظر میرسد همچنان نیز با توجه به تضعیف بنیان های هژمونی جهانیِ غرب، ادامه دار باشد.»
معاون اول رئیس جمهور در آستانه سفر رئیس جمهور به ترکیه گفت: جمهوری اسلامی ایران در روابط بین المللی در یک وضعیت کم نظیری قرار دارد.
محمدجواد ظریف، وزیر خارجه پیشین کشورمان نوشت: تلاش سه دههای برای ایجاد یک نظم هژمونیک تکقطبی از طریق «جنگهای بیپایان»، «امنیتیسازی» و «اجبار اقتصادی» موفق نبوده است، در حالی که رنجهای سنگین، زیانهای انسانی نابخشودنی و اتلاف گسترده منابع بشر را بر جای گذاشته است.
«درست است که ایران میتوانست خوشحالی خود از خروج آمریکا از منطقه را دیرتر عیان کند و سفارت را تحویل طالبان ندهد، اما مشکل اصلی ناشی از تغییر مولفههای بین المللی و منطقهای است که در سایه حضور طالبان در افغانستان دیده میشود. لحظهای که طالبان موفق به فتح کابل شد و تصاویری از خروج هواپیمای آمریکایی منتشر شد که مردم افغانستان از آن آویزان شده بودند، اعلام کردم که خروج نیروهای ایالات متحده از افغانستان به این شکل که طالبان بتواند بدون هیچ زحمتی افغانستان را تسخیر کند، موضوعی بسیار حساسیت…
هاشمیطبا گفت: در روابط بین المللی کشور دوست پیدا نکنید. همه کشورها بر اساس منافع خودشان، گرایش به هر طرف که چربتر باشد یا منافعش بیشتر باشد دارند. با بعضی از کشورها ممکن است یک لحظه دشمنی پیدا کنند، بعد با هم کنار میآیند. این که ما بگیم فلان کشور دوست ماست، شاید در تعارف بگوییم، ولی کشورها منافع خودشان را میخواهند و به دنبال منافع خودشان هستند. ما خیلی ساده لوح هستیم که بخواهیم بگوییم یا باور کنیم فلان کشور دوست ماست، آنها دوست خودشان هستند.
به لحاظ نظری، همکاری با پارادایم رئالیستی ناسازگار نیست. به عنوان نمونه، رئالیستها میتوانند تصور کنند که آمریکا با تقویت کردن اتحادهایش در منطقه آسیا-پاسیفیک، خصوصا با ژاپن و کره جنوبی، صعود ژئوپولیتیکی چین را جبران کند. اما دولت ترامپ چتر امنیتی آمریکا برای این کشورها را زیر سوال برده است و حتی آنها را از اقدامات تجاری حمایتگرانهاش معاف نکرده است
