احمد شاه قاجار، آخرین پادشاه سلسلهی قاجار، پس از خلع از سلطنت در آبان ۱۳۰۴ خورشیدی توسط مجلس شورای ملی، در سن ۲۷ سالگی ایران را برای همیشه به مقصد اروپا ترک کرد.
۱۳ مطلب
احمد شاه قاجار، آخرین پادشاه سلسلهی قاجار، پس از خلع از سلطنت در آبان ۱۳۰۴ خورشیدی توسط مجلس شورای ملی، در سن ۲۷ سالگی ایران را برای همیشه به مقصد اروپا ترک کرد.
در این بخش عکس؛ سفر در زمان؛ ظاهر «فرزندان احمدشاه قاجار» در دهه 1300 خورشیدی برای شما تهیه کردیم که امیدواریم مورد توجه شما قرار بگیرد.
این آخرین وصیتنامه من است که باید پس از درگذشتم به مورد اجرا گذارده شود. خواسته من این است که پس از مرگم جنازهام در مسجد مسلمانان در پاریس، طبق مراسم و دستورات مذهبم اسلام شیعه ما شسته شده و بلافاصله به کربلا در بینالنهرین حمل گردد و در حرم مطهر جنب مقبره پدرم اعلیحضرت فقید محمدعلیشاه قاجار دفن گردد.
این عکس استقبال مردم ارومیه را از احمدشاه آخرین پادشاه سلسله قاجار نشان میدهد. عکس در حدود سالهای ۱۲۸۹-۱۲۹۰ خورشیدی گرفته شده است.
این تصویر متعلق به سفر احمد شاه به اسپانیا است. احمد شاه در طول عمر خود سه بار به اروپا سفر کرد. احمدشاه در ۹ اسفند سال ۱۳۰۸ بر اثر ورم کلیه در محله «نویی سورسن» در حومهٔ پاریس درگذشت.
سلطان علی میرزا فرزند سلطانمجید میرزا قاجار و همادخت کیان، نوهٔ محمدعلی شاه قاجار و برادرزادهٔ احمدشاه بود. او در سال ۱۳۰۸ شمسی در بیروت به دنیا آمد و در سال ۱۳۹۰ در پاریس از دنیا رفت. سلطان علی میرزا اقتصاددان بود و به مدت بیش از ۲۰ سال ریاست ایل قاجار را به عهده داشت. عکسهای زیر مربوط به میانه دهه ۱۳۷۰ شمسی هستند.
عکسهای زیر مربوط به نوهها و نتیجههای احمدشاه قاجار هستند که اکنون در اروپا زندگی میکنند.
مریمدخت بزرگترین دختر احمدشاه قاجار بود که در سال ۱۲۹۴ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. او با دکتر آلبرت آلبرتینی، مردی فرانسوی با اصالت ایتالیایی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد. مریمدخت در سال ۱۳۸۴ در شهر بالتیمور ایالت مریلند آمریکا درگذشت. عکس زیر مریمدخت را در سال ۱۳۷۵ شمسی نشان میدهد.
احمد شاه سه سال پس از خلع شدن از مقام سلطنت در ۳۲ سالگی در یکی از بیمارستانهای پاریس درگذشت. جنازه او طبق وصیتش به عراق حمل شد و در کربلا نزد مقبره پدرش به خاک سپرده شد. از مقامات دولتی ایران هیچ یک در مراسم تشییع جنازه او شرکت نکردند.
هایده افشار و خواهرانش اغلب از اعضای یک انجمن حمایت از حقوق زنان موسوم به «انجمن نسوان وطنخواه» بودند که در اواخر دورۀ قاجار تشکیل شده بود.
