در این مطلب نگاهی میاندازیم به چگونگی گسترش دانش انسانها دربارهی کیهان و پیشینهی خودمان در یک سالِ گذشته؛ از زمانِ انقراض دایناسورها گرفته تا کشف یک دندان انسان اسرارآمیز باستانی و کهکشانهای بسیار کهن.
۱۵۹ مطلب
در این مطلب نگاهی میاندازیم به چگونگی گسترش دانش انسانها دربارهی کیهان و پیشینهی خودمان در یک سالِ گذشته؛ از زمانِ انقراض دایناسورها گرفته تا کشف یک دندان انسان اسرارآمیز باستانی و کهکشانهای بسیار کهن.
محققان میگویند ناتووناتور ممکن است اولین دایناسور غیر پرنده شناخته شده باشد که دارای بدنی ساده و قابل مقایسه با پرندگان مدرن است. آنها میگویند این موجود و سایر دایناسورهای نزدیک به هم ممکن است شکارچیان شناگر بوده باشند و این تصور رایج که همه دایناسورها در خشکی میزیستند را به چالش میکشد.
در دهه ۱۹۸۰، دیرینه شناس، دیل راسل، یک آزمایش فکری را پیشنهاد کرد که در آن یک دایناسور گوشتخوار به یک کاربر ابزار هوشمند تبدیل شد. این «دایناسوروئید» مغز بزرگی داشت و شستهایش مخالف بود و راست راه میرفت.
این دو گروه نمونهای از فسیلهای بسیار منحصربفرد از دایناسورها هستند که قدمت آنها به ۱۰۰ میلیون سال قبل بر میگردد (دوران کرتاسه پسین). نکته جالبی که از آنالیز این فسیلها بدست آمده این است که بیشتر آنها دایناسورهای تروپود (Theropod) درنده (از دسته دایناسورهای گوشتخوار) بودند.
جف دیویس از مقامهای «پارک ایالتی دره دایناسورها» تگزاس گفت: ردپاها در مسیری حدودا ۳۵ متری روی زمین نقش بسته است. تخمین زده میشود که در حدود ۱۴۰ رد پا از این یک دایناسور به جا مانده باشد که حالا حدود ۶۰ تای آنها اکنون پیداست.
به گفته «باب ون ایپرن»، مدیر جشنواره «دایناسورها در شن» که در شهر «میدلکرک» برگزار شده است، حدود ۱۰ نفر ۱۰ روز را فقط به جمعآوری شن و متراکم کردن آنها اختصاص دادند. این تودههای شنی سپس به دایناسورهای مختلفی همچون «ولاسیرپتر»، «استگوسور» و «تیرانوسوروس رکس» تبدیل شدهاند.
دیرینه شناسان با بررسی یک فسیل بسیار ارزشمند یک دایناسور که در چین بدست آمده، موفق به شناسایی قدیمیترین دکمه ناف شناخته شده برای علم شدند.
مطالعات دیرینه شناسی بیش از یک قرن است که با جدیت ادامه دارد، اما این علم نیز رازهای بی پاسخ زیادی دارد که یکی از قدیمیترین آنها این است که دایناسورها خون گرم بودند یا خون سرد.
دانشمندان اعتقاد دارند این خزنده یکی از اولین شکارچیانی بوده که از بالهای خود برای پرواز در آسمان ماقبل تاریخ و شکار طعمه استفاده میکرده است؛ پیش از آنکه پرندگان تکامل پیدا کنند و بتوانند به پرواز درآیند.
دیرینه شناسان اخیرا بقایای فسیل دایناسوری را در جزیره هوکایدو در کشور ژاپن کشف کردند که مربوط به گونهای جدید از دایناسورهای عصر کرتاسه است.
