عبدالرضا فرجی راد معتقد است باید با اروپا گفتوگو کرد تا دست از لجبازی بردارد و با ایران وارد تعامل شود. او معتقد است باید به موازات آمریکا با اروپا صحبت کنیم.
۱۱۱ مطلب
عبدالرضا فرجی راد معتقد است باید با اروپا گفتوگو کرد تا دست از لجبازی بردارد و با ایران وارد تعامل شود. او معتقد است باید به موازات آمریکا با اروپا صحبت کنیم.
این تصور که اگر مذاکرات انجام نشوند یا به شکست منتهی شوند، کشور را به سمت فروپاشی اقتصادی و مشکلات حاد اقتصاد سوق میدهد، را دور از ذهن نمیبینم. آنهایی که چشم بسته، عامدانه یا سهوا، آگاهانه یا از روی نادانی به دنبال ایجاد اختلال در مذاکراتند یا در مسیر مذاکرات با انتقادات بی مورد سنگ اندازی میکنند، یا منافعی از این رفتارهای خود میبرند و کاسب تحریم محسوب میشوند یا از روی جهل و تعصب این رفتارها را انجام میدهند.
«برخی حامیان و مخالفان حکومت، گویی با این بدیهیات بیگانهاند. بنابراین، ادبیات کاملاً مشابهی در توصیف انعطاف به کار میگیرند! از نظر آنها پنداری مرغ در هر حال باید یک پا داشته باشد، حتی اگر بر سر آن مملکتی به کلی ویران شود! برای آنکه در جامعۀ ما از سیاست اعادۀ حیثیت شود، اهل سیاست باید از سیطرۀ این ادبیات سیاه و مسموم و حاملان آن نجات یابند. این سطح از انحطاط بالاترین سطح آن است!»
اصرار دارم از یک عبارت برای افرادی در ایران استفاده کنم که به این مشکل دامن زدهاند. در ایران، عدهای شَرخَر (عدهای که شر را برای کشور میخرند) روز به روز با حجم بیشتری، جایگزین افرادی شدهاند که از عقلانیت لازم برای مدیریت سیاست خارجی ایران برخوردار بودند. هر کجا که شر و آشوب بوده، این افراد، ورود کردند و باعث شدند ایران عملا به تنها کشوری در جهان تبدیل شود که امنیت ملی خود را به رفتارهای پیش بینی ناپذیر گروههای مختلف در دنیا ربط داد و این یکی از آسیبهای اساسی در سیاست خارجی کشور است.
در وضعیت فعلی با محدودیت زمانی مواجهیم و زمان برای توافق اندک است؛ به خصوص با توجه به این که در مرداد ماه فرایند بازگشت مکانیسم ماشه توسط اروپاییها آغاز میشود و تا آن زمان باید یک توافق هستهای صورت گرفته شده باشد تا این مکانیسم فعال نشود. از امروز تا آن زمان در بهترین حالت چهار الی پنج ماه وقت داریم تا به توافقی برسیم که پیچیدگیها و شرایط خاص خود را دارد. در وضعیتی که با محدودیت وقت مواجهیم، مذاکرات غیرمستقیم میتواند فرصت بهره برداری از زمان را از ما بگیرد و حتی توافق را به تأخیر بیندازد.…
اظهارات اخیر مشاور رهبر انقلاب مبنی بر اینکه «ما گفتهایم تحت نظارت آژانس هستیم و فتوا داریم که به سمت سلاح نمیرویم، اما اگر شما کاری بکنید که ایران مجبور شود از خودش دفاع کند، آن وقت چنین فشاری میتواند توجیه ثانویهای برای تغییر مسیر باشد. در چنین شرایطی حتی مردم هم فشار میآورند که برای حفظ امنیت کشور باید این مسیر را رفت»، خبر از جایگاه جدید وی در شطرنج سیاست داخلی میدهد.
ادامه «تعطیل درمانی ها» که در سال ۱۴۰۳ آغاز شد، میتواند در سال ۱۴۰۴، زیان بسیار گستردهتری به تولید ناخالص داخلی کشور وارد کند. رشد نزولی تولید ناخالص داخلی بهمنزله کاهش اشتغال، درآمد ملی، ناترازی عرضه و تقاضا و تشدید تورم خواهد بود. کشور برای مدت طولانی نمیتواند در شرایط بحران بدون تغییرات اساسی ادامه دهد. نجات کشور در گرو تمرکز حاکمیت بر منافع ملی و رفاه جامعه است
آنهایی که مشکلات اقتصادی امروز را همچنان به دوران جنگ نسبت میدهند، کوچکترین دانشی در حوزه اقتصاد و مباحث اقتصادی ندارند یا خودشان را به ندانستن میزنند. بیش از ۲ دهه از جنگ گذشته است، این بهانه دیگر توجیه وضعیت فعلی نیست. کشورهایی مانند چین و مالزی که مردم خود را ظرف ۲۰ سال از فقر به ثروت رساندند، از چه روشی استفاده کردهاند؟ عامل جنگ یا بهانه کردن جنگ بیشتر شبیه توجیه ناشایستگیها و عدم شایسته سالاریها است.
«تقدس بخشیدن به امری ماهیتاً نامقدس برای توجیه دشمنیهاست. سیاست مسکن یا کشاورزی یا تورم یا سلامت یا ... تقدس ماهوی ندارد، اما مشکل اینجاست که برخی انتخاب یکی از این دو را تقدس میبخشند و زمینه کینه و دشمنی را پدید میآورند. شما میتوانید با سیاست ارزی دکتر همتی مخالف باشید، اما نمیتوانید این مخالفت را به انقلاب و اسلام و ارزشها نسبت دهید.»
«اقلیتی برخوردار و پرادعا در مجلس که در شرایط سخت و بحرانی کشور، مشکلات دولت و ملت را به لوایح جنجالی و آشوبزا و حذف نیروهای دولت و کاهش توان آن فروکاستهاند و با وجاهتطلبی و مقدسنمایی وارد شدند و اگر لازم باشد مقدسات و اخلاقیات را هم متضاد تفسیر میکنند و برای توجیه فساد، از وجود مفسدین در عصر پیامبر اکرم (ص) و امیرالمومنین حیدر (ع) سخن میگویند تا اختلاس و زمینخواری و حیف و میل حقالناس را عادیسازی کنند.»
