روسو با ایده تقدم سیاست، انقلابی در ساحت نظریه سیاسی برپا کرد و حتی فضیلت آدمیت را نیز منوط به سیاست کرد: «بهطور اساسی، همهچیز منوط به سیاست است»، زیرا با تبدیل انسان به شهروند است که آدم «بهمعنای دقیق کلمه به انسان تبدیل» میشود. آیا این، خود بازگشتی به این ایده ارسطو نیست: «آنکس که از روی طبع و نه بر اثر تصادف، بیوطن است موجودی یا فروتر از آدمی است یا برتر از او و به همان مردی میماند که هومر در نکوهش او گفته است: بیقوم، بیقانون و بیخانمان.»
