فرارو- وقتی فهمیدند فرزند 6 ماههشان به هموفیلی مبتلاست، راهی تهران شدند. به این امید که کودکشان را از عواقب بعدی محافظت کنند. وحشت یک بیماری غیرقابل درمان، سخت و بسیار پرهزینه، مسئلهای نیست که پدر و مادری به آسانی با آن کنار بیایند. خصوصاً اگر در شهرستانی زندگی کنند که داروی نایاب هموفیلی، نایابتر باشد و بازار سیاهش، سیاهتر. اما گاهی تهران هم شرایط بهتری ندارد، به خصوص اگر پدر و مادر بفمند که فرزندشان علاوه بر بیماری خود، در معرض خطرات دیگری هم قرار داد. همانطور که سالها پیش برای بیماران هموفیلی اتفاق افتاد و عواقب آن همچنان ادامه دارد.
به گزارش سرویس اجتماعی فرارو؛ عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، بیان داشته است که هماکنون بیماران هموفیلی در شرایط نامناسبی قرار دارند. به عقیده وی یکی از راههای کمک به بیماران هموفیلی کشور این است که شرکت فرانسوی مریو، غرامت بیماران هموفیلی ایران را به طور کامل پرداخت کند.
عبدالعزیز جمشیدزهی، میگوید: «متأسفانه به علت بیتوجهی مسؤولان، این بیماران در شرایط نامناسبی قرار دارند و و با ابتلا به بیماریهای خطرناک دیگر، مشکلاتشان مضاعف شده است.»
آنچه به بیماران هموفیلی گذشت
بین سالهای 1363 و 1364، شرکتی فرانسوی به نام "مریو"، محصول فاکتورهای انعقادی خون را به کشورهایی از جمله آرژانتین، عراق، عربستان و ایران صادر کرد. اما این فاکتورها به ویروس ایدز آلوده بودند و در نتیجه این صادرات کثیف، تعدادی از بیماران هموفیلی جان خود را از دست دادند.
وزارت بهداشت ایران سالها، خرید خونهای آلوده را انکار میکرد تا اینکه نماینده شرکت فرانسوی "مریو" در ایران پس از بازگشت به فرانسه، نامهای به مقامات ایرانی نوشت و این موضوع را افشا کرد. در این نامه عنوان شد چنانچه اسناد خرید فرآوردهها در اختیار انجمن هموفیلی فرانسه قرار گیرد، میتوان از شرکت "مریو" شکایت کرد. اما باز هم وزارت بهداشت به میدان آمد و نامهای فرستاد مبنی براینکه هیچ کدام از فرآوردههای وارداتی آلوده نبوده است.
از طرف دیگر، شکایت چندین نفر از مبتلایان، پروندهای را در داخل کشور گشوده بود که رسیدگی به آن تا سال 1380 طول کشید. حکم زندانی شدن چند تن از مسؤولان سازمان انتقال خون ایران، تنها دستاورد سالها انتظار برای شاکیان بود.
در سال 87، سازمان انتقال خون ایران، شکایتی علیه شرکت صادرکننده فاکتورهای آلوده، را مطرح کرد. اما به دلایل مختلف، تلاشها بینتیجه و نیمهکاره رها میشد.
دادگاه قضایی هم تمامی مسؤولیتهای آلودگی بیماران را متوجه سازمان انتقال خون نمود و وزارت بهداشت را بیتقصیر تشخیص داد. با این حال، احمد قویدل، مدیرعامل کانون هموفیلی ایران، معتقد است که اساساً وزارت بهداشت مسؤول سلامت تمامی داروهای وارداتی و داخلی است و صدور رد دعوا نسبت به وزارت بهداشت و محکومیت سازمان انتقال خون، منطقی به نظر نمیرسد.
آخرین وکیل این پرونده بلندمدت، توانست در خرداد 83 حکمی 3 قسمتی را به نفع بیماران بگیرد. نخست، تأمین ضرر و زیان و پرداخت خسارت معنوی و مادی به بیماران. دوم، تأمین هزینههای درمان حال و آینده این افراد و سوم، عذرخواهی رسمی بالاترین مقام وزارت بهداشت از بیماران آلودهشده و خانوادههای قربانیان و همچنین انعکاس آن در رسانههای گروهی. که البته مراحلی از آن، هنوز عملی نشده است.
درد مضاعف
مسئله تأسف بار اینجاست که شرکت مریو فرانسه سالهاست در ایران نمایندگی دارد و معاملات قابل توجهی در حوزه داروهای خاص و گرانقیمت انجام میدهد. به این ترتیب سالانه صاحب میلیونها دلار سود میشود، بی آنکه از مرگ بیش از 200هزار بیمار هموفیلی ایرانی، اظهار شرمندگی کند.
مدیرعامل کانون هموفیلی ایران، بر این عقیده است که مسؤولین وزارت بهداشت علیرغم اطلاع از اینکه شرکت "سنوفی اونتیس" نماینده "مریو" است، این شرکت را طرف قراردادهای دارویی ایران قرار داده است. به طوری که در نخستین ماههای سال جاری مشخص شد شرکت "سنوفی اونتیس" در 9 ماه، معاملاتی بالغ بر 675 میلیارد ریال، با شرکتهای دارویی ایران انجام داده است.
این شرکت میلیونها دلار بابت صادرات آلودهاش، به کشور عراق غرامت پرداخت کرده است؛ در حالی که در کشور ما نه تنها، متحمل هیچ ضرری نشد، بلکه دستهایش برای معاملات کلان و پرسودی در زمینه دارو، همچنان باز مانده است. به این ترتیب شرکتی که هیچگاه برادریاش را به ایران ثابت نکرد، امروز جزء بزرگان تجارت دارو در کشور فعالیت میکند و دلیل عملکرد وزارت بهداشت همچنان نامشخص و مبهم مانده است.
