منصور حقیقت پور در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
سفر فرمانده ارتش پاکستان با چراغ سبز آمریکایی ها است / مشکل تهران نیست؛ گره اصلی در واشنگتن است
منصور حقیقت پور فرمانده پیشین سپاه پاسداران معتقد است ایران طی ۴۷ سال گذشته بارها تحت تحریم های گسترده قرار داشته است.اگر لازم باشد تحریم ها را دور می زنیم و از روی تحریم ها می پریم و نقب میزنیم.ما از تحریم ها رد می شویم. سفر فرمانده ارتش پاکستان با چراغ سبز آمریکایی ها است. آمریکا از یک طرف داد می زند و از یک طرف عاصم منیر را واسطه می کند. پاکستان حتما با آمریکا هماهنگ کرده است.
فرارو- سفر عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران بار دیگر بحث درباره نقش اسلامآباد در میانجیگری میان ایران و آمریکا را داغ کرده است. این سفر در شرایطی انجام میشود که مسیر گفتوگوهای تهران و واشنگتن همچنان با ابهام روبهرو است و آمریکا نیز همزمان از تشدید فشارهای اقتصادی علیه ایران سخن میگوید.
به گزارش فرارو، منصور حقیقتپور، عضو هیئترئیسه کمیسیون امنیت ملی مجلس نهم و فرمانده پیشین سپاه پاسداران، در گفتوگو با فرارو به بررسی سفر عاصم منیر به ایران، نقش پاکستان در میانجیگری میان تهران و واشنگتن، سرنوشت تفاهمنامه اسلامآباد و سیاستهای اخیر دونالد ترامپ در اعمال فشار اقتصادی علیه ایران پرداخته است. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
مشکل تهران نیست؛ گره اصلی در واشنگتن است
منصور حقیقتپور با اشاره به سفر عاصم منیر به ایران گفت: «مشکل اصلیِ به ثمر نرسیدن تلاش میانجیها، یا هر تلاشی برای شکلگیری گفتوگو، قطعاً در واشنگتن است؛ مشکل، اصلاً ایران نیست. ایران بارها نشان داده است که اگر طرف مقابل بخواهد بر اساس چارچوبی روشن و قابل اتکا گفتوگو کند، مسیر مذاکره بسته نیست. مشکل اینجاست که آمریکاییها، بهویژه در دوره ترامپ، بارها نشان دادهاند به تعهدات و تفاهمهایی که خودشان در شکلگیری آن نقش داشتهاند، پایبند نمیمانند. ترامپ عادت دارد عهدشکنی کند؛ همانطور که سر میز مذاکره، ایران را بمباران کرد. نمیتوان از یک سو درباره مذاکره و تفاهم سخن گفت و از سوی دیگر، اقداماتی انجام داد که اساس اعتماد را از بین میبرد. در چنین شرایطی طبیعی است که هر میانجی و هر کشوری که وارد میدان میشود، با دیوار بزرگی از بیاعتمادی مواجه شود. بنابراین، اگر تلاش میانجیها به نتیجه نمیرسد، نباید همه مسئولیت را متوجه ایران یا حتی میانجیها دانست.»
وی افزود: «در واقع، عامل اصلی برهمزننده اوضاع منطقه خاورمیانه، شخص ترامپ است. اتفاقاً آمریکا بیش از اسرائیلیها در شکلگیری شرایط موجود مقصر است. اسرائیل بدون حمایت و همراهی آمریکا نمیتواند در چنین سطحی عمل کند. وقتی واشنگتن تصمیم میگیرد به جای ایجاد ثبات، مسیر فشار و تهدید را در پیش بگیرد، طبیعی است که فضای منطقه نیز به سمت بحران حرکت کند.»
پاکستان دنبال سهم خود از توافق بود، اما آمریکا زیر میز زد
نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی با اشاره به نقش پاکستان گفت: «پاکستان در میانجیگری به دنبال سهمی برای خود بود، اما در سایه اتفاقات اخیر بیاعتبار شد. البته پاکستان حق داشت که به دنبال ایفای نقش باشد. هر کشوری که بتواند میان دو طرف یک بحران مهم منطقهای نقش مثبتی ایفا کند، طبیعتاً جایگاه سیاسی و بینالمللی خود را نیز تقویت خواهد کرد. اگر اسلامآباد میتوانست در رسیدن ایران و آمریکا به یک توافق نقش داشته باشد، این موضوع برای پاکستان یک دستاورد مهم محسوب میشد. اما این آمریکا بود که یکطرفه زیر میز زد. اگر این تفاهمنامه به توافقنامه تبدیل میشد، برای پاکستان نیز سود زیادی داشت. پاکستان میتوانست مدعی شود که در ایجاد مسیری تازه برای کاهش تنش در منطقه، نقشی مؤثر داشته است. اما وقتی یک طرف مذاکره تصمیم میگیرد مسیر را بر هم بزند، توان میانجی نیز محدود میشود.»
