یک قورباغه مردابی کوچک، با شجاعت کامل زنبورهای قاتل را شکار میکند و حتی نیش مرگبار آنها هم نتوانسته مانع وعده غذاییاش شود. این کشف، راز مقاومت خارقالعاده قورباغهها در برابر زهر را به پژوهشگران نشان میدهد.
۷۹ مطلب
یک قورباغه مردابی کوچک، با شجاعت کامل زنبورهای قاتل را شکار میکند و حتی نیش مرگبار آنها هم نتوانسته مانع وعده غذاییاش شود. این کشف، راز مقاومت خارقالعاده قورباغهها در برابر زهر را به پژوهشگران نشان میدهد.
قورباغههای کوچک و کمپیدای گالاکسی که تنها ۳.۵ سانتیمتر طول دارند، پس از ورود عکاسان حیاتوحش به زیستگاهشان در جنگلهای گات غربی هند، بهطرز نگرانکنندهای ناپدید شدند. پژوهشگران هشدار میدهند که حتی علاقه به ثبت تصاویر زیبا میتواند جمعیت این گونههای منحصربهفرد را به سمت انقراض سوق دهد.
دانشمندان گونهای قورباغه کوتوله با پوست نارنجی و چشمهای سیاه را در جنگلهای آتلانتیک برزیل شناسایی کردهاند. این گونه کوچک که به افتخار رئیس جمهور برزیل نامگذاری شده، صدای بلندی دارد و جزو کوچکترین قورباغههای جهان است.
یک قورباغه درختی با تکیه بر تواناییهای شگفتانگیز خود در بالا رفتن، از چنگ یک مار فوقالعاده سریع گریخت.
در دل جنگلهای دورافتاده پرو، قورباغهای کوچک با چشمهای قرمز درخشان و انگشتان بلند کشف شد؛ گونهای کاملاً جدید که تاکنون در هیچ جای جهان دیده نشده و توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است.
در گلخانههای مجهز به سیستمهای گرمایشی و همچنین در شالیزارهای چین، قورباغهها با تغذیه از کرمها، حشرات و ماهیها بهسرعت رشد میکنند. گوشت نرم و مغذی آنها در بازارها تقاضای بالایی دارد و موجب رونق اقتصادی در جوامع روستایی شده است. افزون بر این، حضور قورباغهها به کنترل طبیعی آفات و کوددهی زمین کمک میکند و مزایایی چشمگیر برای کشت برنج به همراه دارد.
دانشمندان در جزیره دورافتاده داوان موفق به شناسایی دو قورباغه و یک گکوی جدید شدند که تاکنون در هیچ نقطهای از جهان دیده نشدهاند.
قورباغه پاقرمز که روزگاری بهطور گسترده در جنوب کالیفرنیا دیده میشد، حالا پس از سالها غیبت با تلاش دانشمندان و انتقال تخمها از مکزیک، دوباره به زیستگاه تاریخی خود بازگشته است.
گاهی بهترین راه حل برای فرار از یک موقعیت ناخواسته، تظاهر به مرگ است! این دقیقاً همان کاری است که قورباغه های ماده برای اجتناب از جفت گیری انجام می دهند.
در جهانی که گونهها زیر فشار تغییرات اقلیمی یکی پس از دیگری ناپدید میشوند، کشف گونههای تازه همچنان ممکن است. در مناطقی همچون کوردیِرا د هواکابامبا، هنوز میتوان انتظار داشت که با تلاش دانشمندانی که دل به دل کوهستان میزنند، زندگی حیات بیشتری فاش شود.
