شبکه ی جهانی بی بی سی ، در کنار تلوزیون فارسی صدای امریکا و ام.بی.سی عربستان و نیز شمار زیادی از شبکه های فارسی زبان دیگر قرار است تا پایان تابستان امسال آغاز به کار کند.

به همین مناسبت، که کم اهمیت نیست و باید برای دست اندرکاران فرهنگی کشور و دلسوزان فرهنگ ملت ایران موجبات دغدغه ای بزرگ فراهم آورد، جعفر طبرسی یکی از کارشناسان ایرانی نزدیک به بنگاه سخن پراکنی بی بی سی، مطلبی انتقادی و تند برای "فرارو" ارسال کرده است که در اختیار خوانندگان گرامی قرار می گیرد.

پایگاه خبری - تحلیلی فرارو، بر اساس موازین اخلاق حرفه ای، آمادگی دارد تا پاسخ ها و اظهار نظرات کارشناسانه ی سایرین را نیز در خصوص این مقاله منتشر نماید.

اشاره:

آقای "ریچارد سمبروک" مدیر بخش اخبار سرویس جهانی شبکه بی بی سی که اخیرا برای شرکت در اجلاس "اتحادیه رادیو و تلویزیون های آسیا و اقیانوسیه" (ای.بی.یو) و مذاکره با مسئولان صدا و سیمای جمهوری اسلامی به ایران سفر کرده بود، روز اول خرداد (21 مه) در مصاحبه ای با خبرگزاری ایسنا مدعی شد: "شبکه بی.بی.سی خبرهای جامعی را از جامعه ایرانی برای جهان مخابره می کند ... ما درصدد هستیم در بخش رادیو بی.بی.سی فارسی افراد بیشتری را به کار گیریم تا بتوانیم گزارش های دقیق تری از ایران به جهان مخابره کنیم. ... ما در موضع گیری های خود برای ارایه گزارش ها و اخبار، عدل و انصاف را رعایت می کنیم.

وي تصريح كرد: ارائه اخبار تنها به اين مفهوم نيست كه رويدادهايي كه اتفاق افتاده را بگوييم و اتفاق‌هايي كه نيفتاده را انتظار داشته باشيم مردم باور كنند؛ چراكه مردم مي‌توانند از سايت‌هاي مختلف اخبار را چك و اصلاح كنند.

سمبروك همچنین اظهار عقیده می کند که " بايد به افكار و عقايد متفاوتي كه در بين مردم وجود دارد احترام بگذاريم؛ چراكه اين ارتباطات بخشي از گفت‌وگوي جهاني است."

مدیر بخش اخبار سرویس جهانی شبکه بی بی سی سپس در پاسخ به اين پرسش كه خط قرمزهاي بي‌بي‌سي براي خبرنگاران چیست، اظهار كرد: خط قرمزهاي ما براي خبرنگاران غيرقابل اعتماد و يا دروغگو معنا مي‌يابد.

سمبروك درباره اين‌ ادعا كه بي‌بي‌سي در ارايه اخبار خود از قشرهاي خاصي از مردم ايران، اقدام به تهيه گزارش‌ مي‌كند، مدعي شد: ما سعي مي‌كنيم از همه ی اقشار گزارش داشته باشيم و تلاش مي‌كنيم كه جامعه‌ ايراني را پوشش دهيم ... تلاش مي‌كنيم در بخش فارسي زبان راديوي بي‌بي‌سي از جامعه مدرن ايراني گزارش تهيه كنيم و تمامي اخبار اين شبكه ، جامع‌الاطراف باشد.

آقای سمبروک همچنین پس از بازگشت، در وبلاگ شخصی خود درباره سفر خود به ایران این گونه می نویسد: "برای من فرصتی بود تا بی.بی.سی را به عنوان یک رسانه خبری صادق حرفه ای معرفی کنم. بیشتر ایرانیان ما را بازوی تبلیغاتی حکومت [بریتانیا] می دانند."

خواندن این اظهارات رپرتاژ آگهی گونه از سوی یک مقام بالای شناخته شده در سرویس جهانی شبکه بی بی سی، موجب شد تا به عنوان یک پژوهشگر امور رسانه ای که تا حد زیادی نیز آشنا به امور بریتانیا و بی.بی.سی هستم، به کند و کاو اجمالی این ادعاها بپردازم.

