فرارو- کاظم فرهمند، نایب رئیس کمیسیون کشاورزی نیز با این استیضاح مخالف است. با وجود مخالفت نمایندگان کمیسیون تخصصی، استیضاح وزرای کشاورزی از جمله دلمشغولیهای مجلس در طی 5 سال گذشته بوده است. آیا استیضاح میتواند چاره مناسبی برای مشکلاتی که نمایندگان عنوان میکنند، باشد؟
اگر تصویر محمدرضا اسکندری، وزیر پیشین کشاروزی را به خاطر نمیآورید، میتوانید به خاطراتتان از سال 84 رجوع کنید، او همان کسی است که شب نخست وزارتش شماره تلفن همراهش را از طریق رسانه ملی اعلام کرد تا از ساعت 7 صبح تا 10 شب پاسخگوی مشکلات مردم باشد و البته فردا شب هم متوجه شد که مشغلههای وزیر این قدر فراوان هست که نتواند از 7 صبح تا 10 شب یکسره پاسخگوی مشکلات کشاورزان باشد، ظاهرا آن روز یکسره تلفن آقای وزیر زنگ خورده بود که از مردم خواست تا تماس خود را محدود به دو ساعت در روز کنند.
به گزارش فرارو؛ بعدها هم دیگر کسی پی شماره تلفن اعلامی را نگرفت؛ محمدرضا اسکندری یک بار در مجلس هفتم استیضاح شد و بارها و بارها در مجلس هشتم تا پای استیضاح رفت؛ تا در نهایت جای خود را به صادق خلیلیان داد و اینک خلیلیان است که عهدهدار مسئولیت راه رفتن روی تیغ تیز استیضاح شده است. اگر تصویر صادق خلیلیان را به خاطر نمیآورید او همان کسی است که بعد از محمدرضا اسکندری وزیر شد.
محمدرضا اسکندری توانست پس از استیضاح در مجلس هفتم، مجدداً از این مجلس رای اعتماد بگیرد، اما در اواخر مجلس هشتم باز هم وکلای ملت متعرض وی شدند. اگرچه استیضاح وی بارها و بارها به دلایل مختلفی از جمله مخالفت شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان، جلسه استیضاحکنندگان با آقای وزیر، جلسه هیئت رئیسه مجلس با آقای وزیر و دلایلی از این سنخ به تعویق افتاد و نهایتاً صورت نگرفت.
مجلس هشتمیها نخستین باری که خواستند وزیر کشاورزی را استیضاح کنند، منشوری چهارده مادهای تهیه کردند که در آن وزیر کشاورزی را به خاطر ناکامی در تحقق وعدههایش و عملکرد ضعیف بخشهای حمایتی وزارت جهاد کشاورزی و ساز و کارهای آن استیضاح کردند.
با وجودی که افرادی همچون اسفندیار محسنی، نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان حامی این طرح بودند و اعتقاد داشتند: «نمایندگان تمام راهها را برای اصلاح بخش کشاورزی و بهبود اوضاع به کار گرفتهاند؛ اما هیچ یک از این راهکارها به نتیجه نرسید و در نهایت استیضاح که حق قانونی و ابزار نظارتی مجلس است، آخرین راهکار خواهد بود».
با این حال در آن زمان رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس با این اقدام مخالف بود. عباس رجایی در عین مخالفت با این استیضاح، از عملکرد وزیر کشاورزی دفاع نمیکرد: «هر گونه استیضاح به نفع کشور و بخش کشاورزی نیست. پس از طرح استیضاح اسکندری و رای اعتماد مجدد مجلس به وی، انتظار بیشتری از وزیر کشاورزی داشتیم و ایشان نیز باید با نگاه به اسناد بالا دستی خصوصا چشم انداز و برنامه پنج ساله با شتاب بیشتری در صدد رفع کسری ها برآیند».
به هر تقدیر آن استیضاح هیچ گاه به انجام نرسید و محمود احمدینژاد که خود تبحر ویژهای در تغییر و جابجایی وزرایش دارد، ترجیح داد تا از وزیری دیگر استفاده کند بلکه کمتر تفنگ آماده به شلیک استیضاح مجلس کمتر روی شقیقه وزرایش قرار گیرد. این بار استیضاح وزیر جهاد کشاورزی نه 14 دلیل که 4 دلیل دارد.
مهرداد لاهوتی، سخنگوی کمیسیون عمران که از طراحان استیضاح است در خصوص دلایل استیضاح به خبرنگار مهر گفته است: «عدم حمایت این وزارتخانه از تولید کنندگان محصولات کشاورزی و دامی؛ عدم اشراف وزارت جهاد کشاورزی به واردات محصولات کشاورزی؛ عدم اشراف این وزارتخانه به صندوق بیمه کشاورزان و استفاده نکردن از نیروهای متخصص از دلایل استیضاح وزیر جهاد کشاورزی است».
طرح استیضاح وزیر کشاورزی این بار نیز با حاشیه مطرح بوده است. دفعه پیش که مجلس هشتم، استیضاح وزیر کشاورزی وقت را مطرح نمود، اسکندری در اظهار نظری دو پهلو عنوان کرده بود: «نمایندگان خواستههای غیرمتعارف دارند». وی در توضیح منظور خویش گفته بود: «قاعدتا درخواست برخی از نمایندگان که استیضاح را امضا کرده اند درخواستهایی بود که در چارچوب قوانین کشور قابلیت اجرا ندارد». بعدها نیز سیروس سازدار عنوان کرد که وزارت جهاد کشاورزی از وی به خاطر استیضاح شکایت کرده است.
این بار نیز حسن تامینی، نماینده رشت گفته است: «در این دو روزه که بحث استیضاح وزیر کشاورزی صورت گرفته بود ما شاهد واسطهها و تهدیدهایی بودیم که در مقابل آن مقاومت میکنیم». نمایندگان شمالی کشور که به ویژه به خاطر واردات بیرویه برنج بر استیضاح تاکید دارند؛ از عدم پیگیری جدی رئیس کمیسیون کشاورزی نیز گلایهمندند. ظاهرا افرادی در میان اعضای کمیسیون کشاورزی هستند که با استیضاح مخالفند.
از جمله جاسم ساعدی، عضو هیات رییسه و رییس سابق کمیسیون کشاورزی، معتقد است: «استیضاح، راه علاج مشکلات بخش کشاورزی نیست و برای حل مسائل کشاورزی باید از ابزارهای دیگر استفاده کرد». وی بخش کشاورزی را به واسطه «سروکار داشتن با موجودات زنده» بخشی «آسیبپذیر» خواند و هر گونه تغییر بنیادی در وزارتخانه را به ضرر این بخش دانست.
کاظم فرهمند، نایب رئیس کمیسیون کشاورزی نیز با این استیضاح مخالف است. با وجود مخالفت نمایندگان کمیسیون تخصصی، استیضاح وزرای کشاورزی از جمله دلمشغولیهای مجلس در طی 5 سال گذشته بوده است. آیا استیضاح میتواند چاره مناسبی برای مشکلاتی که نمایندگان عنوان میکنند، باشد؟
