«زمان برای اجرای این قانون عفاف و حجاب مناسب نیست، مسئله حجاب با ضرب و جبر و جریمه درست نخواهد شد. حجاب مسئله فرهنگی است که نسبت به آن کوتاهی شده و باید سر فرصت، از راه فرهنگی و توجیه مردم حداقل حجاب شرعی را در کشور ترویج کرده و خانمها را به آن تشویق کنند.»
آذر منصوری خطاب به پزشکیان نوشت: «از جنابعالی به عنوان منتخب اکثریت و نماینده اراده ملت خواهشمند است در دامی که اقلیتی تندرو و نه حتی یک جناح سیاسی شناخته شده علیه کرامت و حقوق مردم و ثبات و امنیت کشور پهن کردهاند، نیفتید و به اجرای چنین قواعد ظالمانهای تن ندهید.»
رئیس مجلس: هدف از قانون حجاب جلوگیری از حرمتشکنی است. بهعنوان وظیفه ریاست مجلس، باید مصوبات مجلس را ابلاغ کنم. باید به قانون احترام گذاشت، اما فرآیند اصلاح قانون نیز مشخص است. اگر دولت اصلاحی بر این قانون دارد، لایحه اصلاحی بدهد.
انجمن علمی روانپزشکان ایران خواهان توقف اجرای این قانون و توجه جدی به دیدگاههای کارشناسی است تا با احترام به حقوق و کرامت انسانی، از آسیبهای بیشتر به جامعه جلوگیری شود.
اصغر نبیل، عضو اتاق بازرگانی یزد گفت: طبق قانون جدید حجاب، اگر در هتلِ من، یک بیحجاب مشاهده شود، من باید سود سه ماهم را به دولت بدهم و همچنین دو سال هم ممنوع الخروج میشوم.
درباره قانون عفاف و حجاب، محمد صادق جوادی حصار به فرارو میگوید: «وقتی جریان افراطی راست به زعم خود در پی خالص سازی کشور برآمد تا دولت، مجلس و قوه قضائیه را در اختیار بگیرد تا یکه تازی کند، جامعه به سرعت نسبت به این اقدامات واکنش منفی نشان داد و حتی اگر مرحوم رئیسی در قید حیات بودند، بعید بود بتوانند در این فضا و استمری که ایجاد شده بود حتی به مرحله بعدی ریاست جمهوری برسند.» با این وجود، حمیدرضا ترقی میگوید: «از دید من این قانون، خیلی هم دیر تصویب شده و خیلی دیر به اجرا گذاشته میشود.»
بانکیپور، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: در مرحله نخست پس از تایید احراز هویت فرد ساختارشکن که مرتکب بدننمایی و یا کشف حجاب کامل شده باشد پیامک ارسال میشود در صورت عدم پرداخت فرد از خدمات پلیس ۱۰+، گذرنامه و خروج از کشور محروم میشود. در نهایت با تداوم ساختارشکنی فرد به دستگاه قضا معرفی میشود.
در بیانیه این سه نهاد فرهنگی و هنری (خانه سینما، خانه تئاتر و خانه موسیقی ایران) آمده: قانونی که زبان بیگانه را برسر خودی دراز کند جز تشتت در جامعه حاصل ندارد. قانونی که زندگی در وطن را “کیفر” بداند جز تبدیل مفهوم “وطن” به یک زندان بزرگ، معنایی دربر ندارد.