اگر قرار به تحقیر آمریکاست، اصلاً چه نیازی به مذاکرات وین؟ چه نیازی به این همه اصرار برای بازگشت آمریکا به برجام؟ چه نیازی به درخواست از آمریکا برای لغو تحریمها؟ چه نیازی به این همه شکوِه و گلایه و لابه از تأثیر تحریمها بر زندگی مردم؟
۷۱۴ مطلب
اگر قرار به تحقیر آمریکاست، اصلاً چه نیازی به مذاکرات وین؟ چه نیازی به این همه اصرار برای بازگشت آمریکا به برجام؟ چه نیازی به درخواست از آمریکا برای لغو تحریمها؟ چه نیازی به این همه شکوِه و گلایه و لابه از تأثیر تحریمها بر زندگی مردم؟
اغتشاشات روز جمعه زایندهرود نشان داد که برای ضدانقلاب و رسانههای معاند و اپوزیسیون یکچیز مهم است؛ «مذاکرات وین»! وقایع پنجشنبه و جمعه گذشته اراذل اجارهای در غیاب کشاورزان نشان داد که پیادهنظامهای آمریکا در آستانه مذاکرات وین مأموریت یافتهاند تا بار دیگر آشوب بکارند و تحریم درو کنند.
کیهان نوشت: چگونه میتوان با قاتلان شهید سلیمانی و ابو مهدی و شهریاری و فخریزاده و علی محمدی و احمدیروشن و رضائینژاد و ... در دو سوی یک میز به مذاکره نشست؟!
برخلاف گذشته مشکل این است که ایران نیز از حالت انفعال خارج و مواضع خود را تثبیت کرده و این شبیه بازی پوکر است که روند بازی بر وفق مراد اروپاییها نیست»!
فرق است بین انتقاد کارشناسی با تخریب و شارلاتانیسم رسانهای. به هماناندازهای که میدان دادن به انتقادهای کارشناسانه به عبور کشور از بحران کمک میکند، میدان دادن به شیپورچیهای دشمن، جلوی رفع مشکلات را میگیرد!
ایران بارها به دروازه آمریکا گل زده است. به گونهای که این تصور به وجود میآید که ایران تبدیل به قدرتی بزرگ شده است. با این وجود، چشمپوشی آمریکا از اقدامات ایران به خاطر سرگرم بودنش به قضایای راهبردی دیگر بزرگترین تشویق برای ادامه دادن به طرح توسعهطلبیاش است.
بدیهی است که دولت از مدیران و مسئولان شایسته فراوانی برخوردار است و تعداد نالایقها اندک و کمشمارند، ولی همین تعداد اندک با اقدامات پلشت خود برای ملت و دولت مشکل میآفرینند.
وقتی ۳ روزنامه کیهان، اطلاعات و جمهوری با ۳ خط مشی متفاوت از یکدیگر منتشر میشوند، به این معناست که مجموعه نظام پذیرفته این ۳ دیدگاه و صدای متفاوت در جامعه رسمیت داشته باشد؛ بنابراین یکی از آنها حق ندارد به دیگری بگوید تو نباید حرف بزنی.
بیانیه آقای فیلمساز نه نشانه اقتدار و ثبات هنری و استحکام محبوبیت او در خارجه؛ بلکه نمایانگر آشفتگی ذهنی اوست. اویی که طبعا دوست ندارد، اعتنای فرامرزی را از دست بدهد و در مقام یک ورشکسته هنری بیوطن، ظاهر و باور شود! اگر چه ورشکستگی، بارز و غیرقابل کتمان است!
کیهان نوشت: شرایط اقتصادی موجود حاصل عملکرد طیفی از مدیران است که برخلاف نصیحت و هشدار دلسوزان به ویژه رهبر حکیم انقلاب به آمریکا اعتماد کردند، امتیاز نقد دادند و وعدههای دشمن را به مردم فروختند.