تلویزیون فارسی بی.بی.سی

در دی ماه سال 1386 آقای "بهروز آفاق تبریزی" (بهروز یوسف زاد) مدیر بخش آسیا و خاور دور سرویس جهانی بی.بی.سی (نهاد رسانه ای وزارت خارجه بریتانیا) در گفت و گو با بخش فارسی رادیوی بی.بی.سی درباره راه اندازی پروژه تلویزیون اعلام کردکه "برنامه های تفریحی و فرهنگی ، نیمی از محتوای مطالب تلویزیون فارسی [بی.بی.سی] را تشکیل خواهد داد" .

با این ادعای آقای آفاق که در موارد دیگر نیز از سوی ایشان تکرار شد ، بسیاری از کارشناسان و علاقمندان امور رسانه ای تصور کردند که بالاخره پس از مدت ها یک رسانه فارسی زبان قدیمی خارجی، فارغ از تحولات و فراز و فرودهای سیاسی روزمره، قرار است بخش عمده ای از برنامه های خود را به پوشش متفاوتی از "تفریح" و "فرهنگ" اختصاص داده و قصد دارد سوای اغراض سیاسی، در جهت ارتقای فرهنگ و اندیشه ایرانیان و فارسی زبانان در سراسر جهان بکوشد.

این نگاه و داوری اولیه البته با اظهارات آقای "نایجل چپمن" مدیر کل سرویس جهانی بی.بی.سی (رییس مستقیم اقای آفاق) مندرج در گزارش سالانه 2006-2005 با عنوان "دیپلماسی عمومی پارلمان بریتانیا" نیز کاملا سازگار بود. در بخشی از این گزارش پارلمانی از قول آقای چپمن چنین نقل شده است: "اگر به عنوان یک فعال رسانه ای به دسترسی مردم به رسانه های آزاد و مستقل باور داشته باشیم، آن گاه در عالم واقعیت نگاهی بیندازیم به ایران کنونی، دلیل بسیار محکمی بر این امر می یابید که بریتانیا برای بهبود این امر چه کاری می تواند انجام دهد."

آقای سمبروک نیز در متن تهیه شده برای ارایه در سخنرانی در اجلاس ای .بی یو در اصفهان ، از "بی طرفی، تعادل خبری و ساخت برنامه های مستند کیفی، فرهنگی و آموزشی" در تلویزیون فارسی بی.بی.سی خبر داد.

احتمالا علت این تغییر سیاست این نبوده که مردم این مناطق و کشورها دیگر نیازی به دسترسی و اطلاعات صحیح مورد ادعای بی.بی.سی ندارند، بلکه به احتمال زیاد علت آن است که حکومت ها و دولت ها با گذشت زمان و فروپاشی شوروی سابق ، دیگر ، یا در زمره رقبای غرب نبودند و یا به جمع متحدان اروپایی آن کشور پیوسته اند.

نحوه انعکاس اخبار و تحلیل های سیاسی و غیرسیاسی مرتبط با ایران در وب سایت و رادیوی فارسی بی.بی.سی توسط هر پژوهشگر علاقمندی قابل دسترسی و داوری است. ولی داوری درباره تلویزیونی که هنوز راه اندازی نشده تنها از طریق بررسی نشانه ها یا شاخصه های مختلف در گفتار و رفتار مسئولان این شبکه قابل ارزیابی است.

فرهنگ و تفریح در بی.بی.سی فارسی

نکته ای که در این میان طی چند ماه گذشته بیشتر خود را نشان داده، تناقض آشکار میان ادعاها و تبلیغات مسئول اصلی راه اندازی تلویزیون فارسی بی.بی.سی (بهروز آفاق) و عملکرد واقعی رادیو وب سایت های مستقیم و غیرمستقیم فارسی زبان وابسته به این موسسه ی چند منظوره و ظاهرا فرهنگی و رسانه ای به خصوص در امر تفریح و سرگرمی است.

محتوای بخش های جدید فرهنگی و تفریحی در رادیو و وب سایت های بی .بی.سی فارسی نشانه هایی هستند از این که این رسانه هم قصد دارد با مبتذل ترین و زننده ترین مطالب از بین طیف خاصی از جوانان ایرانی برای خود مخاطب جلب کند و این البته با ادعاهای بی.بی.سی درباره یک رسانه وزین حرفه ای و بی طرف مغایرت دارد.

