توریستهای جام جهانی ۲۰۲۶؛ ستارگانی که بازی نکردند!
ستارگان زیادی در جام جهانی ۲۰۲۶ هیچ اثری نداشتند.
با برگزاری ۹۶ مسابقه از جام جهانی ۲۰۲۶، رقابتها به حساسترین مقطع خود رسیده و تنها ۸ تیم برای فتح جام در کورس باقی ماندهاند. در تورنمنتی که هر تیم تا این مرحله بین ۳ تا ۵ مسابقه انجام داده، انتظار میرود مهرههای کلیدی فرصت حضور در زمین را پیدا کرده باشند. با این حال، بررسی فهرست تیمهای صعودکننده نشان میدهد تعدادی از ستارههای شناختهشده فوتبال اروپا هنوز حتی یک دقیقه هم در این جام بازی نکردهاند. برخی، نامشان پیش از آغاز مسابقات، در میان امیدهای اصلی دیده میشد.
آلخاندرو گریمالدو
کمتر کسی تصور میکرد آلخاندرو گریمالدو پس از درخشش در ترکیب بایرلورکوزن، جام جهانی را از روی نیمکت دنبال کند. مدافع چپ ۳۰ ساله یکی از مؤثرترین مدافعان فوتبال اروپا در ۲ فصل اخیر بوده و با امید تبدیل شدن به یکی از مهرههای اصلی اسپانیا راهی آمریکای شمالی شد اما اعتماد کامل لوئیس دلافوئنته به مارک کوکوریا، تمام معادلات را تغییر داد.
گریمالدو تا پایان مرحله یکهشتم نهایی حتی فرصت یک دقیقه حضور در زمین را هم پیدا نکرده است؛ آنچه با توجه به کیفیت فنی او، یکی از عجیبترین تصمیمهای کادر فنی لاروخا محسوب میشود. او از فصل آینده پیراهن اتلتیکو مادرید را بر تن خواهد کرد اما فعلاً تمام جام جهانی را از کنار زمین تماشا کرده و باید امیدوار باشد در ادامه مسابقات، سرانجام فرصت حضور پیدا کند.
خوان گارسیا و داوید رایا
یکی دیگر از سوژههای قابل توجه در اردوی اسپانیا، رقابت درون دروازه است. با وجود فصل درخشان داوید رایا در لیگ برتر انگلیس و ظهور فوقالعاده خوان گارسیا در لالیگا، لوئیس دلافوئنته بدون کوچکترین تردیدی، اونای سیمون را به عنوان شماره یک خود انتخاب کرد. با بسته ماندن دروازه اسپانیا، این ایده جواب داده.
انتخاب او، یک تناقض آماری جالب را رقم زده. در میان ۵ دروازهبان برتر ۵ لیگ معتبر اروپا از نظر کلینشیت، تنها گریگور کوبل به عنوان دروازهبان اصلی تیم ملی سوئیس در جام جهانی بازی میکند. ۲ سنگربان برتر سریآ و لیگ یک فرانسه حتی در فهرست نهایی تیمهای ملی خود حضور ندارند و ۲ نفر دیگر، داوید رایا و خوان گارسیا با وجود ثبت بهترین آمار در انگلیس و اسپانیا، تنها نقش نیمکتنشین اونای سیمون را ایفا کردهاند. آمار نشان میدهد گاهی حتی بهترین عملکرد باشگاهی تضمینی برای حضور در ترکیب اصلی تیم ملی نیست.
مارتین زوبیمندی
مارتین زوبیمندی، هافبک جدید آرسنال، بدون تردید یکی از باکیفیتترین هافبکهای حال حاضر فوتبال اسپانیاست اما تا پایان مرحله یکهشتم نهایی حتی یک دقیقه هم فرصت بازی در جام جهانی ۲۰۲۶ پیدا نکرده. او سالها در رئال سوسیداد به عنوان مغز متفکر خط میانی شناخته میشد، تابستان گذشته با انتقالی بزرگ به آرسنال رفت و خیلی زود یکی از مهرههای کلیدی میکل آرتتا نام گرفت.
رقابت سنگین در خط هافبک لاروخا اجازه نداده لوئیس دلافوئنته نیازی به استفاده از او احساس کند. حضور هافبکهای تثبیتشده در ترکیب اسپانیا، زوبیمندی را فعلاً روی نیمکت نگه داشته اما توانایی او در کنترل جریان مسابقه، بازیسازی از عقب زمین و مدیریت دقایق حساس، همچنان میتواند در مراحل پایانی جام به یکی از برگهای برنده لاروخا تبدیل شود.
اریک گارسیا
اریک گارسیا تا اینجای جام جهانی فرصت حضور در میدان را پیدا نکرده. مدافع ۲۵ ساله بارسلونا پس از فصلی موفق در جمع آبیواناریها امیدوار بود با شناخت کامل از پائو کوبارسی، زوج اصلی خط دفاع اسپانیا را تشکیل دهد.
