کشف آرشیو نیم‌قرنی؛ راز عکس‌های ناشناخته جان بائر پس از ۵۰ سال
آرشیوی کمترشناخته‌شده از عکس‌های خیابانی یک عکاس آمریکایی، پس از دهه‌ها پنهان ماندن برای نخستین بار منتشر شده است.
فرارو- جان بائر، عکاسی کمترشناخته‌شده، پیش از آنکه در سال ۱۹۵۴ دوربینش را کنار بگذارد، زندگی روزمره مردم را ثبت کرد.
به گزارش فرارو، پسرش دهه‌ها پس از مرگ او این تصاویر را کشف کرد. کتاب «جان بائر: روزمرگیِ خارق‌العاده / خاطراتی در قاب عکس‌ها، ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۴» برای نخستین بار این مجموعه را در معرض دید عموم قرار داده است.
خیابان سی‌وچهارم، منهتن
جان بائر نخستین دوربینش، مدل ۲ محصول سال ۱۹۳۸، را از یک سرباز آلمانی دریافت کرد. او با این دوربین از منهتن به بروکلین و سپس شهرستان وستچستر سفر می‌کرد.
پسران مسلح، بارسلونا
در ژانویه ۱۹۴۲، زمانی که بائر سردبیر اجرایی روزنامه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا بود، برای شرکت در جنگ جهانی دوم به خدمت سربازی فراخوانده شد.
سربازان در قطاری در فرانسه
چند سال بعد، در سال ۱۹۴۵، او عکس «سربازان در قطاری در فرانسه» را گرفت و سربازان را در نخستین مرحله از سفر بازگشتشان به خانه به تصویر کشید.
زوجی در پارک واشینگتن اسکوئر
در سال ۱۹۴۸، بائر و همسرش، لوئیز، از اروپا به نیویورک نقل مکان کردند. آن‌ها آپارتمانی در طبقه پنجم ساختمان شماره ۲۱۵ خیابان دوم، در محله ایست ویلیج، اجاره کردند؛ ساختمانی که آسانسور نداشت.
واکسی، تقاطع خیابان سوم و چهل‌ودوم، منهتن
بائر اغلب صحنه‌هایی از زندگی نیویورک را از راه‌پله فرار ساختمان محل سکونتش عکاسی می‌کرد.
بار او!کِی، مون‌پلیه، ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱
در سال ۱۹۵۰، او و همسرش آپارتمانشان در نیویورک را به‌صورت موقت به دیگران اجاره دادند و به شهر مون‌پلیه در فرانسه رفتند. بائر در آنجا زندگی روزمره، دوستان و پوسترهای سیاسی را عکاسی کرد.
ساعت ناهار، پارک برایانت
دوچرخه‌سواران در ترافیک، مونیخ
در کریسمس سال ۱۹۵۹، بائر از کورت، یک سرباز آلمانی، دعوت کرد تا برای صرف شام به خانه‌اش بیاید. وقتی پسرش، اندرو بائر، از او پرسید که آیا کورت به نازی‌ها کمک کرده بود، پاسخ داد اگر خودش هم در آلمان به دنیا آمده بود، او نیز در ارتش آلمان خدمت می‌کرد.
سنگ‌فرش خیابان پنجم
بائر مجذوب مردمی بود که چرخ شهر را می‌چرخاندند. او از کارگران ساختمانی عکاسی می‌کرد؛ افرادی که در تصاویرش همچون چهره‌هایی ناشناس به نظر می‌رسند.
بازتاب‌های روز بارانی، خیابان لکسینگتون، ۱۹۳۴
اندرو بائر در کتاب «جان بائر: روزمرگیِ خارق‌العاده / خاطراتی در قاب عکس‌ها، ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۴» درباره توانایی پدرش در عکاسی می‌نویسد: «توانایی جان در اینکه بی‌سروصدا در محیط حل شود، به او اجازه می‌داد مردم را در لحظه‌هایی ثبت کند که مراقب حضور دوربین نبودند؛ آن هم از زاویه‌هایی غیرمنتظره.»
گذراندن وقت، پارک برایانت
در سال ۱۹۵۲، اندکی پس از تولد اندرو، بائر و لوئیز از منهتن به بروکلین نقل مکان کردند. او در آنجا به گروهی به نام «نقاشان میدان آبینگدون» پیوست و حلقه دوستانش را در میان هنرمندان و نویسندگان گسترش داد.
راهبه‌ها، مرکز شهر
مطالعه سایه، منهتن
