آیا این کتاب در سال ۱۹۷۳ لوگوی شرکت‌های بزرگ فناوری را پیش‌بینی کرده بود؟
بازخوانی یک کتاب مرجع گرافیک چاپ سال ۱۹۷۳ نشان می‌دهد نشانه‌های بصری بسیاری از غول‌های تجاری امروز، دهه‌ها پیش خلق و ثبت شده بودند.
فرارو- انتشار تصاویری از یک کتاب نایاب ژاپنی در شبکه‌های اجتماعی، بحث‌هایی را میان طراحان درباره اصالت هویت‌های بصری مدرن و تکرارپذیری الگوهای هندسی برانگیخته است.
به گزارش فرارو به نقل از کریتیو بلوک، آیا ممکن است یک کتاب طراحی گرافیک متعلق به سال ۱۹۷۳ توانسته باشد زبان بصری بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری و مالی امروز جهان را پیش‌بینی کند؟ از شرکت‌هایی مانند «ای‌ام‌دی» گرفته تا «گوگل»، به نظر می‌رسد در دنیای نشانه‌شناسی و نمادپردازی، کمتر پدیده‌ای را می‌توان واقعاً بدیع و بی‌سابقه دانست.
کتاب‌های مرجع حوزه گرافیک همواره سرچشمه‌ای ارزشمند برای الهام‌بخشی به طراحان به‌شمار می‌روند؛ اما مرز میان بهره‌گیری از ایده و بازتولید مستقیم آن بسیار باریک است. در روزهای اخیر، بازنشر گسترده تصاویری از یک اثر کلاسیک در شبکه‌های اجتماعی، توجه جامعه طراحی بین‌المللی را به خود جلب کرده است. این کتاب با نام «علائم تجاری و نمادها، جلد دوم: طرح‌های نمادین» توسط طراح و گردآورنده نامدار ژاپنی، یاسابورو کووایاما، در دهه هفتاد میلادی به نگارش درآمده است.
در شرایطی که جلد نخست این مجموعه به فرم‌های تایپوگرافی، حروف الفبا و نوشتار اختصاص داشت، جلد دوم مرجعی جامع از نمادها، تصویرنگاشت‌ها و الگوهای هندسی به شمار می‌رود. کووایاما در این اثر، صدها نشان واقعی متعلق به شرکت‌های مختلف را بر پایه الگوهای ساختاری چون دایره، مربع، تقارن چندضلعی، درخت، چشم و فیگورهای انسانی دسته‌بندی و سامان‌دهی کرده بود.
کاربران شبکه‌های اجتماعی تنها با بررسی اجمالی چند برگ از این اثر، تشابهات شگفت‌انگیزی میان طرح‌های پنج دهه پیش و لوگوهای امروزی یافته‌اند؛ از شباهت چشمگیر به نماد سازنده پردازنده‌های ای‌ام‌دی و آیکون نام‌آشنای گوگل درایو گرفته تا آرم بانک‌های معتبر در سراسر کره زمین و حتی نشان خودروهای رنو.
طرح این پرسش که آیا هویت بصری برندهای نوین صرفاً بازیافت آثار قدیمی است، پاسخ سرراستی ندارد. کارشناسان بر این باورند که چنین تشابهاتی لزوماً نشانه سرقت هنری نیست. هندسه پایه، زبانی جهانی و جهان‌شمول است. از آنجا که کتاب کووایاما دایره‌ای بی‌نهایت گسترده از فرم‌ها را در بر می‌گیرد، رسیدن مستقل طراحان امروزی به همان ساختارهای ساده کاملاً طبیعی و محتمل است.
همان‌طور که خود نویسنده نیز در پیوست کتاب اشاره کرده بود، در همان دوران نیز چند شرکت مختلف به طور هم‌زمان از نمادهایی بسیار مشابه بهره می‌بردند. وقتی مسئله طراحی به تقارن و مینیمالیسم هندسی ناب محدود می‌شود، گزینه‌های ساختاری بی‌نهایت نیستند. با این حال، هنوز هم می‌توان در این صفحات نشان‌هایی بی‌بدیل برای هویت استارتاپ‌های تازه یافت.