در حال حاضر مهمترین نماد و شاخصه برنامه های شاد و تفریحی شبکه های دوگانه رادیویی و آن لاین بخش فارسی بی.بی.سی، برنامه های صوتی و تصویری "روز هفتم" ، "شب هفتم" و مجله اینترنتی "زیگزاگ" است که توسط دو نفر به نام های "بهزاد بلور" و "سیاوش اردلان" تهیه و پخش می شوند.

به تصریح خود بی.بی.سی، اسم و شخصیت بهزاد بلور با برنامه های تفریحی بخش فارسی بی.بی.سی عجین شده است.

در برنامه های تفریحی آقای اردلان، شاید کمتر بتوان جنبه های تفریحی مطالب را مشاهده کرد. برای نمونه ، وی که سردبیر برنامه ای تحت عنوان "بالاتر از خبر" بود، در مطلبی که روز اول فروردین سال جاری در وب سایت رسمی بی.بی.سی منتشر شد، پایان این سلسه از برنامه های نیشدار سیاسی ، با انتشار تصویری از رهبر جمهوری اسلامی ایران و بیان ناسزا و جمله ای به شدت توهین آمیز علیه ایشان عجین شد!!!

بهزاد بلور:

بهزاد بلور پدیده جالبی در تشکیلات بی.بی.سی فارسی است. در حالی که پس از تحولات سال 2003 و ماجراهای منتهی به مرگ مشکوک دکتر "دیوید کلی" دانشمند وزارت دفاع بریتانیا و اخراج "اندرو گیلیگان" که منجر به منع کارکنان بی.بی.سی در نوشتن برای دیگر رسانه ها یا داشتن وبلاگ و وب سایت اختصاصی شد، آقای بلور، این متخصص محترم سرگرمی و امور فرهنگی بی.بی.سی ، ضمن کار در رادیو و نوشتن برای بخش آن لاین بی.بی.سی ، سایت اینترنتی شخصی خود را که دارای لینک مستقیم به محتویات بی.بی.سی است داشته و البته برای وب سایت ها و وبلاگ های آشکار و نهان متعدد وابسته به بی.بی.سی فارسی نیز مطلب می نویسد و برنامه تهیه می کند.

قاعدتا با توجه به پس زمینه ای که آقایان آفاق، چپمن و سمبروک درباره اهمیت برنامه های تفریحی و فرهنگی و ضرورت کمک بریتانیا به برقراری رسانه های آزاد و مستقل مطرح می کنند، باید توقع داشت که بهزاد بلور نیز به عنوان یک تهیه کننده ارشد حرفه ای و باسابقه از کوشاترین افراد در تحقق این اهداف مورد ادعا باشد.

به ویژه آن که این قبیل فعالیت های فرهنگی-تفریحی موجب شده تا اقای بلور حتی در سرویس های دیگر بی.بی.سی نیز به عنوان "مفسر امور فرهنگی ایران" شناخته شده و به استناد سخنان وی این گونه اعلام شود که: قانون زندگی در تهران این است موی مردم باید نشسته به نظر برسد!" و یا این که "جالب ترین کار در ایران حضور در پارتی های شبانه است!"

اقای بلور هم اکنون نیز به مدد میلیون ها یوروی مرحمتی پارلمان و وزارت خارجه هلند برای دخالت در امور ایران به عنوان تنویر افکار ایرانیان، در بخش "تراست" بی.بی.سی (یکی از مهم ترین نهادهای بی.سی جهانی در زمینه جذب، تربیت و آموزش کادرهای متخصص مورد نظر از کشورهای جهان سوم) در کنار دیگر زعمای این قوم کارآمد، به آموزش روزنامه نگاران جوان خام دست و جویای نام ایرانی مشغول است که بعدا به آن می پردازیم.

مروری بر برنامه های رادیویی و نوشته های اینترنتی بهزاد بلور و واکنش مخاطبان نشان می دهد که ایشان حتی در بین هواداران خود (نه با مقیاس و استانداردهای اسلامی و ایرانی که با معیارهای رسانه ای انگلیسی) به وقاحت و پرده دری شهرت داشته و این قضاوت عمومی به سادگی در اظهار نظرهای مخاطبان برنامه های وی قابل مشاهده است.

