مرگ تدریجی میراث مرند؛ چرا «پیر خاموش» در چشم مسئولان نابود میشود؟
کارشناسان هشدار میدهند که وضعیت فعلی، فراتر از یک آسیب ساده، یک بحران فرهنگی است. عدم تعیین حریم دقیق و نبود طرح مرمت اضطراری، این اثر را از یک «ظرفیت گردشگری» به یک «بیماری ساختاری» تبدیل کرده است.
در حالی که میراث فرهنگی کشور بر حفظ هویت تاریخی تأکید دارد، آرامگاه تاریخی «پیر خاموش» در کوچه صمصامی مرند، نه تنها از نگاه متولیان پنهان مانده، بلکه در چرخهی فرسایش و بیتوجهی، در آستانهی نابودی کامل قرار گرفته است.
در های همیشه بسته آرامگاه به روی گردشگران و بقایای بنای تاریخی «پیر خاموش»، که نماد بخشی از هویت باستانی شهر مرند است، امروز با واقعیت تلخی دستوپنجه نرم میکند. انباشت زباله در حریم بنا، فرسودگی ساختاری و بسته بودن درهای این اثر تاریخی، نشان از نوعی «غفلت سازمانیافته» در مدیریت میراث فرهنگی منطقه دارد.
کارشناسان هشدار میدهند که وضعیت فعلی، فراتر از یک آسیب ساده، یک بحران فرهنگی است. عدم تعیین حریم دقیق و نبود طرح مرمت اضطراری، این اثر را از یک «ظرفیت گردشگری» به یک «بیماری ساختاری» تبدیل کرده است. پرسش اصلی اینجاست: اداره میراث فرهنگی مرند تا چه زمانی شاهد خاموشتر شدن این میراث خواهد بود؟ اقدام فوری برای پاکسازی و مرمت، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای جلوگیری از یک فاجعه تاریخی است.
