مشکل قانوننویسی در ایران این است که فاقد فلسفه حقوق و فلسفه جزایی است. نه میتواند فلسفه دینی را حاکم کند و نه اجرای این فلسفه عملی است و نه حاضر است که فلسفه اجتماعی حقوق را بپذیرد، لذا با این لوایح دعواها و اختلافات تمام نخواهد شد که بیشتر میشود. از ما گفتن بود. خود دانید.
در متنی که در فضای مجازی بهعنوان لایحه جدید عفاف و حجاب منتشر شده و البته تاکنون دولت، قوه قضاییه و مجلس متن رسمی آن را منتشر نکردهاند، قوانین و مقررات دستخوش تغییرات وسیع و نگرانکننده شده است که اگر صحت داشته باشد، ضربه بدی به حیثیت رفیع دستگاه قضایی است.
حسین شریعتمداری نوشت: چند تن از زنان بیحجاب دستگیر شده که از اجیرشدگان دستچندم و بیاهمیت بودهاند، اعتراف کردهاند که برای هر یک ساعت حضور در خیابان مبلغ سه دلار دستمزد میگرفتهاند و یکی از آنها میزان درآمد یک ماه خود را ۵۰ میلیون تومان اعلام کرده بود. حالا حساب کنید که عوامل اصلی و سرنخها چه میزان کلانی دریافت میکنند؟! اگر تهیهکنندگان محترم لایحه تصور میکنند که با جریمه نقدی میتوانند از ادامه بیحجابی جلوگیری کنند، به جرأت میتوان گفت که از الفبای ترفندهای دشمن نیز چیزی نمیدانند!