اوا ماری سنت، بازیگر محبوب هیچکاک در ۱۰۲ سالگی درگذشت
خانواده اوا ماری سنت از مرگ او به صورت طبیعی در منزلش در لس‌آنجلس خبر دادند.
اوا ماری سنت، یکی از آخرین بازماندگان دوران طلایی هالیوود در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، در ۱۰۲ سالگی درگذشت. فعالیت هنری او در سینما و تلویزیون شش دهه به طول انجامید؛ او نخستین بار در فیلم «در بارانداز» (On the Waterfront) در کنار مارلون براندو جلوی دوربین رفت، در تریلر مشهور آلفرد هیچکاک با نام «شمال از شمال غربی» (North by Northwest) ایفای نقش کرد و در یکی از آخرین حضورهای سینمایی‌اش، در نقش مارتا کنت (مادرخوانده سوپرمن) در فیلم ابرقهرمانی «بازگشت سوپرمن» (محصول ۲۰۰۶) ظاهر شد.
به گزارش فرارو به نقل از گاردین، سخنگوی خانواده او روز گذشته اعلام کرد که سنت به مرگ طبیعی در خانه‌اش در لس‌آنجلس درگذشته است.
سنت که در سال ۱۹۲۴ در نیوجرسی و در خانواده‌ای از پیروان مذهب کوئیکر متولد شده بود، فعالیت حرفه‌ای خود را با اجراهای پراکنده در رادیو و تلویزیون آغاز کرد؛ مسیری که در سال ۱۹۴۹ در مقاله‌ای در مجله «لایف» (Life) روایت شد. آن مقاله با این جملات پیش‌گویانه آغاز می‌شد: «شاید روزی نام اوا ماری سنت بر سر زبان‌ها بیفتد»؛ مطلبی که به تلاش‌های او برای یافتن جای پایی در صنعت سرگرمی می‌پرداخت.
او تا اوایل دهه ۵۰ به پیشرفت‌هایی دست یافت و در سال ۱۹۵۳، هم در پخش تلویزیونی اولیه و هم در نخستین اجرای تئاتری (برادوی) نمایش «سفر به باونتفول» (The Trip to Bountiful) اثر هورتون فوت، ایفای نقش کرد.
سنت به نشریه «سانتا باربارا ایندیپندنت» گفت که الیا کازان، کارگردان فیلم «در بارانداز» (On the Waterfront)، بازی او را در نمایش «سفر به بانتفول» (The Trip to Bountiful) دیده و از او دعوت کرده بود تا با بداهه‌پردازی در صحنه‌ای مشترک با مارلون براندو، در آزمون بازیگری شرکت کند.
سنت اذعان کرد که آن تجربه برایش دشوار بوده، اما در نهایت نقش «ایدی دویل» — معشوقه شخصیت براندو — را در این درام تکان‌دهنده درباره فعالیت‌های مافیایی در اتحادیه‌های کارگری به دست آورد؛ نقشی که در سال ۱۹۵۵ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برایش به ارمغان آورد.
پس از این موفقیت چشمگیر و سریع، سنت به سرعت نقش‌های اصلی متنوعی را به دست آورد. او در فیلم «آن حس خاص» (That Certain Feeling) در کنار باب هوپ ایفای نقش کرد؛ در فیلم «یک مشت باران» (A Hatful of Rain) به کارگردانی فرد زینمان — که به موضوعی اجتماعی می‌پرداخت — نقش زنی را بازی کرد که همسرش مخفیانه به مواد مخدر اعتیاد داشت؛ و در وسترن تاریخی «شهرستان رین‌تری» (Raintree County) هم‌بازی الیزابت تیلور شد.
سنت سپس موفق به کسب نقشی بسیار ارزشمند در کنار کری گرانت در فیلم کلاسیک و جاسوسی آلفرد هیچکاک، «شمال از شمال غربی» (۱۹۵۹) شد: نقش «ایو کندال»، مأمور مخفی و زنی بلوند که «پاسخ همه پرسش‌ها را می‌داند». او در مصاحبه‌ای با شبکه TCM گفت که این نقشِ تعیین‌کننده در کارنامه‌اش را — تا حدی — مدیون پوشیدن دستکش‌های بژ و سفید در یک قرار ناهار با هیچکاک بوده است.
سنت دهه ۱۹۶۰ را با ایفای نقش «کیتی فرمونت» — پرستار آمریکایی در فیلم «خروج» (Exodus) که اقتباسی موفق از رمان لئون یورس درباره تشکیل دولت اسرائیل بود — آغاز کرد، اما پس از آن برای رسیدگی به خانواده‌اش از حجم فعالیت‌های حرفه‌ای خود کاست.
او در سال ۱۹۶۲ در فیلم «همه فرو می‌ریزند» (All Fall Down) در مقابل وارن بیتی نقش زنی شیفته‌ی شخصیتِ ولگردِ بیتی را بازی کرد؛ در سال ۱۹۶۵ در فیلم «مرغ باران‌خوار» (The Sandpiper) در کنار الیزابت تیلور و ریچارد برتون، در نقش همسر برتون ظاهر شد؛ و در سال ۱۹۶۶ در فیلم «گرند پری» (Grand Prix) نقش روزنامه‌نگاری را ایفا کرد که با راننده‌ی مسابقات اتومبیل‌رانی (با بازی ایو مونتان) رابطه عاشقانه برقرار می‌کند.
با وجود تحسین منتقدان برای بازی در درام خیانت «دوست داشتن» در سال ۱۹۷۰ در کنار جورج سگال، نقش‌های سینمایی سنت در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی تا حد زیادی کمرنگ شد و این بازیگر به جای آن به فیلم‌های تلویزیونی و حضور در نقش‌های مهمان روی آورد.
پس از «بازگشت» در کمدی «هیچ چیز مشترک» تام هنکس/جکی گلیسون در سال ۱۹۸۶، حضورهای پراکنده‌ای در سینما داشت؛ حضورهای بعدی او شامل بازی در نقش مادر سم شپرد در وسترن «بیا در نزن» به کارگردانی ویم وندرز در سال ۲۰۰۵ بود، و یک سال بعد در فیلم «بازگشت سوپرمن» بازی کرد - جایی که او «دوباره» با براندو، ستاره فیلم «در بارانداز»، که پس از مرگش در سال ۲۰۰۴، اجازه استفاده از تصاویر سال ۱۹۷۸ در فیلم را داده بود، «همکاری» کرد.
سنت به طور مداوم در تلویزیون فعالیت داشت و برای مینی سریال «افرادی مثل ما» در سال ۱۹۹۰، اقتباس شده از رمان دومینیک دان، جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آن خود کرد. آخرین نقش او روی پرده سینما در فیلم «افسانه زمستان» در نقش خواهر کالین فارلِ به ظاهر جاودانه بود.
سینت در سال ۱۹۵۱ با جفری هایدن ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد؛ آن‌ها تا زمان مرگ هیدن در سال ۲۰۱۶ با هم ماندند.