اعتماد کامل دلافوئنته به ترکیب ثابت، همه معادلات را تغییر داد. کوبارسی و آیمریک لاپورت بدون لغزش ظاهر شدهاند و همین ثبات، جایی برای اریک گارسیا باقی نگذاشته. این مدافع در صورت بروز مصدومیت یا محرومیت، میتواند یکی از مطمئنترین گزینههای اسپانیا برای ادامه مسیر باشد.
ایوان تونی
ایوان تونی، مهاجم تیم ملی انگلیس و باشگاه الاهلی عربستان تا پایان مرحله یکهشتم نهایی حتی یک دقیقه در جام جهانی ۲۰۲۶ به میدان نرفته. او پس از درخشش در برنتفورد راهی فوتبال عربستان شد و همچنان یکی از کاملترین شماره ۹های فوتبال انگلیس به شمار میرود.
با وجود کیفیت فنی بالای تونی، حضور هری کین در نوک خط حمله سهشیر عملاً فرصت بازی را از او گرفته. با این حال، سبک متفاوت بازی، قدرت در نبردهای هوایی، توانایی حفظ توپ و آمار فوقالعادهاش در تبدیل موقعیتها و ضربات پنالتی، باعث شده بسیاری معتقد باشند توماس توخل در مراحل حساستر مسابقات از این مهاجم ۳۰ ساله استفاده میکند. او میتواند در یک لحظه سرنوشت بازی را تغییر دهد.
رونالد آرائوخو و خوزه ماریا خیمنس
رونالد آرائوخو و خوزه ماریا خیمنس، ۲ ستون اصلی خط دفاعی اروگوئه، از شناختهشدهترین غایبان فنی این جام بودند. خیمنس به دلیل آسیبدیدگی از ناحیه مچ پا و آرائوخو به علت مصدومیت عضلانی، هرگز فرصت حضور در ترکیب تیم مارچلو بیلسا را پیدا نکردند. خیمنس در برخی مسابقات روی نیمکت نشست اما آرائوخو تنها در دیدار مقابل اسپانیا در فهرست ۲۳ نفره قرار گرفت.
این اتفاق برای کاپیتان اروگوئهای بارسلونا، تلختر از هر بازیکن دیگری بود. او در ۲۷ سالگی یکی از شناختهشدهترین مدافعان فوتبال اروپا محسوب میشود اما جام جهانی ۲۰۲۶ را بدون حتی یک دقیقه حضور در زمین به پایان رساند. این پایان، فاصله زیادی با انتظارات خودش و هواداران اروگوئه داشت.
گلیسون برمر
گلیسون برمر با وجود حضور در فهرست نهایی برزیل، هرگز فرصت بازی پیدا نکرد. مدافع ۲۹ ساله یوونتوس پس از پشت سر گذاشتن دوران مصدومیت با امید بازگشت به ترکیب سلسائو راهی جام جهانی شد و رقابت با مارکینیوش و گابریل اجازه نداد حتی یک دقیقه توپ بزند.
او که یکی از بهترین مدافعان سریآ در سالهای اخیر بوده، شاید تصور نمیکرد بزرگترین تورنمنت ملی دورانش تنها از روی نیمکت سپری شود.
کانته، هرناندس و زایر امری
فرانسه تا اینجای جام جهانی یکی از باثباتترین تیمهای مسابقات بوده و همین موضوع باعث شده دیدیه دشان کمتر سراغ تغییر ترکیب برود. نتیجه تصمیم، نیمکتنشینی ۳ بازیکن مهم خروسها یعنی انگولو کانته، لوکاس هرناندس و وارن زایر امری بوده.
کانته با وجود تجربه فوقالعاده و جایگاه ویژهاش در فوتبال فرانسه، هنوز فرصت حضور در میدان را پیدا نکرده و شایعاتی درباره اختلاف او با کیلیان امباپه در رسانهها مطرح شده. لوکاس هرناندس پشت سر تئو هرناندس و لوکاس دینیه قرار گرفته و زایر امری، ستاره جوان پاریسنژرمن با وجود فصل درخشان باشگاهی همچنان در انتظار اولین فرصت خود در جام جهانی است؛ هرچند گفته میشود احتمال استفاده از او مقابل مراکش وجود دارد.
مارکوس تورام
مارکوس تورام یکی از مهمترین نیمکتنشینهای فرانسه در این جام بوده. مهاجم اینتر فصل گذشته با ۱۸ گل و ۹ پاس گل یکی از بهترین فصلهای دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشت و حتی در ۸ بازی پایانی سریآ روی ۹ گل تأثیر مستقیم گذاشت تا با آمادگی کامل راهی جام جهانی شود.
با این حال، مصدومیتهای متوالی او از ابتدای سال ۲۰۲۵، جایگاهش در تیم ملی را متزلزل کرد. ژان فیلیپ ماتتا به گزینه اول دشان برای مهاجم نوک تبدیل شد و حتی او در نهایت پشت سر کیلیان امباپه قرار گرفت. به این ترتیب، تورام با وجود آمادگی باشگاهی و کارنامه قابل توجهش، هنوز نخستین دقیقه حضورش در جام جهانی ۲۰۲۶ را ثبت نکرده.
