رئیسجمهور آمریکا بر اثر عفونت ناشی از زخمهای گلوله درگذشت؛ ۲۳ شهریور ۱۲۸۰
ویلیام مککینلی بر اثر اصابت یک گلوله به معدهاش مجروح شد. این گلوله از کلیهها عبور کرد و در پشتش جای گرفت. وقتی او را عمل کردند، پزشکان نتوانستند گلوله را پیدا کنند و قانقاریا به زودی در سراسر بدنش گسترش یافت.
ویلیام مککینلی، رئیس جمهور ایالات متحده، در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۱، هشت روز پس از تیراندازی توسط یک آنارشیست دیوانه در جریان نمایشگاه پان-آمریکن در بوفالو، نیویورک، درگذشت.
به گزارش فرارو به نقل از History، مککینلی اولین کرسی کنگره خود را در ۳۴ سالگی به دست آورد و ۱۴ سال را در مجلس نمایندگان گذراند و به عنوان متخصص برجسته جمهوریخواه در زمینه تعرفهها شناخته شد. مککینلی پس از از دست دادن کرسی خود در سال ۱۸۹۰، دو دوره به عنوان فرماندار اوهایو خدمت کرد. تا سال ۱۸۹۶، او با حمایت مارک هانا، صنعتگر ثروتمند اوهایو، به عنوان کاندیدای پیشرو جمهوریخواهان برای ریاست جمهوری ظهور کرد. پاییز همان سال، مککینلی رقیب دموکرات خود، ویلیام جنینگز برایان، را با بزرگترین اختلاف رأی مردمی از زمان جنگ داخلی شکست داد.
مککینلی به عنوان رئیس جمهور، به طور بحثبرانگیزی به عنوان حامی مشاغل بزرگ شناخته شد که در دوران ریاست جمهوری او از رشد بیسابقهای برخوردار بودند. او از تعرفه حمایتی به عنوان راهی برای محافظت از مشاغل و نیروی کار ایالات متحده در برابر رقابت خارجی حمایت کرد و با موفقیت از استاندارد طلا به عنوان ارز حمایت کرد.
با این حال، مهمتر از هر چیز، سیاست خارجی بر دوران ریاستجمهوری مککینلی سایه افکنده بود. در آوریل ۱۸۹۸، کنگره و افکار عمومی آمریکا او را ترغیب کردند تا در مبارزه کوبا برای استقلال از سلطه استعماری اسپانیا مداخله کند. ایالات متحده تنها ظرف سه ماه اسپانیا را قاطعانه شکست داد و کوبا را آزاد کرد - هرچند این جزیره تحتالحمایه آمریکا شد - و پورتوریکو، گوام و فیلیپین را به قلمرو خود ضمیمه کرد. بدین ترتیب، ایالات متحده برای نخستین بار به یک قدرت استعمارگر بدل شد.
منافع روزافزون آمریکا در منطقه اقیانوس آرام، دولت مککینلی را بر آن داشت تا حضور و نقش خود را در عرصه سیاست آسیا بهشدت گسترش دهد. در سال ۱۹۰۰، مککینلی هزاران نیروی نظامی آمریکایی را به چین اعزام کرد تا در سرکوب «شورش مشتزنان» (Boxer Rebellion) - که با هدف بیرون راندن خارجیها شکل گرفته بود - مشارکت کنند. سیاست جسورانه «درِ باز» او، ضمن اعلام حمایت آمریکا از استقلال چین، بر این اصل تأکید داشت که تمامی کشورهایی که در چین منافع تجاری دارند، باید بتوانند در شرایطی برابر با یکدیگر رقابت کنند.
مککینلی محبوب، دوره دوم را با اختلاف بیشتری نسبت به برایان، که به خاطر «امپریالیسم» او در اقیانوس آرام و در داخل کشور، به خاطر رشد انحصارات یا تراستهای غیرقانونی به او حمله میکرد، به دست آورد. با این حال، زمان کمی برای دیدن آنچه که دوره دوم او به همراه خواهد داشت، وجود داشت. در ۶ سپتامبر ۱۹۰۱، در حالی که مککینلی در صف استقبال از نمایشگاه پان-آمریکن در بوفالو ایستاده بود، لئون چولگوش، یک آنارشیست لهستانی-آمریکایی که یک هفتتیر. ۳۲ را در دستمالی پنهان کرده بود، به او نزدیک شد.
چولگوش سلاح خود را بیرون کشید و دو بار از فاصله نزدیک به مککینلی شلیک کرد. یکی از گلولهها از دکمه کت و شلوارش منحرف شد، اما گلوله دیگر وارد معدهاش شد، از کلیهها عبور کرد و در پشتش جای گرفت. وقتی او را عمل کردند، پزشکان نتوانستند گلوله را پیدا کنند و قانقاریا به زودی در سراسر بدنش گسترش یافت. مککینلی هشت روز بعد درگذشت. چولگوش به جرم قتل محکوم و اندکی پس از تیراندازی اعدام شد.
