قرعه کشی تازه لیگ قهرمانان اروپا چه نتیجهای داشت؟
به نظر میرسد اهمیت سیدبندی در فرمت جدید لیگ قهرمانان اروپا بسیار کمتر شده است.
دو تیم از سید یک در قرعهکشی مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا حضور نخواهند داشت و در عوض دو تیم از سید چهارم در آن حاضر هستند.
تغییر فرمت رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا که یوفا از فصل گذشته اجرا کرد، یک انقلاب واقعی به حساب میآمد. از آن زمان، موافقان و مخالفان این سیستم تقریباً به یک اندازه تقسیم شدهاند، آنهم بدون آنکه هیچکدام حقیقت مطلق را در اختیار داشته باشند. با این حال، با اتفاقاتی که تاکنون رخ داده، میتوان کمکم تأیید کرد که سیدبندیهای اولیه تا حدی به یک توهم یا دروغ تبدیل شدهاند.
در نهایت، قرار گرفتن ۳۶ تیم در چهار سید مختلف، صرفاً برای ایجاد یک تصویر اولیه انجام میشد. هر تیم باید با دو تیم از هر سید، بهجز سید خودش، روبهرو میشد. روی کاغذ، ۹ تیم سید یک باید برای حضور در جمع هشت تیم برتر رقابت میکردند و تیمهای سید چهارم تقریباً از همان ابتدا محکوم به حذف در مرحله لیگ بودند. در این میان، ۱۸ تیم سیدهای دو و سه باید ۱۵ سهمیه باقیمانده را میان خود تقسیم میکردند.
اما وقتی این ساختار در عمل اجرا شد، شرایط به شکل قابل توجهی تغییر کرد. وضعیتی که بیشک ارزش اجرای این فرمت جدید را بیش از پیش نشان میدهد؛ بهویژه در دورانی که پروژهای با رویکردی نخبهگرایانه، دستکم در ابتدا، مانند سوپرلیگ اروپا، پس از عقبنشینی اخیر رئال مادرید، عملاً به حاشیه رانده شده است.
در این دوره، تنها پنج تیم از ۹ باشگاهی که در سید یک قرار داشتند، مستقیماً به مرحله یکهشتم نهایی صعود کردهاند: منچسترسیتی، بایرن مونیخ، لیورپول، چلسی و بارسلونا. سه سهمیه باقیمانده برای تکمیل جمع هشت تیم برتر نیز به آرسنال (که رقابتها را از سید دو آغاز کرده بود)، تاتنهام (سید سه) و اسپورتینگ لیسبون (سید سه) رسید.
تیمهای صعودکننده به یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان بر اساس سیدبندی:
سید ۱: پاریسنژرمن (پلیآف)، رئال مادرید (پلیآف)، منچسترسیتی، بایرن، لیورپول، چلسی و بارسلونا - ۵۵.۵ درصد
سید ۲: آرسنال، بایرلورکوزن (پلیآف)، اتلتیکومادرید (پلیآف) و آتالانتا (پلیآف) - ۴۴.۴ درصد
سید ۳: تاتنهام، اسپورتینگ لیسبون و بودو گلیمت (پلیآف) - ۳۳.۳ درصد
سید ۴: گالاتاسرای (پلیآف) و نیوکسل (پلیآف) - ۲۲.۲ درصد
در اینجا نخستین ناهماهنگی شکل گرفت که طبیعتاً یک اثر دومینویی بهدنبال داشت. از چهار تیم باقیمانده سید یک، پاریسنژرمن و رئال مادرید نیز از طریق پلیآف صعود کردند اما اینتر و بوروسیا دورتموند در همین مرحله حذف شدند؛ اتفاقی که در تئوری نباید رخ میداد.
در سید دو نیز، علاوه بر آرسنال که پیشتر به آن اشاره شد، شرایط جالبی به وجود آمد؛ سه تیم بایرلورکوزن، اتلتیکومادرید و آتالانتا از مسیر پلیآف راهی یکهشتم شدند، در حالی که بنفیکا، یوونتوس و کلاب بروژ در همین مرحله کنار رفتند. با این حال، اتفاق واقعاً عجیبتر، حذف ویارئال و آینتراخت فرانکفورت در همان مرحله نخست بود.
صعود مستقیم تاتنهام و اسپورتینگ لیسبون از سید سه به یکهشتم نهایی واقعاً قابل توجه است. اما شاید عجیبتر این باشد که پنج تیم در مرحله لیگ حذف شدند: پیاسوی آیندهوون، آژاکس، ناپولی، اسلاویا پراگ و المپیک مارسی. همچنین المپیاکوس هم با وجود کشاندن کار به پلیآف، نتوانست ادامه دهد. شگفتی بزرگ که توجه سراسر اروپا را جلب کرد، صعود بودو گلیمت بود که موفق شد اینتر، فینالیست فصل قبل، را حذف کند و به جمع ۱۶ تیم برتر قاره برسد.
اگر هیچیک از ۹ تیم سید یک مستقیماً حذف نشدند، در مقابل هیچ تیمی از سید چهارم هم نتوانست مستقیماً جایگاهی در جمع هشت تیم برتر به دست آورد. با این حال، گالاتاسرای و نیوکسل توانستند به پلیآف برسند و در نهایت به یکهشتم صعود کنند. قرهباغ و موناکو نیز تلاش کردند، اما موفق نشدند. به این ترتیب، تنها کپنهاگن، یونیون سنژیلواز، اتلتیک بیلبائو، پافوس و غیرت از میان ۹ تیمی که در ابتدا در این سید قرار داشتند، از همان ابتدا کنار رفتند.
این آشفتگی نشان میدهد که تصویر اولیهای که سیدبندیها ارائه میدادند، شباهت چندانی به جدول نهایی شکلگرفته برای قرعهکشی یکهشتم ندارد. دقیقاً همین داستانهای غیرقابل پیشبینی هستند که همچنان به لیگ قهرمانان جان میبخشند؛ آن هم در شرایطی که فاصله میان تیمهای بزرگ و کوچک هر روز غیرقابل عبورتر به نظر میرسد. بیتردید، فرمت جدید در حال فرو ریختن نظریه سنتی سیدبندیهاست.
