۱۵۶ مطلب
تلسکوپ فضایی هابل لویاتان (هیولای اساطیری) کیهانی را ثبت کرد. خوشه عظیم کهکشانی در مرکز تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا دیده میشود که تقریبا ۲.۶ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. این لویاتان کیهانی با نام «۲ MASX J ۰۵۱۰۱۷۴۴-۴۵۱۹۱۷۹» در طول موجهای پرتو ایکس بسیار درخشان است.
M ۵۱ کهکشانهای دوتایی درحال ادغام و پنجاه و یکمین جرم فهرست معروف چارلز مسیه است. درواقع، کهکشان بزرگ و اصلی با ساختار مارپیچی گرداب مانند که از روبهرو دیده میشود.
دادههای موجود در این تصویر طی یک سرشماری از کیهان نزدیک به نام Every Known Nearby کهکشان با هدف رصد همه کهکشانها در ۱۰ مگاپارسک یعنی ۳۲.۶ میلیون سال نوری که تلسکوپ تاکنون از آنها بازدید نکرده است، گرفته شده است.
خورشید با سرعت 828000 کیلومتر در ساعت در حال گردش به دور کهکشان راه شیری است. بر این اساس، خورشید 230 میلیون سال طول می کشد تا یک گردش کامل به دور کهکشان راه شیری انجام دهد.
کامرون و همکارانش برای کمک کردن به این بخش از پژوهش، کهکشان انجیسی ۱۲۷۷ را با دستگاهی به نام «طیفنگار میدان انتگرال»(IFS) مشاهده کردند. این کار به آنها امکان داد تا به نقشهبرداری از حرکت کهکشان بپردازند و جرم کهکشان و نحوه توزیع آن را تعیین کنند.
«WISE J ۰۶۲۳» دمایی در حدود ۷۰۰ کلوین دارد که معادل ۴۲۰ درجه سانتیگراد یا تقریبا برابر با دمای یک اجاق پیتزاپزی تجاری است: از نظر استانداردهای انسانی بسیار گرم، اما برای یک ستاره بسیار سرد است.
در مدل جهان ١٣/٧ میلیارد ساله، وجود ستارههایی مثل «متوشالح» بسیار عجیب است، چون سن آنها بیشتر از سن جهان بهنظر میرسد. تلسکوپ فضایی جیمز وب هم کهکشانهایی را پیدا کرده است که در مراحل بسیار پیشرفته تکاملی قرار دارد و اندازه آنها بهطرز شگفتآوری کوچک است.
کهکشان UGC ۱۱۸۶۰ در فاصله ۱۸۴ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی «اسب بزرگ» (Pegasus) قرار دارد و ظاهر بدون مشکل آن فریبنده است. این کهکشان اخیرا میزبان یک انفجار ستارهای پرانرژی و تقریبا غیرقابل تصور بود.
انجیسی ۳۲۵۶ که به شکل چرخی از بازوهای مارپیچی به هم پیچیده در یک ابر مهآلود است، شاید آرام به نظر برسد، اما این عکس، پیامدهای یک برخورد کیهانی باستانی را نشان میدهد. این کهکشان منحرفشده، اثر برخورد بین دو کهکشان مارپیچی پرجرم است که ستارهشناسان تخمین میزنند حدود ۵۰۰ میلیون سال پیش با یکدیگر برخورد کردهاند.
توزیع فلز در کهکشان راه شیری در مقایسه با کهکشانهای دیگر بسیار مسطحتر است و بیشتر شبیه یک پنکیک است تا یک دونات. به گفته محققان، کهکشان ما منحصر به فرد نیست، اما چندان هم رایج نیست. توزیع فلزی کهکشان راه شیری، احتمالا برای کهکشانی به این جرم، متداول نیست.