گونچالو ایناسیو و گونسالو گوئدس
گونچالو ایناسیو با یکی از بهترین فصلهای دوران حرفهای خود راهی جام جهانی شد. مدافع اسپورتینگ در طول فصل گذشته، بیشترین دقایق بازی را در میان مدافعان پرتغال کنار روبن دیاس ثبت کرد و بسیاری انتظار داشتند زوج اصلی خط دفاع سلسائو را تشکیل دهد. با این حال، روبرتو مارتینس ابتدا به رونالد آرائوخو اعتماد کرد و پس از آن رناتو ویگا را به ترکیب اصلی فرستاد تا ایناسیو بدون حتی یک دقیقه بازی، جام را به پایان برساند.
در خط حمله گونسالو گوئدس بار دیگر همان الگوی همیشگی را تکرار کرد. او معمولاً پیش از تورنمنتهای ملی به فرم مطلوب میرسد و با انگیزه فراوان وارد اردو میشود اما این بار حتی فرصت اثبات خود را هم پیدا نکرد. شاید بزرگترین انتقاد به مارتینس، نه فقط نتایج، بلکه از بین بردن انگیزه بازیکنانی بود که میتوانستند در مقاطع حساس به کمک پرتغال بیایند.
لوتشارل گرترویدا
لوتشارل گرترویدا در ابتدا حتی جایی در فهرست نهایی هلند نداشت اما مصدومیت یورین تیمبر اجازه نداد رونالد کومان او را به اردوی نارنجیها فرا بخواند. او فصل گذشته بیشتر در نقش مدافع میانی برای ساندرلند به میدان رفت اما کادر فنی هلند این جوان را به عنوان گزینهای برای دفاع راست در نظر گرفت.
اعتماد کامل کومان به دنزل دامفریس باعث شد گرترویدا تمام مسابقات را از روی نیمکت دنبال کند و بدون ثبت حتی یک دقیقه بازی، یکی از مهمترین نیمکتنشینهای هلند در جام جهانی لقب بگیرد.
ایوان اندیکا
ایوان اندیکا قرار بود رهبر خط دفاعی ساحل عاج در جام جهانی باشد اما مصدومیت او در داربی رم مقابل لاتسیو، درست در هفته پایانی سریآ، همه برنامهها را به هم ریخت. اگرچه او به فهرست نهایی رسید اما امرسه فایه کوچکترین ریسکی روی مدافع باتجربهاش انجام نداد.
غیبت اندیکا، بیش از هر چیز در دیدارهای بزرگ مقابل آلمان و نروژ احساس شد. ساختار دفاعی ساحل عاج بارها به هم ریخت و نبود رهبر خط دفاعی، یکی از دلایل اصلی حذف این تیم از رقابتها نام گرفت.
تروه چالوبا
شاید عجیبترین نیمکتنشین انگلیس، تروه چالوبا باشد. توماس توخل نخستین بار در چلسی به او اعتماد کرد و نقش مهمی در شکلگیری مسیر حرفهایاش داشت اما در جام جهانی هنوز فرصت حضور در میدان را پیدا نکرده.
چالوبا که حتی بالاتر از هری مگوایر در فهرست سهشیر قرار گرفت، پس از تنها ۹۰ دقیقه بازی ملی در دیداری دوستانه برابر سنگال، ۷ مسابقه تیم ملی را از روی نیمکت دنبال کرده. با توجه به مصدومیت ریس جیمز، محرومیت جارل کوانسا و فشار مسابقات روی جد اسپنس، این احتمال وجود دارد توخل در مراحل بعدی بالاخره به مدافع محبوبش اعتماد کند.
سنگربانان تماشاگر
دین هندرسون، جیمز ترافورد، موسی، خرونیمو رولی، ادرسون و سنه لامنس، تنها نشستن روی نیمکت و تماشای عملکرد همتیمیهایشان را نصیب بردند.
البته وضعیت ادرسون با حذف زودهنگام برزیل متفاوت بود، اما سایرین همچنان پشت سر دروازهبانهای شماره یک تیمهایشان تیبو کورتوا، امیلیانو مارتینس و جردن پیکفورد، هیچ فرصتی برای حضور در میدان پیدا نکردند.
کوبی ماینو
کوبی ماینو از همان ابتدای تورنمنت شانس زیادی برای حضور در ترکیب انگلیس نداشت اما حضور بدون بازی او در فهرست، حالا به یکی از سوژههای اصلی رسانههای انگلیسی تبدیل شده.
اگر انگلیس در ادامه مسیر حذف شود، بعید نیست تیترهای گاردین، دیلیمیل و سان از همین حالا قابل پیشبینی باشد؛ اینکه چرا توخل ماینو را بدون استفاده تا آمریکا برد اما بازیکنانی مانند کول پالمر و فیل فودن را در انگلیس جا گذاشت. احتمالاً سرمربی آلمانی مثل همیشه ترجیح میدهد اصلاً انتقادات را نخواند!