بد نیست برای بررسی این ادعا به چند نمونه توجه کنیم: این تهیه کننده تفریحی-فرهنگی بی.بی.سی فارسی چند ماه پیش در یک برنامه زنده رادیویی آدرس ای میل یک دختر 14 ساله مخاطب ایرانی را برای ارسال عکس های عریان خود برای آن نوجوان ، خواستار شد!

کسانی که با قوانین جزایی در بریتانیا آشنایی و سر و کار داشته باشند به خوبی می دانند که چنین اقدامی ضمن آن که در یک رسانه عمومی دولتی ، خلاف عرف و رویه بوده و موجب اخراج گوینده آن خواهد شد، از نظر قانونی نیز جرم محرز و مصداق کامل سوء استفاده جنسی از کودکان زیر سن قانونی (پیدوفیلیا) بوده و بدون تردید مستوجب پی گرد حقوقی، محاکمه و زندان است. ولی چه باید کرد که مخاطب ، ایران و ایرانی است و در برخورد با ایران هیچ آداب و ترتیب و منع اخلاقی وجود ندارد، هر چند متولی اصلی اجرای پروژه تلویزیون فارسی بی.بی.سی و شماری از همکاران ریز و درشت داخلی و فرامرزی وی منتسب به یک فرقه مذهبی (بهاییت) باشند که مدعی احترام به اصول شرافتی و رعایت مکارم اخلاقی است.

مورد دیگر سردمداری آقای بلور در اشاعه فرهنگ ، موسیقی مبتذل خیابانی آکنده از فحاشی رکیک است که وی این مساله را از بی.بی.سی به مجری گری کنسرت های لندن با استفاده از عنوان و سمت بی.بی.سی نیز کشانده است.

شدت ابتذال برخی از این محصولات موسیقی پخش شده در بی.بی.سی فارسی به حدی است که حتی برخی از شبکه های بدنام و بی اعتبار لس آنجلسی نیز به دلیل اشاعه فرهنگ دریدگی و دری وری از پخش آن خودداری می کنند.

با این وجود ، کمتر برنامه ای از مجموعه روز هفتم، شب هفتم و برنامه رادیویی زیگزاگ را می توان یافت که از نعمت این برنامه های بی هویت، مبتذل و توهین آمیز بی بهره باشد.

اخیرا نیز در برنامه رادیویی تازه متولد شده موسوم به زیگزاگ که دارای یک سایت مستقل اینترنتی هم هست و با مدیریت مجموعه تراست بی.بی.سی جهانی اداره می شود، از سوی مجریان، نحوه تولد این برنامه بدون پرده پوشی دقیقا به عمل نزدیکی، تجاوز جنسی، بارداری و تولد یک نوزاد تشبیه شده که این قلم از بیان عین کلمات آن شرم دارد.

از همین دست جناب آقای بلور در پست روز ششم ماه مه وب سایت شخصی خود، شرح مفصل و مشعشعی برای ارشاد خوانندگان، درباره سایز و دیگر جزییات آلت تناسلی خود را با عنوان "ورود افراد 13 سانت به بالا اکیدا ممنوع است" ارایه کرده که با کمال معذرت و شرمساری از خوانندگان، بخش هایی از آن را با سانسور نقل می کنیم.

"... پیش از تکنوازی، به خودم گفتم ببینم که آلت تکنوازیم چند سانتیه؟ من که مطمئن بودم که 15 سانت روشاخشه، با کمال اعتماد به نفس مترو گذاشتم کنارش..."

نویسنده ی ماهر، قدرتمند و فرهیخته و تهیه کننده حرفه ای رسانه قدرتمند و صادق بی.بی.سی فارسی با تاثر و تالمی وصف نشدنی و تراژیک به شاهکار ادبی، اخلاقی، هنری و البته رسانه ای خود ادامه می دهد: "چشمتون روز بد نبینه. عین ان وا رفتم! هر چی زور زدم، فکرای کثیف کردم فایده نکرد، اندازه اش 13 سانته و بس."

ادامه مطلب به تاثر شدید تهیه کننده ارشد تلویزیون، رادیو و بخش آن لاین فارسی بی.بی.سی و نتیجه گیری فیلسوفانه وی درباره این فاجعه تاریخی و جبران ناپذیر و جفایی که در عالم خلقت به او شده اختصاص دارد.

