انقلاب پهپادی در ناوهای هواپیمابر آمریکا
نیروی دریایی آمریکا در حال تغییر ساختار ناوهای هواپیمابر خود برای ورود به عصر پهپادهاست؛ جایی که هواپیماهای بدونسرنشین در کنار جنگندهها عملیات میکنند و پهپاد MQ-۲۵ قرار است یکی از نخستین اجزای این تحول باشد.
فرارو- نیروی دریایی آمریکا در حال آمادهسازی ناوهای هواپیمابر خود برای ورود گستردهتر پهپادها به عملیات هوایی است؛ تحولی که میتواند ساختار سنتی بال هوایی ناوهای آمریکایی را تغییر دهد.
به گزارش فرارو به نقل از منابع دفاعی، ناو هواپیمابر «یواساس تئودور روزولت» نخستین ناو آمریکایی است که به مرکز جنگ هوایی بدونسرنشین مجهز شده است؛ زیرساختی که برای فرماندهی و کنترل پهپادهای آینده، از جمله پهپاد سوخترسان MQ-25 Stingray، طراحی شده است. این سامانه در ابتدا برای کنترل MQ-25 به کار خواهد رفت، اما میتواند در آینده امکان مدیریت دیگر هواگردهای بدونسرنشین را نیز فراهم کند.
MQ-25 قرار است نقش سوخترسان هوایی ناوگان را بر عهده بگیرد. نیروی دریایی آمریکا برای این پهپاد توان انتقال دستکم ۱۴ هزار پوند سوخت در فاصله ۵۰۰ مایل دریایی از ناو را در نظر گرفته است. این قابلیت میتواند جنگندههای F/A-18 سوپر هورنت را که بخشی از مأموریت سوخترسانی را انجام میدهند، برای مأموریتهای رزمی آزاد کند.
نمونه آزمایشی MQ-25 پیشتر توان سوخترسانی به F/A-18، جنگنده F-35C و هواپیمای هشدار زودهنگام E-2D را نیز نشان داده است؛ قابلیتی که میتواند برد عملیاتی و مدت حضور هواپیماهای سرنشیندار در مأموریت را افزایش دهد.
با این حال، ورود عملیاتی MQ-25 با تأخیر مواجه شده و بر اساس اسناد بودجهای جدید، قابلیت عملیاتی اولیه این پهپاد تا سال ۲۰۲۹ به تعویق افتاده است.
در واقع، آمریکا پیش از ورود رسمی پهپادها به ناوگان، در حال تغییر خود ناوهای هواپیمابر است تا این شناورها در آینده بتوانند همزمان هواپیماهای سرنشیندار و بدونسرنشین را فرماندهی و کنترل کنند.
