۵۲۰۴ مطلب
علی واعظ، تحلیلگر ارشد گروه بینالمللی بحران، مختصات این پلن بی را شرح داد و گفت: «شرایط فعلی پایدار نیست و اگر دو طرف به این نتیجه رسیدهاند که احیای برجام ممکن نیست، باید بهدنبال راهحلهای دیپلماتیک بعدی باشند؛ راهحلی که بهنظر میرسد از همه راهحلهای دیگر منطقیتر است، «توافق کمتر، در مقابل کمتر» است که برای طرفین وقت بخرد تا شرایط مهیا شود تا بتوانند به یک توافق براساس یک گفتمان متفاوت با محورهای جدید برسند.»
کوروش احمدی گفت: درحالیکه مقامات آمریکایی همچنان دیپلماسی را بهترین راهحل اعلام میکنند، اما میگویند فعلا احیای برجام در دستور کارشان نیست، مقامات اروپایی مدتهاست که دیگر از دیپلماسی به عنوان راهی برای حل مشکل با ایران سخن نگفتهاند.
معاون سیاسی وزیر امور خارجه همچنین درباره سفر گروسی به تهران اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک عضو موثر و مسئول آژانس و همچنین NPT و به عنوان کشوری که دارای توانمندی و دانش هستهای است همواره همکاری جدی و موثر با آژانس داشته است.
برای بایدن، ایده احیای برجام که زمانی برای او جذاب بود، ممکن است اکنون بازدهی سیاسی کمی داشته باشد. این توافق دستاورد سیاست خارجی رئیسجمهور باراک اوباما بود نه بایدن. بایدن از زمان روی کار آمدن، از بازگشت به برجام حمایت کرده است، اما این موضوع به ندرت در میان اولویتهای او بوده است. آمریکاییها دیگر به صورت جدی دنبال توافق نیستند.
«ایران از نگاهِ روس ها، تا حد زیادی هزینههای تقابل با غرب را برای کرملین کاهش میدهد و در عین حال نقشی مهم در تامین امنیت محیط پیرامونی روسیه نیز بازی میکند. از این رو، روسها تقویت ایران و در عین حال متشنج بودن روابط این کشور با جهان غرب را در زمره منافع راهبردی خود ارزیابی میکنند.»
«تهدید اوج گیری قطبیگرایی سیاسی-اجتماعی در ایران، خطر وقوع ابرتورمها و سیلی از گرانیها در کشور، و در نهایت، تلاشهای گسترده کشورهای غربی و متحدان منطقهای آنها جهت تحمیل انزوا به ایران، سه چالش و بحران اساسی هستند که ایران و حکمروایی ایرانی در شرایط کنونی با آنها رو به رو هستند و بایستی هر چه سریع برای آن چارهای اندیشیده شود.»
این کارشناس ارشد مسائل بین الملل در پاسخ به این سوال که به نظر وی مهمترین چالشهای پیش رو در عرصه بینالملل در سال ۲۰۲۳ چه خواهد بود؟ تصریح کرد: احتمالا در سال ۲۰۲۳ نیز ادامه جنگ اوکراین و تلاشها برای برقراری آتشبس و مذاکره بین روسیه و اوکراین مهمترین و دامنهدارترین و اثرگذارترین تحول در عرصه بینالمللی خواهد بود.
از مهمترین آثار غیراقتصادی برجام که شاید این روزها هر دم بیشتر عریان و در عین حال بهطور روزافزون انکار میشود، میزان نقشآفرینی منطقهای و بینالمللی ایران است: مذاکرات منجر به برجام از همان آغاز زمینهای را در محیط بینالمللی ایجاد کرد که ایران بتواند به عنوان بازیگر موثر پذیرفته شده و در منطقه خاورمیانه و غرب آسیا به همکاری با دیگر بازیگران موثر این حوزه بپردازد.
بعد از آغاز ناآرامیهای داخلی در ایران از شهریورماه این مساله به یک فاکتور مهم در روابط ایران و اروپا تبدیل شد. کشورهای اروپایی که مسائل حقوق بشری برایشان نسبت به آمریکا از اهمیت بیشتری برخوردار است تحریمها و اقدامات بیشتری را در قبال ایران در دستورکار قرار دادند.
وجود بوروکراسی پیچیده و منفی در قالب دستگاه سیاست خارجی ایران، حاکم بودن تاخرِ زمانی در نوع نگاه، سیاستها، و رویههای حاکم بر دستگاه سیاست خارجی ایران و در نهایت، چیدن تمامی تخممرغها از سوی دستگاه سیاست خارجی در سبد قدرتهای شرقی، سه چالش و آفت عمدهای هستند که در سالهای اخیر در قابل سیاستها و کنشهای سیاست خارجی ایران به وضوح قابل مشاهده و شناسایی هستند. چالشهایی که در نوع خود برای ایران هزینهزاییهای خاصی را نیز به همراه داشته اند.
