افسران ارتش آمریکا هشدارهای اطلاعاتی را پیش از حمله به میناب نادیده گرفتند

فرارو- به گفته سه منبع آگاه از روند تصمیم‌گیری، فرماندهان ارشد نظامی ایالات متحده پیش از حمله‌ای که به یک مدرسه در ایران اصابت کرد، هشدارهای موجود در پایگاه‌های داده نظامی را که نشان می‌داد اطلاعات مربوط به اهداف احتمالی قدیمی و نیازمند راستی‌آزمایی مجدد است، نادیده گرفتند و با وجود این هشدارها مجوز برخی حملات را صادر کردند. به گفته این منابع، پیام‌های هشدار در سامانه تعیین اهداف ثبت شده بود؛ سامانه‌ای که افزودن یک مکان به فهرست اهداف در آن به تأیید یک افسر ارشد نیاز داشت. 

به گزارش فرارو به نقل از سی ان ان، دو تن از منابع ادعا کردند که تصمیم فرماندهان برای نادیده گرفتن این هشدارها ناشی از «مصلحت‌سنجی» و شتاب برای تعیین اهداف در آغاز جنگ بود و همین تصمیم مستقیماً در حمله ناخواسته به مدرسه نقش داشت. بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی ایران، این حمله دست‌کم جان ۱۶۸ کودک و ۱۴ معلم را گرفت و به یکی از مرگبارترین حوادث منجر به تلفات غیرنظامیان در تاریخ اخیر ارتش آمریکا تبدیل شد. ارتش آمریکا پس از حمله تحقیقاتی را آغاز کرد. 

یکی از منابع ادعا کرد: «مقامات نظامی آمریکا ظرف چند روز (پس از حمله به مدرسه) می‌دانستند که این اشتباه چگونه رخ داده است.» او افزود: «مشخص بود که اطلاعات قدیمی بوده است.» با وجود گذشت ماه‌ها، پنتاگون هنوز نتایج تحقیقات را منتشر نکرده است. یک مقام کاخ سفید به سی‌ان‌ان گفت: «این تحقیقات در جریان است.» او همچنین مدعی شد: «همان‌طور که پیش‌تر گفته‌ایم، ایالات متحده غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهد.» پنتاگون نیز پرسش‌ها را به فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) ارجاع داد و سنتکام با استناد به ادامه تحقیقات از اظهار نظر خودداری کرد. 

طبق ادعای دو منبع، به دلیل محدودیت زمانی، مقامات نظامی و تحلیلگران ابتدا اطلاعات مربوط به اهداف «سطح بالا» مانند سایت‌های موشکی، هواپیماها و دیگر اهداف متحرکی را که تهدید فوری‌تری برای نیروهای آمریکایی محسوب می‌شدند، به‌روزرسانی کردند. یکی از منابع مدعی شد: «روال کار به این صورت بود که [مقامات نظامی] با اولویت‌بندی اهدافی که خطرناک‌ترین تهدید برای نیروهای آمریکایی و مأموریت محسوب می‌شدند — نظیر سایت‌های موشکی و هواپیماها — به‌سرعت اعتبار اطلاعات آن اهداف را مجدداً تأیید می‌کردند.» به گفته منبع دوم، اهداف ثابت مانند مکانی که بعداً مشخص شد یک مدرسه بوده، در اولویت پایین‌تری قرار داشتند و بسیاری از سوابق آن‌ها پیش از آغاز جنگ به‌روزرسانی نشد. 

بر اساس این گزارش، دو منبع همچنین ادعا کردند که پایگاه‌های داده تعیین اهداف، شامل «پایگاه داده یکپارچه مدرن‌سازی‌شده» (MIDB) و «سیستم مخزن سریع تحلیلی با کمک ماشین» (MARS)، به‌وضوح نشان می‌دادند اطلاعات مربوط به اهداف ایرانی نیازمند به‌روزرسانی است. به گفته منبعی آشنا با دستورالعمل‌های اصلاح‌شده پنتاگون، هرچند MARS به‌تازگی عملیاتی شده، روند جایگزینی کامل آن سال‌ها عقب افتاده و داده‌های معتبر تعیین اهداف همچنان به MIDB متکی است. او افزود یک تحلیلگر پیش‌تر تغییرات آن محل را در سامانه‌ای دیگر شناسایی کرده بود، اما آن سامانه به پایگاه داده رسمی تعیین اهداف متصل نبود و اطلاعات نیز هرگز به فرماندهان منتقل نشد. به گفته این منبع، این موضوع اکنون بخشی از تحقیقات است. 

این گزارش همچنین می‌گوید هم‌زمان با کاهش حملات آمریکا و ادامه مذاکرات با ایران، دونالد ترامپ بارها تهدید کرده کارزار بمباران را از سر خواهد گرفت. او پس از حمله ابتدا احتمال داد ایران عامل آن باشد، اما بعداً گفت شاید هرگز نتوان مسئول حادثه را مشخص کرد. پیت هگسث، وزیر دفاع آمریکا، نیز اعلام کرد این حمله «به‌طور کامل» بررسی خواهد شد و افزود ایالات متحده «به هر طریق ممکن تلاش کرده است تا از تلفات غیرنظامی جلوگیری کند.» 

چندین منبع به سی‌ان‌ان گفتند مقامات ارشد پنتاگون در روزهای منتهی به جنگ و در طول درگیری‌ها برای تسریع روند تعیین اهداف بر فرماندهان و تحلیلگران اطلاعاتی فشار وارد می‌کردند. یکی از منابع گفت: «پنتاگون همه را برای تسریع کار تحت فشار می‌گذاشت. افراد زیادی با سابقه فعالیت در صندوق‌های پوشش ریسک (hedge funds) و چهره‌های رسانه‌ای در این میان حضور داشتند. با این حال، فرماندهی سنتکام نیز در برابر این فشارها مقاومت نکرد.» 

به گفته دو منبع، عامل دیگری که احتمال بروز خطا را افزایش داد، کاهش شدید نیروی انسانی تیم‌های «کاهش آسیب به غیرنظامیان و واکنش به آن» (CHMR) پس از تصمیم پیت هگسث برای کاهش بودجه و کوچک‌سازی این برنامه بود. دفتر وزیر دفاع به درخواست اظهار نظر درباره این تغییرات پاسخی نداد. هگسث پیش‌تر بر افزایش سرعت عمل فرماندهان با حذف محدودیت‌ها تأکید کرده و این رویکرد را «حداکثر قدرت کُشندگی، نه پایبندیِ سست و بی‌رمق به ملاحظات حقوقی» توصیف کرده بود.

به گفته منابع، او شمار کارکنان برنامه CHMR را بیش از ۹۰ درصد کاهش داد و تیم ۱۰ نفره سنتکام را به یک نیروی تمام‌وقت تقلیل داد. یکی از منابع گفت: «می‌دانم که تیم CHMR در سنتکام همچنان تلاش می‌کرد بهترین عملکرد ممکن را داشته باشد، اما به دلیل اقدامات هگسث، از نیروی انسانی و منابع لازم برای انجام وظایفشان برخوردار نبودند.»