وی افزود: «در نهایت مشخص شد اسلامآباد زور و قدرت لازم را برای رساندن دو کشور به توافق ندارد. میانجی هر قدر هم فعال باشد، وقتی یکی از طرفین اراده لازم برای رسیدن به توافق را نداشته باشد، نمیتواند بهتنهایی معجزه کند. میانجی میتواند راه را باز کند، پیامها را منتقل کند و زمینه تفاهم را فراهم آورد، اما نمیتواند به جای طرفین تصمیم بگیرد یا آنها را به اجرای تعهداتشان مجبور کند.»
بازگشت به تفاهمنامه میتواند نقطه شروع توافقی بزرگتر باشد
این فرمانده پیشین سپاه پاسداران با اشاره به تفاهمنامه اسلامآباد گفت: «طبیعتاً ما از بازگشت به تفاهمنامه استقبال میکنیم. اگر قرار باشد دوباره مسیری برای کاهش تنش و حرکت به سمت یک توافق باز شود، بهترین راه این است که از همان نقطهای آغاز کنیم که پیش از این درباره آن تفاهم شده بود. لازم است همه بندهای تفاهمنامه میان آمریکا و ایران، از ابتدا تا انتها، اجرا شود. نمیشود بخشهایی از یک تفاهمنامه را که برای یک طرف مطلوب است اجرا کرد و بخشهایی را که برای طرف دیگر اهمیت دارد، نادیده گرفت. اگر تفاهمی صورت گرفته، باید همه اجزای آن مورد توجه قرار گیرد. این تفاهمنامه میتوانست محوری برای رسیدن به توافقی بزرگتر باشد.»
وی افزود: «تا زمانی که آمریکا به این نتیجه نرسد که در خروج از تفاهمنامه اشتباه کرده و اصول مبنایی آن قابل استناد است، نمیتوان انتظار خاصی از بهبود وضعیت میان ایران و آمریکا داشت. آمریکاییها ابتدا باید بپذیرند که مسیر پیشین را خودشان به بنبست کشاندند. تا زمانی که این واقعیت پذیرفته نشود و همچنان تصور کنند با فشار و تهدید میتوانند ایران را وادار به پذیرش خواستههایشان کنند، رسیدن به توافقی پایدار دشوار خواهد بود.»
ترامپ تهدید حداکثری میکند، اما بازدهی تهدیدهایش حداقلی است
این فعال سیاسی درباره جدیدترین ادعاهای ترامپ در زمینه اعمال فشار اقتصادی علیه ایران گفت: «کافی است سخنان ترامپ را از یکی دو سال قبل تا امروز مرور کنیم. ترامپ اساساً علاقه زیادی دارد که پیش از هر اقدامی، فضای رسانهای را با تهدیدهای بزرگ پر کند. او در اغلب موارد، تهدیدهایی مطرح کرده که قابلیت اجرایی نداشتهاند و در حد تهدیدهای توخالی باقی ماندهاند. درباره تنگه پاناما و مکزیک چه موفقیتی کسب کرد؟ بسیاری از حرفهایی که ترامپ مطرح میکند، در ابتدا بسیار بزرگ و تعیینکننده به نظر میرسند، اما وقتی به مرحله عمل میرسند، باید دید واقعاً چه میزان از آنها تحقق پیدا کرده است. ترامپ بارها مدعی شد که میخواهد جمهوری اسلامی را ساقط کند؛ در نهایت چه دستاوردی کسب کرد؟»
وی افزود: «ترامپ از یک تکنیک همیشگی استفاده میکند: تهدیدهای حداکثری با بازدهی حداقلی. یعنی ابتدا سطح تهدید را تا جایی که میتواند بالا میبرد تا طرف مقابل را تحت فشار روانی و سیاسی قرار دهد، اما اینکه در نهایت این تهدیدها تا چه میزان به نتیجهای واقعی منجر میشود، موضوع دیگری است. صرف مطرح شدن تهدیدهای جدید نباید این تصور را ایجاد کند که همهچیز تغییر کرده است؛ باید دید ترامپ در نهایت چه اقداماتی را واقعاً میتواند اجرا کند و سیاستهایش تا چه اندازه در عمل به نتیجه میرسند.»
آمریکا از یک طرف داد میزند، از طرف دیگر عاصم منیر را واسطه میکند
حقیقتپور با اشاره به تحریمها تأکید کرد: «ایران در ۴۷ سال گذشته بارها تحت تحریمهای گسترده قرار داشته است. اگر لازم باشد، تحریمها را دور میزنیم، از روی آنها میپریم و از آنها عبور میکنیم. سفر فرمانده ارتش پاکستان با چراغ سبز آمریکاییها انجام شده است. آمریکا از یک طرف داد میزند و از طرف دیگر، عاصم منیر را واسطه میکند. پاکستان حتماً با آمریکا هماهنگ کرده است.»