به دلایلی کاملا آشکار، ادامه این نوشته عفیف، آموزنده و سرشار از اطلاع رسانی تفریحی - فرهنگی آزاد و مستقل این روزنامه نگار ارشد بی.بی.سی متاسفانه حتی با حذف و تعدیل و نقطه چین نیز به هیچ وجه قابل درج نیست.

ممکن است ادعا شود که این مطالب در سایت شخصی نویسنده درج شده و لزوما ربطی به بی.بی.سی ندارد. در پاسخ باید گفت: اولا، همه فعالیت های آقای بلور با نام شبکه بی.بی.سی فارسی آمیخته، مطالب آن پر از ارجاع به فعالیت های وی در آن شبکه است و و حتی نام وبلاگ شخصی سابق او نیز از نام بی.بی.سی گرفته شده است.

کسانی که با رسانه های بین المللی و چرخه انتشار مطالب در رادیوها و دیگر رسانه های عمومی آشنا باشند به خوبی می دانند که فاصله بین تولید اولیه تا پخش ، فاصله زیادی است و در این مسیر، مسئولان و دبیران مختلفی مطلب را بررسی می کنند.

لابد این اظهارات و عملیات دقیق و محاسبه شده آقای بلور و تحقیقات ایشان درباره "رابطه شورت و سوراخ و دوستی" همان چیزی است که در سخنرانی آقای سمبروک رییس غیرمستقیم ایشان در همایش اصفهان به عنوان "اطلاعات و اخبار دقیق و واقعی" و "حفظ استانداردهای طلایی ارزش های عمومی" توسط بی.بی.سی از آن یاد شده است !

و دفاع جانانه آقای بلور از فحاشی در موسیقی رپ و متهم کردن مخالفان این مساله به سانسورچی بودن( این که بچه های رپر می گن که رپ نباید توش فحش باشه و حرف از پارتی و مواد بده ، منو یاد ارشاد میندازه. انگار این وزارتخونه تو DNA همه ایرانیا حله و هیج واکسنی نیست که مغلوبش کنه!) از چه سنخی است ؟!

انصاف باید داد. در طول حیات بخش های فارسی رادیوی اسراییل و تلویزیون و رادیوی آمریکا و دیگر شبکه های فارسی زبان بیگانه، با همه عملکرد منفی آن ها، چند بار چنین نوشته ای ارجمند و پرمغز را از یک نویسنده یا تهیه کننده ارشد آن شبکه ها سراغ دارید؟!

این در حالی است که مردم عادی معتقدند رادیوهای اسراییل و آمریکا مغرضند و غیرحرفه ای و بی.بی.سی منصف است و حرفه ای. این موضوع را هم باید در زمره غلط های مشهوری گذاشت که باید در آن ها تجدید نظر و بازنگری مجددی صورت گیرد.

آیا تولید و وجود این گونه مطالب ارزشمند است که آقای سمبروک را واداشته تا در نتیجه گیری سخنان خود اظهار نظر کند: "ایران نیازمند گوش کردن بیشتر به دنیا است"؟!

خوش خیالی و خام دستی است اگر تصور کنیم مدیریت بی.بی.سی از شاهکارهای آقای بلور بی خبر باشد. پرسشی که در این میان وجود دارد این است که اگر اقدامی مشابه نوشته آقای بلور توسط یک نویسنده بخش انگلیسی سرویس داخلی بی.بی.سی، آن هم با استفاده از نام، شهرت و نفوذ آن شبکه، صورت می گرفت چه برخوردی با او می شد؟

تجربه موارد متعدد قبلی نشان می دهد که اخراج سریع و قطعی، کمترین پاسخ به این پرده دری بود. پرده دری ای که حتی با معیارهای رسانه ای در غرب و بریتانیا نیز هرگز از یک تهیه کننده ارشد شبکه دولتی که با پول مالیات دهندگان یک کشور اداره می شود انتظار نمی رود.

بنابراین ، پخش این قبیل دسته گل های رادیویی، اینترنتی و احتمالا در آینده تلویزیونی آیا بدون اطلاع مسئولان بی.بی.سی فارسی بوده یا این که عمدی در کار است. روند چند ماهه پرتکرار این موارد به سختی می تواند گواه اشتباه موردی فردی باشد.

