معماری که شهر را با هندسه و رنگ متحول کرد
با آثار میگل آنخل روکا، معمار پست مدرنیست آرژانتینی، آشنا شوید؛ معماری که به استفاده متمایز از فرم های هندسی، رنگ های جسورانه و ترکیب بندی های یادمانی شهرت دارد.
میگل آنخل روکا معمار و شهرساز برجسته آرژانتینی، متولد ۱۹۳۶ در شهر کوردوبا است؛ معماری که بخش مهمی از فعالیت حرفهای خود را در زادگاهش دنبال کرد و به یکی از چهرههای تاثیرگذار معماری معاصر آرژانتین تبدیل شد. آثار او به دلیل استفاده خاص از فرمهای هندسی، رنگهای جسورانه و ترکیببندیهای یادمانی شناخته میشوند.
روکا در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه ملی کوردوبا فارغ التحصیل شد و سپس در دانشگاه پنسیلوانیا در کلاس معماری لوییکان تحصیل کرد. او بین سالهای ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ نیز با خود لوییکان همکاری داشت؛ تجربهای که تاثیر مهمی بر مسیر حرفهای او گذاشت.
کارنامه روکا بسیار گسترده است؛ از مراکز فرهنگی و ساختمانهای دانشگاهی و اداری گرفته تا بیمارستان ها، میدان ها، فضاهای شهری و پروژههای مسکن. او بیش از ۱۸۰ طرح در کارنامه خود دارد و پروژههایش علاوه بر آرژانتین، در کشورهایی مانند بولیوی، آفریقای جنوبی، فرانسه، سنگاپور، هنگ کنگ، مراکش و شیلی نیز اجرا یا طراحی شده اند.
با این حال، شاید مهمترین میراث او را بتوان در کوردوبا دید؛ شهری که آثار روکا، در کنار آثار معمارانی مانند توگو دیاز، به بخشی جدایی ناپذیر از چهره معماری آن تبدیل شده اند. او علاوه بر طراحی ساختمان، در برنامه ریزی شهری و آموزش معماری نیز فعالیت گستردهای داشته و سالها استاد و مدیر دانشکده معماری دانشگاه ملی کوردوبا بوده است.
به همین دلیل، روکا را میتوان معماری دانست که مرز میان ساختمان، فضای شهری و هنر را چندان جدی نمیگرفت؛ برای او، معماری فقط ساختن یک بنا نبود، بلکه راهی برای شکل دادن به تجربه انسان از شهر بود.
