اعلام موضع ریاست جمهوری درباره تجمعات شبانه
در سند رسمی معاونت راهبردی ریاست جمهوری آمده است: «روحیه جمعی جامعه ایرانی برای بازسازی توان از دسترفته خود، نیازمند خروج از وضعیت بقا و التهاب و ورود به وضعیت ثبات است.»
اخیرا سندی رسمی از معاونت راهبردی ریاستجمهوری به رسانهها راه یافته که در آن درباره تجمعات خودجوش مردم در اجتماعات میدانی و خیابانی اعلام موضع شده است.
متن این سند به شرح زیر است: «در رژیم توسعه و اقتصاد، پیامد گریزناپذیر استمرار فضای پسابحران است که تمرکز دستگاههای اجرایی و افکار عمومی را از بازسازی خدمترسانی و بازگشت به چرخه تولید منحرف میسازد.
افزون بر آسیبهای یادشده، یکی از مخاطرات امنیتی و راهبردی استمرار کنترلنشده این تجمعات، انحرافپویاییهای میدانی به سمت ایجاد انسداد در مسیر دیپلماسی و محدودسازی شعاع ابتکار عمل و کنشگری خلاق و راهگشای نظام است. رصدهای میدانی نشان میدهد که در بستر این مناسکهای جهانی، گاه شعارها و مواضعی در نفی مطلق دیپلماسی طرح میشود. همزمان، طرح شعارهای تخریب و جهتدار علیه برخی از چهرههای سیاسی و کارگزاران رسمی کشور، نشاندهنده تغییر فاز بعضی از این تجمعات از حمایت ملی به تسویهحسابهای سیاسی است؛ امری که به جای تقویت انسجام، به بازتولید دوقطبیهای مخرب میانجامد. تبدیل شدن برخی تجمعات به اهرمی برای فشار بر ساختار رسمی و ایجاد هزینه برای نهادهای عالی نظام، نه تنها کمکی به اقتصاد ملی نمیکند، بلکه مانعی جدی در برابر اتخاذ تصمیمات استراتژیک و مصلحتاندیشانه در مقاطع حساس خواهد بود.
روحیه جمعی جامعه ایرانی برای بازسازی توان از دسترفته خود، نیازمند خروج از وضعیت بقا و التهاب و ورود به وضعیت ثبات است. تنها در بستر آرامش، پیشبینیپذیری و بازگشت به رژیم طبیعی زندگی است که نهادهای عالی نظام میتوانند تصمیمات کلان و مبتنی بر مصلحت کشور را اتخاذ نمایند. به مطالبات انباشته اقتصادی پاسخ دهند و دستاوردهای میدانی این صد روز را به سرمایهای پایدار برای آینده ایران و نظام مبدل سازند.
بر این اساس، بعد از دهه اول محرم یا تشییع جنازه باشکوه رهبر شهید، زمینه برای فرود آرام این تجمعها و عبور هوشمندانه از شرایط ویژه و هدایت جامعه به سمت بازگشت به زیست روزمره، یک ضرورت قطعی برای حفظ بهداشت روانی جمعی، صیانت از سرمایههای سیاسی و تضمین استقلال عمل حاکمیت است. بازگشت به زندگی عادی، به معنای فراموشی دستاوردهای دفاعی یا تقلیل مفهوم مقاومت نیست؛ بلکه عالیترین تجلیِ تثبیت امنیت و کنترل کامل نظام بر شرایط کشور است.»