افسوس که بخش فارسی شبکه بی.بی.سی که روزگارانی نویسندگان فرهیخته ای چون لطفعلی خنجی، حسین شهیدی، ابوالقاسم طاهری، بهمن فرسی، مسعود فرزاد، مجتبی مینوی،مهرداد نبیلی، و رضا نواب پور در آن کار می کردند و اکنون چه کسانی با چه هنرهایی به اداره کردن و برنامه سازی در آن مشغولند !

این موارد و ده ها مورد دیگر که در صورت لزوم در نوشته های بعدی به آن ها اشاره خواهد شد همگی نشانگر بی پایه و لرزان بودن ادعاهای آقای سمبروک و همکارانش درباره "استناد، استقلال" و شفافیت" مطالب بی.بی.سی است. ادعایی که نه تنها توسط شماری از تحقیقات منتشر شده نویسندگان تاریخ بی.بی.سی فارسی از درون خود آن شبکه از جمله "معصومه طرفه" و "حسین شهیدی" که حتی توسط آنتونی پارسونز سفیر وقت بریتانیا در تهران در اواخر حکومت شاه نیز جدی گرفته نمی شد .

دو سال قبل توسط "مایک تامپسون" ، بی.بی.سی در برنامه ای رادیویی ، در برنامه ی "یک کودتای خیلی بریتانیایی" به بررسی مستند دخالت مستقیم آن شبکه شفاف و صادق رسانه ای در اجرای کودتای 28 مرداد پرداخت و این البته گوشه ای از تخطی های آشکار بخش فارسی بی.بی.سی از رسالت رسانه ای خود و دخالت های مستقیم و غیرمستقیم آن شبکه در طول شش دهه حیات خود در امور داخلی ایران است و به گفته تامپسون بسیاری از اسناد این مساله سال ها است که توسط دولت بریتانیا از دسترسی عمومی خارج نگاه داشته شده اند.

سوای مستند ارزشمند رادیویی مایک تامپسون، نقش و دخالت بی بی سی در امور داخلی ایران در نوشته های مستند و تاریخی برخی دیگر از محققان از جمله همکاران سابق بی.بی.سی فارسی آمده که در آینده به آن ها اشاره بیشتری خواهد شد.

بی.بی.سی تراست و ایران:

آقای بلور و شاهکارهای او تنها یک نمونه از محتویات آشی است که شبکه تلوزیونی بی.بی سی برای ایرانیان و فارسی زبانان پخته است. این نویسنده و تهیه کننده ارشد ضمن آن که متولی و گرداننده برنامه های تفریحی تلویزیون در حال تاسیس فارسی زبان بی.بی.سی است، یکی از مسئولان اصلی " تراست بی.بی.سی و مجله زیگزاگ " است که به مدد چهار میلیون یورو پول اهدایی دولت هلند برای کاشتن درخت دمکراسی در ایران و تزریق آمپول لیبرالیسم به مردم این کشور، مشغول فعالیت است.

در این موسسه که با ادعای آگاه سازی و آموزش روزنامه نگاران ایرانی توسط بی.بی.سی تاسیس شده، علاوه بر جناب بهزاد بلور، آقای "محمد باقر معین الغربایی" (باقر معین)، رییس بازنشسته سابق بخش فارسی و پشتو، "ستاره علوی" (مریم روشن) معاون سابق بخش فارسی و همسر بهروز آفاق، "سیما علی نژاد" (سیما زند)، رییس کنونی آنلاین بخش فارسی، به طور متناوب در لندن، دوبی، استانبول، اسلام آباد و حتی تهران به آموزش روزنامه نگاران جوان و جویای نام ایرانی مشغولند.

رییس کل پروژه تراست بی.بی.سی فارسی، محل اصلی خدمت آقای بلور و همکاران او در بی.بی.سی، فردی به نام آقای "سینا مطلبی" است که سوای چند صباحی زندانی شدن در ایران و شهرت یافتن به عنوان وبلاگ نویس، سابقه چندان دیگری در روزنامه نگاری بین المللی و مدیریت چنین پروژه بزرگ رسانه ای و فرهنگی نداشته و حتی از سواد روزمره مرسوم و متوسط برای برقراری ارتباط معمولی به زبان انگلیسی نیز بی بهره است.

در بین همکاران تراست بی.بی.سی ، چنین مشهور است که آقای مطلبی در شرایطی ، برخلاف همه موازین و استانداردهای ادعایی مربوط به استخدام برای مشاغل عمومی در بریتانیا و بی.بی.سی و بدون داشتن کوچکترین استحقاق حرفه ای و شغلی، صرفا به دلیل دشمنی با جمهوری اسلامی به این سمت "منصوب" (و نه برگزیده) شده است.

