تصاویر؛ «حجی محمد آرام» حافظ میراث اسب ترکمن
اسب ترکمن دارای سه نژاد اصلی آخالتکه، یموت و چناران است که در این میان، آخالتکه به دلیل زیبایی منحصربهفرد، اصالت و ارزش بالای خود، جایگاه ویژهای دارد.
علاقه ایرانیان به اسب و ورزشهای سنتی همچون اسبدوانی و چوگان، ریشهای دیرینه در فرهنگ و تاریخ این سرزمین دارد. سنتی که همچنان در مناطق ترکمننشین خراسان شمالی زنده و پویاست.
شهرستانهای راز و جرگلان، مانه و سملقان از مهمترین مراکز پرورش اسب ترکمن در کشور به شمار میروند و هر ساله میزبان مسابقات و جشنوارههایی با هدف معرفی و حفظ این نژاد اصیل هستند.
در این میان، «حجی محمد آرام» از ترکمنهای اهل سنت روستای کاریز اراز شهرستان مانه، یکی از پرورشدهندگان باسابقه است که بیش از ۳۰ سال، عمر خود را صرف نگهداری و پرورش این نژاد ارزشمند کرده است.
او که این حرفه را از اجداد خود به ارث برده، با همراهی خانوادهاش توانسته علاوه بر حفظ اسب اصیل ترکمن، برای بسیاری از ساکنان روستاهای اطراف نیز فرصت اشتغال ایجاد کند.
اسب ترکمن دارای سه نژاد اصلی آخالتکه، یموت و چناران است که در این میان، آخالتکه به دلیل زیبایی منحصربهفرد، اصالت و ارزش بالای خود، جایگاه ویژهای دارد.
این نژاد که زیستگاه اصلی آن ایران و ترکمنستان است، از سوی کارشناسان بهعنوان یکی از کمیابترین و اصیلترین نژادهای اسب جهان شناخته میشود. حجی محمد آرام، میگوید علاقه و پیشرفت خود در این مسیر را مدیون راهنماییهای مرحوم دکتر قیادی، مشهور به «پدر اسب ترکمن» است؛ فردی که با تشویقهایش او را به ادامه این حرفه ترغیب کرد.
وی در کنار پرورش اسب، برای تأمین معاش خانواده به کشاورزی و دامپروری نیز مشغول و همچنان با عشق و تعهد، راه اجداد خود را ادامه میدهد.
