نگاهی به معماری متفاوت برجهای ذرتی شیکاگو
مارینا سیتی، شاهکار برتراند گلدبرگ، با دو برج دایرهای و کاربریهای متنوع، تعریفی تازه از زندگی شهری ارائه داد و مفهوم «شهر در دل شهر» را در قلب شیکاگو به واقعیت تبدیل کرد.
مجموعه «مارینا سیتی» واقع در شیکاگو، اثری از معمار برتراند گلدبرگ است که در سال ۱۹۶۴ تکمیل شد. این پروژه با کانسپت «شهری در دل شهر» طراحی شده و شامل دو برج بتنی ۶۵ طبقه است که در زمان خود رویکردی رادیکال به زندگی شهری داشت.
ویژگیهای طراحی و پلان طبقات
برجهای این مجموعه دارای پلان دایرهای هستند و بالکنهای آنها فرمی مشابه «خوشههای ذرت» دارند. این ساختار نه صرفاً برای زیبایی، بلکه با اهداف عملکردی جهت بهینهسازی تابش نور، تامین دید وسیع و بهبود جریان هوای محیطی طراحی شده است.
ساختار طبقات و کاربریهای متنوع
یکی از بخشهای متمایز این سازه، طبقات پایینی آن است که به پارکینگهای مارپیچ اختصاص یافته و در زیر طبقات مسکونی جای گرفتهاند. مارینا سیتی با هدف حفظ جمعیت در بافت مرکزی شهر، کاربریهای متعددی را در خود جای داده است:
بخش مسکونی: واحدهای آپارتمانی در طبقات فوقانی.
بخش تجاری و اداری: فضاهای کاری و دفاتر رسمی.
امکانات رفاهی: شامل رستورانها، سالن تئاتر و لنگرگاه اختصاصی قایقها (مارینا).
این مجموعه به عنوان یک مجتمع چندمنظوره، پاسخی به نیازهای شهری و تلاش برای پیوند دوباره میان کار و زندگی در مرکز کلانشهر شیکاگو بوده است.
