هاکون هشتم چگونه به تخت سلطنت نروژ رسید؟

نخستین پادشاه نروژ با نام «هاکون» از دهه ۹۳۰ میلادی تا زمان مرگش، که پس از نبرد فیتیار در حدود سال ۹۶۱ میلادی رخ داد، حکومت کرد. او نیز مانند پادشاه کنونی نروژ، هاکون، پسر پادشاهی به نام هارالد بود؛ مشخصاً هارالد موی‌زیبا، پادشاه افسانه‌ای و نخستین پادشاه نروژ. 

از این رو، هاکون اول با نام هاکون هارالدسون شناخته می‌شد. البته او را هاکون آتلستان‌پرور نیز می‌نامیدند، زیرا نزد شاه آتلستان در انگلستان پرورش یافته بود. لقب دیگر او نیز «هاکون نیک» بود. 

پادشاهان «هاکون» بدون شماره

در فاصله سال‌های ۹۷۰ تا ۱۰۹۵ میلادی، چند پادشاه و فرمانروای نروژ با نام «هاکون» وجود داشتند که به دلایل مختلف، در شمارش رسمی پادشاهانی که با این نام شماره‌گذاری شده‌اند، قرار نگرفته‌اند. با این حال، نام آن‌ها در فهرست رسمی خاندان سلطنتی نروژ از زنجیره پادشاهان آمده است. 

این افراد عبارت‌اند از: 

هاکون سیگوردسون، یارل (حدود ۹۷۰ تا ۹۹۵ میلادی)؛ او ابتدا تحت فرمان هارالد بلوتوث، پادشاه دانمارک، حکومت می‌کرد و تا حدود سال ۹۸۵ میلادی تابع او بود و پس از آن به طور مستقل از پادشاه دانمارک حکومت کرد. 

هاکون اریکسون، یارل (۱۰۲۸ تا ۱۰۲۹ میلادی)؛ او در مقام یارل، تحت فرمان کنوت بزرگ، پادشاه دانمارک و انگلستان، فعالیت می‌کرد. 

هاکون مگنوسون تورس‌فوستره (۱۰۹۳ تا ۱۰۹۵ میلادی)؛ او تنها کمی بیش از یک سال، همراه با پسرعمویش مگنوس پابرهنه، پادشاه نروژ بود و سپس هنگام سفری از مسیر کوهستانی دوورفیل درگذشت. پس از مرگ او، مگنوس پابرهنه به‌تنهایی به حکومت ادامه داد. 

هاکون دوم هِردِبرِی (۱۱۶۲-۱۱۵۷) 

«هِردِبرِی» به معنای پهن‌شانه است. او فرزند نامشروع سیگورد مون و خدمتکاری به نام تورا از منطقه ویکن بود. پس از مرگ پدرش، هواداران سیگورد، هاکون را در حالی که تنها ۱۰ سال داشت به پادشاهی برگزیدند. او فقط پنج سال دیگر زنده ماند. سپس ارلینگ اسکاکه از دانمارک آمد و این پادشاه جوان را در نبردی در نزدیکی جزیره سِکِن در آبدره رومسدال کشت. 

جالب آن‌که هارالد پنجم، پادشاه فقید نروژ، تابستان امسال از کلیسای ستودله در شهرداری اِتنه دیدن کرد؛ گفته می‌شود ارلینگ اسکاکه در ساخت این کلیسا در قرن دوازدهم میلادی نقش داشته است. 

هاکون سوم سورِسون (۱۲۰۴-۱۲۰۲) 

هاکون سورِسون پس از مرگ پدرش، شاه سورِه، در مارس ۱۲۰۲ به پادشاهی رسید. او تنها کمی بیش از یک سال و نیم حکومت کرد و در نخستین روز سال ۱۲۰۴، پس از بیمار شدن، درگذشت. 

نامادری‌اش، مارگِرِته اریکس‌دوتِر، به مسموم کردن او مظنون شد؛ چراکه این دو مدت‌ها رابطه‌ای پرتنش با یکدیگر داشتند. 

هاکون چهارم هاکونسون (۱۲۶۳-۱۲۱۷) 

هاکون هاکونسون به مدت ۴۶ سال بر تخت پادشاهی نروژ نشست. او در دوران جنگ‌های داخلی به قدرت رسید، اما از سال ۱۲۴۰ به بعد، پادشاهی نروژ وارد دوره‌ای از صلح و آرامش شد. در دوران حکومت هاکون، ایسلند و گرینلند تحت فرمان تاج‌وتخت نروژ قرار گرفتند و از این رو، او را پادشاهی می‌دانند که بر بزرگ‌ترین قلمرو در تاریخ پادشاهی نروژ حکومت کرده است. 

