اعتراض ممنوع، فحاشی آزاد؟
آنها گروهی هستند که یک دارایی مهم را سالها نسل به نسل میان خود حفظ کردهاند: مصونیتی آهنین.
فرارو– محسن صالحیخواه؛ مراسم تشییع آیتالله خامنهای، علاوه بر متن، دو حاشیه هم داشت؛ شعار «مرگ بر سازشگر» علیه پزشکیان و حمله لفظی به عباس عراقچی. این اتفاقات البته تازه نیست. نخستین بار نیست که گروهی در مناسبتهای مختلف به کسانی که نمیپسندند حمله میکنند و اقدام خود را انقلابی میدانند. این بار اما ماجرا از شعار فراتر رفت؛ هم به دنبال عراقچی راه افتادند و او را با شعار و فحاشی بدرقه کردند و هم جسمی از میان جمعیت به سمت او پرتاب شد که به یکی از خودروها برخورد کرد.
اینها چه کسانی هستند که یک روز به بیت و حسینیه آیتالله منتظری حمله میکنند، روزی به خوابگاههای دانشگاهها میروند، روزی دیگر در قم به سمت رئیس مجلس مهر پرتاب میکنند و زمانی دیگر، صحنهای مشابه را در مراسم تشییع آیتالله خامنهای رقم میزنند؟ در دورههای مختلف میتوان رد چنین رفتارهایی را از سوی جماعتی دنبال کرد که خود را انقلابی میدانند و معتقدند از سر دلسوزی دست به عمل میزنند.
نکته قابل توجه این است که این روند هیچگاه متوقف نمیشود و ظاهراً برخوردی هم با عاملان آن صورت نمیگیرد. چگونه است که برخی اقدامات اعتراضی میتواند عواقبی سنگین داشته باشد، اما این افراد حتی ظاهراً مورد پرسش هم قرار نمیگیرند؟
چگونه است که در پروندههای مربوط به وقایع دیماه، اتهاماتی مانند «سنگپراکنی» مطرح میشود، اما در شرایطی که کشور در آتشبسی شکننده قرار دارد و همه از ضرورت پایان جنگ سخن میگویند، حمله به دیگران بدون هیچ هزینهای انجام میشود؟
چگونه است که یک فعال رسانهای یا روزنامهنگار ممکن است به دلیل یک اظهارنظر با عواقب روبهرو شود، اما در برابر چنین رفتارهایی چشمپوشی صورت گیرد؟ اکنون با وضعیتی روبهرو هستیم که هر کس از پایان جنگ سخن بگوید، منافق، سازشگر، وطنفروش یا خائن خوانده میشود و هر کس خواهان ادامه تقابل باشد، وطندوست، انقلابی و باشرف تلقی میشود. در این دوگانه، گروه دوم نهتنها فعال است، بلکه از نوعی مصونیت آهنین نیز برخوردار به نظر میرسد.
آیا مجموعه این اقدامات، از فحاشی و حمله به مسئولان گرفته تا بعضی شعارهای خشن و خاص در تجمعهای شبانه و حتی کارهایی که در صداوسیما صورت میگیرد، مصداق تشویش اذهان عمومی نیست؟ اگر معیار قانون برای همه یکسان است، این استثنا از کجا آمده و چه کسی آن را تعیین کرده است؟ آیا بقیه مردم هم میتوانند به همین شکل اعتراض کنند؟