این مساله نشانه آشکاری بر ارزیابی صحت و صداقت گفته آقای آفاق در مورد سیاست عدم معارضه بی.بی.سی با ایران، ادعای رییس مستقیم وی ،اقای نایجل چپمن، در همین ارتباط در گفت و گو با مسئولان ایرانی درباره بی طرفی و حرفه ای گری بی.بی.سی.و درخواست اخیر آقای سمبروک برای تبادل دانش و تجربه با رسانه ملی داخلی ایران است.

همچنین تعجبی ندارد اگر می بینیم که بخش فارسی بی.بی.سی صرف نظر از سیاه نمایی نهادینه و سیستماتیک درباره مسایل کنونی ایران، به طور منظم و بدون وقفه به تریبونی برای طرح و دامن زدن به اختلافات قومیتی و مذهبی تبدیل شده است.

این مسایل البته همان کارت های نخ نمایی هستند که متولیان امپراتوری بریتانیا سال ها ی سال بازی با آن ها را در برابر منافع ملی ایران و دیگر کشورها تجربه کرده و با کمال تاسف همچنان بر استفاده از آن ها اصرار دارند.

در این میان، مصاحبه با "عبدالمالک ریگی" تروریست جانی و تحت تعقیب پلیس بین الملل و ترویج و تبلیغ بی پروای اندیشه های خشونت طلبانه، آدم ربایی و آدم کشی های وی تنها یکی از ده ها مورد این ماجرا است.

اقدامی که اگر مشابه آن در سرویس داخلی بی.بی.سی مثلا در مصاحبه با یکی از اعضای شبکه القاعده صورت می گرفت ،کمترین واکنش در برابر آن، پیدا شدن سر و کله ماموران انتظامی و امنیتی بریتانیا برای بررسی و پی گیری نقض آشکار قانون جدید ضد تروریسم در ترویج و تبلیغ دیدگاه های تروریست ها بود. البته این مساله نیز برای داخل بریتانیا بد است و برای ایران و ایرانیان هرگونه قانون شکنی و رفتار غیرحرفه ای در صورت لزوم مجاز و مباح است !

آیا این چیزی است که آقای سمبروک در سخنان خود وعده می دهد که " ما می خواهیم این [تلویزیون فارسی] نه تنها پیشاهنگ تجربه سه رسانه ای و یگانه در رسانه های فارسی و دیگر رسانه های جهانی شود؟!"

بی جهت نیست که سوای ایرانیان داخل کشور ، افکار عمومی ایرانیان خارج ، از پروژه تاسیس تلویزیون فارسی بی.بی.سی نگران و ناراحت است و تاکنون هیچ گونه احساس همدلی و هم رایی با آن نشان نداده است.

همین آقای سمبروک که در همایش اصفهان با خوشحالی از پروژه تلویزیون فارسی موسسه خود سخن می گوید بهتر است یک بار دیگر به یادداشتی که در دهم اکتبر 2006 با عنوان "گفتگو با ایران" پس از اعلان این پروژه و درباره اهمیت تاسیس تلویزیون فارسی زبان در وب سایت انگلیسی زبان بی.بی.سی منتشر کرد ، مراجعه کرده و واکنش قابل تامل، گسترده و منفی خوانندگان بریتانیایی و انگلیسی زبان علیه چنین تصمیمی را ببیند.

بیشتر این اعتراض ها حاکی از این سوال بود که چرا دولت بریتانیا باید پول مالیات دهندگان کشور خود را صرف تاسیس یک شبکه خارجی بسیار پرهزینه و دخالت در امور داخلی دیگر کشورها به سبک امپراتوری های قرن نوزدهمی کند!

نمونه دیگری از مخالفت جدی شمار زیادی از مخاطبان انگلیسی و فارسی زبان با ادعاهای سمبروک در بی طرفی و استقلال بی.بی.سی را می توان در کامنت های زیر مطلب وبلاگ وی درباره سفرش به اصفهان یافت.

آقای سمبروک در مقاله خود در همایش اصفهان، ضمن تاکید بر اقتصادی نبودن و هزینه بار بودن پروژه تلویزیون فارسی ، از ضرورت راه اندازی آن سخن گفته است !

