۷۵۷ مطلب
«اینکه مراسمی بزرگ برای پخش قسمت پایان سریال برگزار شود، آن هم یک سریال تلویزیونی که تابهحال سابقه نداشته، هم در این دوران اتفاق مهمی محسوب میشود. اما نمیشود این نکته را نادیده گرفت که با رها کردن بخشی از داستان به نظر مخاطب وفادار این سریال اهمیت داده نشد و این موضوع از برگزاری آن جشن و اکران عمومی اهمیت بیشتری دارد.»
اینکه ما مجبوریم هرازچندگاهی سادهترین مسائل را به برنامهسازان و مجریان صداوسیما گوشزد کنیم اتفاق خوبی نیست. حداقل انتظار این است که در زمانه فعلی بساط برخی چیزها از جمله نگاههای جنسیتزده و نژادپرستانه جمع شده باشد که متاسفانه چنین نیست.
انیمه Dorohedoro جامعهای را به تصویر میکشد که قدرتمندان به شکل جادوگران، از تواناییهای خود برای تبدیل کردن انسانها به ابزار استفاده میکنند.
«دستاندرکاران پایتخت میگویند این کار یک کار رئال است و ما باید آن را ادامه دهیم. این در حالی است که بازیگران مرده دیگری هم به بازی بازگشتند. در یک کلام بگویم که بازی کردن در نقش روح باباپنجعلی هم خلاف میل باطن و روحیه من بود. به گمانم در شأن من نیست که در این موارد بیش از این با آنها صحبت کنم. همیشه هم روزی دست قوزی نمیافتد. هنر همانطور که گفتم یک داد و ستد بین من و مردم است. به هر حال من از باباپنجعلی و پایتخت عبور کردهام.»
شوخیهای سریال «پایتخت» از نوعی طنز است که برخلاف بسیاری از طنزهای سطحی، بر پایه موقعیتهای زندگی روزمره و شخصیتپردازیهای واقعگرایانه بنا شده است. به جای اینکه بر اساس تمسخر و تحقیر شخصیتها باشد، طنز «پایتخت» بر این اصل استوار بود که مخاطب در اشتباهات، سادگیها و حتی شوخیهای شخصیتها، خود را بیابد. این نوع شوخیها باعث میشد تا مخاطب حس نزدیکی و همذاتپنداری بیشتری با شخصیتها داشته باشد، چراکه بسیاری از اشتباهات و موقعیتها در زندگی واقعی برای خودشان هم قابل لمس بود.
«نقویان» مدیر سیما فیلم گفت: تنها قولی که میتوانم بدهم این است که حال تیم تولیدکننده پایتخت خوب است؛ یعنی اینگونه نیست که بعد از ساخت این فصل خسته یا دلخور باشند و دیگر نخواهند ادامه بدهند. اگر بخواهیم تجربه موفقی داشته باشیم باید به تیم تولید وقت بدهیم تا با طرح خوب وارد بشوند. تنها مانع ساخت پایتخت ۸ این است که به یک طرح و ایده جذاب برسند. از طرف صدا و سیما و تیم تولید کننده مانعی وجود ندارد، اما نمیخواهیم بعد از ساخت پایتخت ۸ تاسف بخوریم که چرا زمان بیشتری نگذاشتیم.
مجموعه «لمندگان» عضو جدید ترکیب یادشده، یک سیتکام است و به خلاف دو سریال دیگر ساختاری اپیزودیک دارد. این اثر در حالی در مرکز سیمرغ ساخته شده که دو عنوان دیگر محصولات سیمافیلماند.
«در قسمت هجدهم، کارگردان با حرکات موزون رقص محلی مازنی و به تصویر کشیدن فرهنگ عامه، اوج شادی را در خانهها و خنده را بر لب و اشک شادی را بر چشمان مخاطب طنزپسند ایرانی آورد. اما در اواخر قسمت نوزدهم، تلخترین سکانس به اجرا درآمد که اینها همگی رسالت یک طنز خوب اجتماعی است. در این سکانس که چنگ به روح مخاطب میزد، در تأملی دردناک، اینبار اشکِ حیرانی بر گونه مخاطب جاری میشود که بهراستی حق با کیست؛ با بهتاشی که نقی منتِ کردهها را بر سرش گذاشته و میگذارد؟»
«لمندگان» روایتگر داستان سه جوان است که با نگاهی متفاوت به زندگی، صاحب تفکری هستند که چرا لاکپشتی که به کندی حرکت میکند، ۳۰۰ سال عمر دارد، اما خرگوشی پرتحرک تنها چهار سال زنده میماند؟ آنها با تکیه بر این تفکر، سبک زندگی لمیدن و آرامزیستن را برمیگزینند؛ شیوهای که بهزعم خودشان میتواند عمرشان را طولانیتر کند.
«چند روزی از تهران به یکی از شهرهای شمالی سفر کردم و برای خرید آنتن به مغازه رفتم، چیزی که به چشمم خورد قحطی آنتن تلویزیون در آنجا بود. وقتی جویا شدم که چرا آنتن پیدا نمیشود چنین عنوان کردند که مردم برای دیدن «پایتخت» آنتن خریدند و همه فروخته شده! این حجم از استقبال مردم از تلویزیون با یک اثر نمایشی در نوع خود بینظیر میتواند باشد و انرژیهای مثبت به تیم سازنده رسیده و میرسد.»
