عکس روز ناسا از مریخ و کندوی عسل زیر شفق قطبی
خوشه کندوی عسل، یک خوشه ستاره‌ای باز در صورت فلکی سگ بزرگ (Canis Major) است.
سیاره سرخ، مریخ، این هفته از میان خوشه زیبای ستارگان معروف به کندوی عسل عبور می‌کند. این خوشه که با نام مسیه ۴۴ فهرست‌بندی شده است، در صورت فلکی سرطان قرار دارد. این خوشه از دوران باستان شناخته شده است، زمانی که ظاهر مه‌آلود آن نام لاتین Praesepe را به آن داد، به معنی آخور یا گهواره.
به گزارش فرارو به نقل از گاردین، اگرچه یکی از درخشان‌ترین خوشه‌های ستاره‌ای در آسمان شب است، اما یافتن آن می‌تواند به طرز شگفت‌آوری دشوار باشد زیرا سرطان هیچ ستاره درخشانی برای هدایت چشم به سمت آن ندارد. خوشبختانه، این هفته مریخ به عنوان نشانه عمل می‌کند.
این نمودار، منظره‌ای را نشان می‌دهد که از شرق لندن در ساعت ۰۲:۰۰ BST در ۱۳ اکتبر دیده می‌شود. مریخ به عنوان یک جسم نسبتاً روشن و کاملاً قرمز رنگ ظاهر خواهد شد. هنگامی که مریخ را در دید خود دارید، با دقت به اطراف سیاره نگاه کنید. از یک مکان تاریک، کندوی عسل به عنوان یک لکه مه‌آلود و کم نور بسیار نزدیک به مریخ ظاهر می‌شود.
آلودگی نوری، دیدن این خوشه را بسیار دشوارتر می‌کند و هر کجا که رصد می‌کنید، مطمئن شوید که زمان کافی برای عادت کردن چشمانتان به تاریکی را فراهم می‌کنید. این کار می‌تواند حدود ۲۰ دقیقه طول بکشد، بنابراین در برابر وسوسه نگاه کردن به صفحه روشن گوشی خود مقاومت کنید.
اگر دوربین دوچشمی دارید، خوشه را به زیبایی نشان می‌دهند و مه مبهم را به پراکندگی ستاره‌های منفرد تبدیل می‌کنند.
پتر هورالک، عکاس نجومی، می‌گوید: در جریان طوفان ژئومغناطیسی کلاس G۳ در روز شنبه، یک نکته تا حدی از نظرها دور ماند: سیاره مریخ در نزدیک‌ترین فاصله زاویه‌ای خود نسبت به مرکز خوشه ستاره‌ای باز M۴۴ (موسوم به خوشه کندوی عسل یا Praesepe) قرار داشت. اگرچه این رویدادِ «هم‌نشینی» در بسیاری از نقاط جهان تنها در ساعات اولیه صبح قابل مشاهده بود، اما مناطقی هم وجود داشتند که در آن‌ها امکان رصد این پدیده برای بخش قابل‌توجهی از شب فراهم بود؛ به‌ویژه در شمال مدار قطب شمال، جایی که این آرایش زیبای آسمانی به دلیل عرض دایره‌البروجی بالا، بسیار نزدیک به افق دیده می‌شد. من این شانس را داشتم که در مکانی با دید باز در نزدیکی «لانس‌یارو» (Lansjärv) در سوئد حضور داشته باشم؛ جایی که این دیدار آسمانیِ دلپذیر، درست در زیر «پرده‌ای» از یک شفق قطبی فوق‌العاده درخشان رخ داد. درخشش آن چنان شدید بود که منظره را در شبی که ماه در آسمان نبود، به زیبایی روشن می‌کرد. منظره‌ای واقعاً کمیاب!
خوشه کندوی عسل (که با نام‌های مسیه ۴۱، M۴۱ یا NGC ۲۲۸۷ نیز شناخته می‌شود) یک خوشه ستاره‌ای باز در صورت فلکی سگ بزرگ (Canis Major) است. این خوشه که در حدود چهار درجه‌ای جنوب ستاره شباهنگ (Sirius) قرار دارد، همراه با شباهنگ و ستاره Nu2 سگ بزرگ، مثلثی تقریباً متساوی‌الاضلاع تشکیل می‌دهد و می‌توان آن‌ها را با هم در دوربین دوچشمی مشاهده کرد. وسعت این خوشه با اندازه ماه کامل برابری می‌کند و شامل حدود صد ستاره، از جمله چندین غول سرخ و کوتوله سفید است.
شفق‌های قطبی که با نام‌های شفق شمالی (aurora borealis) یا شفق جنوبی (aurora australis) شناخته می‌شوند، نمایش‌هایی رنگارنگ، پویا و اغلب از نظر بصری ظریف هستند که حاصل رقص پیچیده ذرات و میدان‌های مغناطیسی میان خورشید و زمین (پدیده‌ای موسوم به آب‌وهوای فضایی) می‌باشند. هنگامی که ذرات پرانرژی فضا با اتم‌ها و مولکول‌های جو برخورد می‌کنند، می‌توانند موجب ایجاد آن درخشش رنگارنگی شوند که ما آن را شفق قطبی می‌نامیم.