سخن پایانی:

بر این اساس، اگر نبود هدف دولت بریتانیا برای دخالت و تاثیرگذاری در امور داخلی ایران، این پروژه نیز قاعدتا باید به سرنوشت برخی دیگر دوایر بی.بی.سی دچار می شد که به علت فقدان توجیه اقتصادی، یکی پس از دیگری تعطیل می شوند. ولی چه باید کرد که ایران ، پروژه ای خاص است و برای هدف قرار دادن تبلیغی و فرهنگی آن باید هزینه ای خاص کرد.

در این جا ذکر یک نکته باقی مانده و آن ضرورت توجه جدی مردم و مسئولان ایرانی به نقشه و برنامه ی گسترده ای است که متولیان وزارت خارجه بریتانیا، تحت عنوان "دیپلماسی عمومی" در ایران و خاورمیانه و به قول خودشان برای "فتح قلوب و اذهان" ایرانیان از طریق تاسیس تلویزیون فارسی زبان شبکه بی.بی.سی دنبال می کنند.

کسانی که فکر می کنند تلویزیون فارسی زبان بی.بی.سی نهایتا چیزی همانند تلویزیون فارسی صدای آمریکا و یا تلویزیون های غیرحرفه ای لس آنجلسی است سخت در اشتباهند.

بی.بی.سی در تداوم سیاست های مغرضانه ولی ظاهر فریب خود و با تجربه شش دهه دخالت آشکار و نهان در امور داخلی ایران، بازی به مراتب دراز مدت، پیچیده تر و خطرناک تری را در مقایسه با دیگر رسانه های بیگانه فارسی زبان درباره ایران آغاز کرده است.

بدیهی است که این برنامه ریزی گسترده دولت بریتانیا برای ایران از طریق بخش فارسی سرویس جهانی شبکه بی.بی.سی نیازمند چاره جویی و مقابله جدی، بدون اغماض و محکم و در عین حال هوشمندانه است.

تاکنون چند تحقیق مختصر درباره بی.بی.سی فارسی و پیشینه آن منتشر شده که به نظر کافی و کامل نمی آید. بنابراین ،این سلسله نوشته ها ان شاء الله در موضوعات و ابعاد دیگر بخش فارسی بی.بی.سی ادامه خواهد یافت.
-------------------------------------

http://sambrook.typepad.com/sacredfacts/2008/05/iran-snapshots.html
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/story/2008/01/080111_guest_behrouz.shtml
.http://www.bbc.co.uk/mediaselector/check/persian/meta/dps/2008/01/080111_guestontv?size=au&bgc=003399&lang=fa&nbram=1&nbwm=1&bbram=1&bbwm=1
http://www.publications.parliament.uk/pa/cm200506/cmselect/cmfaff/1371/1371.pdf
http://sambrook.typepad.com/isfahan.doc
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2007/08/070813_7thnight_video_archive.shtml
http://www.zigzagmag.net
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/story/2007/09/070917_she-100s-ashnaii.shtml
http://www.bbc.co.uk/mediaselector/check/persian/meta/dps/2007/09/070918_100-bolour?size=au&bgc=003399&lang=fa&nbram=1&nbwm=1&bbram=1&bbwm=1
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/story/2008/03/080320_balatar_last.shtml
http://news.bbc.co.uk/1/hi/in_depth/3023919.stm
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2007/08/070813_7thnight_video_archive.shtml
http://behzadbolour.com/articles/142.stm
http://www.bbcpersian7.com/behzad/
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2007/07/070704_bs_new_7thnight.shtml
http://www.bbc.co.uk/persian/seventhday/story/2006/11/061103_me_cjrap.shtml
http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=13128 مکاتبه آنتونی پارسونز سفیر وقت لندن در تهران با نیکلاس برینگتون مسئول رابط وزارت خارجه بریتانیا با بی.بی.سی. کاش نویسنده و تدوین کننده این مجموعه گزارش، متن اصلی اسناد و مکاتبات را هم منتشر کند.
http://www.bbc.co.uk/radio4/history/document/document_20050822.shtml
http://www.bbc.co.uk/blogs/theeditors/2006/10/speaking_to_iran_1.html
http://sambrook.typepad.com/sacredfacts/2008/05/iran-snapshots.html#comments