سال‌های نخست زندگی هاکون هاکونسون تحت تأثیر درگیری میان دو گروه بیرک‌بینرها و باگلرها گذشت. تصویر هاکون در دوران کودکی در تابلوی مشهور «بیرک‌بینرها» اثر کنود برگسلیِن، نقاش نروژی، که در سال ۱۸۶۹ خلق شده، جاودانه شده است. 

براساس روایت‌های حماسی و تاریخی، هاکون که فرزند هاکون سورِسون، پادشاه بیرک‌بینرها، بود، به دلیل خطری که جانش را تهدید می‌کرد، در کودکی از شرق نروژ به تروندلاگ منتقل شد؛ سفری دشوار که او را در میان برف و سرما، با اسکی جابه‌جا کردند. 

هاکون پنجم مگنوسون (۱۳۱۹-۱۲۹۹) 

هاکون پنجم مگنوسون همان پادشاهی است که پایتخت نروژ را از برگن به اسلو منتقل کرد. او در سال ۱۲۹۹، پس از مرگ برادرش اریک مگنوسون، به سلطنت رسید. هاکون در دوران حکومت خود قدرت سلطنت را تقویت کرد و پادشاهی نروژ در قرون میانه را که ساختاری شبیه به یک دولت داشت، استحکام بخشید. 

هاکون در ۸ مه ۱۳۱۹ (۱۸ اردیبهشت ۶۹۸) درگذشت و در کلیسای ماریای مقدس در اسلو به خاک سپرده شد. با مرگ او، سلسله سورِه از سوی تبار مردانه منقرض شد. 

در قرن نوزدهم، جمجمه هاکون مگنوسون پیدا شد و در سال ۱۹۸۲ به آرامگاه سلطنتی در قلعه آکِرشوس منتقل شد؛ همان جایی که قرار است هارالد پنجم نیز در آن‌جا به خاک سپرده شود. 

هاکون ششم مگنوسون (۱۳۸۰-۱۳۵۵) 

هاکون ششم مگنوسون از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۰ پادشاه نروژ و از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ پادشاه سوئد بود. 

پس از آن‌که در سال ۱۳۶۴ از پادشاهی سوئد برکنار شد، بخش بزرگی از دوران حکومتش را صرف تلاش برای بازپس‌گیری سراسر سوئد کرد. او در جریان این مبارزه با پادشاه دانمارک متحد شد و با مارگِرِته، دختر والدمار آتِرداگ، پادشاه دانمارک، ازدواج کرد. 

انتخاب پسرش اولاف به پادشاهی دانمارک در سال ۱۳۷۶، زمینه را برای شکل‌گیری اتحاد بیش از ۴۰۰ساله میان نروژ و دانمارک فراهم کرد. 

هاکون هفتم (۱۹۵۷-۱۹۰۵) 

هاکون هفتم آغازگر تاریخ خاندان سلطنتی کنونی نروژ بود. او یک شاهزاده دانمارکی بود و پس از آن‌که اتحاد نروژ و سوئد در سال ۱۹۰۵ منحل شد، به نروژ دعوت شد تا پادشاه این کشور شود. تصمیم برای مذاکره با او درباره پذیرش تاج‌وتخت نروژ، پس از برگزاری همه‌پرسی‌ای گرفته شد که در آن ۷۸.۹ درصد مردم به این پیشنهاد رأی مثبت دادند. هاکون هفتم با پرنسس مود بریتانیا ازدواج کرده بود. 

در جریان جنگ جهانی دوم، هاکون هفتم به نماد ملی مقاومت نروژ در برابر اشغال آلمان تبدیل شد. او حاضر به کناره‌گیری از سلطنت نشد و در سال‌های جنگ به لندن در تبعید رفت. 

هاکون هشتم (۲۰۲۶–) 

پادشاه هاکون هشتم با نام هاوکن مگنوس در ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳ [۲۹ تیر ۱۳۵۲] در بیمارستان سلطنتی (Rikshospitalet) متولد شد. او روز جمعه ششم شهریور ۱۴۰۵، پس از آن‌که هارالد پنجم، پادشاه نروژ، ساعت ۶:۳۵ صبح در بیمارستان سلطنتی درگذشت، جانشین پدرش شد و به عنوان پادشاه نروژ بر تخت نشست. 

منابع

دانشنامه بزرگ نروژی (Store norske leksikon)، 

ویکی‌پدیا

خبرگزاری NTB.